Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χρυσή αυγή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χρυσή αυγή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017

Στο δρόμο θα σπάσουμε τον τρόμο

  Η χρυσή αυγή είναι μαύρη. Κατάμαυρη. Κατράμι ρε μαλάκα. Τοξικά απόβλητα κακούργων και εγκληματιών και σαν τέτοιο πολύ χρήσιμο στο υπάρχων σύστημα του κοινοβουλευτικού ολιγαρχικού καθεστώτος.
Χρειάζονται σε όλους από τη μαύρη ΝΔ του (ελ)Λαδέμπορου Άδωνη, του Βορβορίδη και του νεοφιλελέ βρυκόλακα Μητσοτάκη μέχρι του τΣυριζα του σάλιαγκα Τσίπρα, που δρα σαν χημικό ευνουχιστικό της κοινωνίας, με το αζημείωτο.

  Το θέμα είναι ότι πρέπει να καθοδηγείς να χειραγωγείς μια κοινωνία σε βέρτικο και την μπερδεύεις συνεχώς. Και αν ποτέ ξυπνήσει μια κρίσιμη μάζα να αντισταθεί να έχεις ένα βολικό φασιστικό καθεστώς, ή να ενσωματώσεις ένα μέρος του (μια πιο σοβαρή χρυσή αυγή που προϊδέαζε και ο γνωστός Μπάμπης) και να έχεις την υπόλοιπη κοινωνία υποταγμένη θαμπωμένη από την ωμή κτηνώδη βία και την ογκώδη άγνοια που θα έχει ως κίνητρο το τυφλό μίσος που έχει ήδη σπαρεί μέσα της από τα μέσα.

  Είναι ίδιον της παρακμής μιας κοινωνίας, και του ανθρώπου, να συμπεριφέρεται στα όρια της επιβίωσης με τα βασικά ένστικτα. Και να ξυπνά και τα πιο ποταπά. Το ξέρουν αυτό οι διαχειριστές μας. Ξέρουν επίσης ότι αν ταΐσεις τον αποχαυνωμένο με πατρίδα θα μισίσει το διαφορετικό για την πείνα του, όχι τον εαυτό του που είναι κιοτής και έχει μάθει να σκύβει το κεφάλι στην κάθε εξουσία. Μειονεκτικός και σε δυσχερή θέση θα ψάξει το αποδιοπομπαίο τράγο στον πιο αδύναμο, και ο πιο αδύναμος είναι ο ξένος συνήθως.

  Επειδή ίσως δεν θα είναι το πρώτο που θα κάνει ή δεν θα το κάνει ο ίδιος δυναμικά, εκεί μπαίνει η φασιστική δικλείδα ασφαλείας του συστήματοSS. (Εμείς έχουμε ναζί, οι ναζί είναι φασίστες αλλά με επιπλέον κουσούρι τις σεξουαλικές δυσλειτουργίες που τους δημιουργούν επιπλέον συμπλέγματα).

  Πρέπει να επιδειχθεί πυγμή στο δρόμο ώστε να παρουσιαστεί το πρότυπο του ισχυρού που θα μπει μπροστά να σε προστατέψει, θα υπερασπιστεί το δίκιο σου και θα βάλει τάξη βρε αδερφέ.



  Θα το δείξουν όλα τα κανάλια και τα μέσα με τον τρόπο που πρέπει. Θα φουντώσουν το φόβο για το διαφορετικό, για το ξένο – παρόλο που αυτό το ξένο έχει τα ίδια λαϊκά συμφέροντα με το γηγενή λαό). Μετά θα πλασάρουν την απειλή κατά της περιουσίας, της ζωής, της παράδοσης, της ιστορίας και της φυλής (κωλοράτσα που είμαστε όμως).

  Κάπου εκεί ο δειλός που σκύβει υποτακτικά το κεφάλι του στον μπάτσο, που κερνά τον βουλευτή (πριν λίγο που δεν ήταν μπροστά τον έβριζε) και στον ισχυρό του κόσμου (αν είναι και ξανθός, χέσε μέσα… ) βρίσκει τον εχθρό του και τον προστάτη του. Μπορεί να είναι ο προστάτης απεχθείς ως κτήνος αλλά είναι δυνατός.
Δεν εξετάζει ότι είναι δυνατός γιατί είναι μέρος του συστήματος που τον κρατά δυνατό με την έννομη βία και τους μπάτσους που είναι ίδιοι με τα κτήνη αυτά.

  Χρόνια έκανε πρακτική στην εγκληματικότητα η χρυσή αυγή σκοτώνοντας αθώους ανθρώπους που ήρθαν από τα πέρατα του κόσμου να πιάσουν τσάπα φτυάρι τα άπλυτα μας για να βγάλουν ένα γαμωκομμάτι ψωμί γι’ αυτούς και για τα παιδιά τους. Πάντα με την προστασία του ωμού κράτους.

  Η αστική δικαιοσύνη που την έχουν και πει πολλού κάποιοι, της έδωσε το ΟΚ να γίνει κόμμα και να κατέβει σε εκλογές. Ξέραν τι είναι, του κοινού ποινικού δικαίου εγκληματίες, διεστραμμένοι διαπλεκόμενοι όμως με τους εφοπλιστάδες και τους βιομήχανους που στα χρόνια δυνητικών ταραχών θα θέλουν μια γενικότερη τάξη να κάνουν business as usual.

  Και το μίσος βρήκε σπόρο στην κοινωνία μας, που στο κάτω κάτω πασοκ ήταν. Χυδαίοι παρτάκηδες με κουλτούρα σκυλάδικου, ως επί το πλείστο. Και οι ναζήδες, οι απόγονοι της σαπίλας του ντουνιά, των γερμανοτσολιάδων, των κουκουλοφόρων και των δοσιλόγων – των προδωτών του τόπου δηλαδή – γυρνάνε και απειλούν παιδιά. Παιδιά σαν τον Αμίρ από τη Δάφνη (που μεγάλωσα). Παιδιά!!! (και απειλούν, και χτυπάνε και σκοτώνουν) Παιδιά!!!


Κοίτα τα μάτια του παιδιού ρε καριόλη που πέταξες την πέτρα και άντε αυτοκτόνα
και όσοι συμφωνείτε σκατόψυχα κτήνηάντε γαμηθείτε
έτσι θα τα έχουν τα παιδιά σας τα αφεντικά σας


  Και υπάρχει διευθυντής σχολείου που αντικατέστησε τη σημαία με πινακίδα στο παιδι!!! Και σύλλογος καριόληδων γονέων που τον στήριξε.
Και το μίσος καλά κρατεί στις ψυχές των σάπιων που σκύβουν το κεφάλι στον ισχυρό τουρλώνοντας τον κώλο τους. 
Και η δύναμη αυτή των φασιστών φαίνεται πολύ μεγαλύτερη μέσα από τον παραμορφωτικό φακό των ΜΜΕ που κρατά το κράτος για να μας τους δείχνει.

  Και όσο από τη μια φροντίζουν το μίσος να καίει, υπουργοί, ΜΚΟ και επίτροποι μετράνε δυστυχισμένες ψυχές σε στρατόπεδα θανάτου και εξαθλίωσης και αθροίζουν κουφάρια σε θάλασσα και στεριά των κολασμένων της γης φαρδαίνουν τις τσέπες τους για τις business που κάνουν. Είναι πολλά τα γαμολεφτά Άρη.
Και μέσα σε όλα βγαίνουν κάτι κουρασμένα παλικάρια να καταδικάσουν, με κώλους πλαδαρούς από χρόνιες δημόσιες θέσεις, όλο αριστεροσύνη και αγωνιστικότητα που σταματά σε λόγια του αέρα, κάνοντας τις πράξεις των από κει (βασικά και αυτοί από κει είναι – το ξέρουν δεν το ξέρουν) να φαίνονται ακόμη πιο κτηνώδεις και ο κιοτής να έλκεται γύρω από αυτόν τον πυρήνα δύναμης.

Κάπου στις αρχές του 1930 το φασιστικό κόμμα της Αγγλίας πήγε να κάνει μια μεγάλη πορεία στο Λονδίνο που θα κατευθυνόταν προς τις εργατικές συνοικίες. Μια επίδειξη δύναμης που θα λειτουργούσε ως μαγνήτης στη μάζα. Εκεί συσπειρώθηκαν λοιπόν αριστεροί, κομμουνιστές, αριστεριστές και αναρχικοί για να τους αντιμετωπίσουν. Ήταν προφανές ότι αν επικρατούσαν οι φασίστες η εργατική τάξη - που παραδοσιακά είναι η βάση του κομμουνισμού (την αριστερά και τους αριστερούληδες ο υποφαινόμενος τους έχει αποκηρύξειμετά βδελυγμίας)  - θα στρεφόταν στον άλλο πόλο δύναμης, μιας δύναμης υπόσχεσης για καλλίτερη διεκδίκηση των αιτημάτων της.

  Η εκεί κυβέρνηση αποφάσισε να κρατήσει ουδέτερη στάση, γνωρίζοντας την ισχύ των αναρχοκουμμουνιστικών δυνάμεων. Η πορεία επίδειξη μετατράπηκε σε μακελειό. Κυριολεκτικά έλιωσαν τους φασίστες στο ξύλο!!! Από τότε δεν ξανασκέφτηκαν να ξεμυτήσουν και έπαψε να λειτουργεί ως πόλος ιδεολογικής συσπείρωσης διότι φάνηκαν αδύναμοι.



  Δεν ξεγελιέμαι. Ο καπιταλισμός γεννά τον φασισμό και τον συντηρεί για να τον χρησιμοποιήσει όταν τον χρειαστεί, και έχει βελτιστοποιήσει τα μέσα και τις μεθόδους του. Η αριστερά είναι σε αυτό με τα μπούνια, από τα σφριγηλά παλικάρια του νεοφιλελεύθερου Συριζα και τα κουρασμένα παλικάρια που λέγαμε, ως κάθε είδους wannabe αρχηγός και ηγέτης.
Αποκλειστικός εχθρός δεν είναι η χρυσή αυγή για το κίνημα(αν υπάρχει τέτοιο). Αυτοί είναι ελεγχόμενοι πλήρως. Ότι τους διατάξουν τα αφεντικά τους θα το κάνουν.

 Όλο αυτό το πολιτικό φάσμα του κοινοβουλευτικού, εντελώς φασίζοντος, πλήρως ελεγχόμενου από τους ολιγάρχες είναι ο εχθρός. Απλώς το μακρύ του χέρι πρέπει να το κόψεις εκεί που το άπλωσε, 

στο δρόμο.  

Μόνο εκεί μπορείς πράγματι να σπάσεις κάθε τρόμο.

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2016

Στηρίζει ο τΣυΡιζΑ τη ΧΑ;


Μη βιαστείτε να βρίσετε "σύντροφοι". Σκεφτείτε πολύ καλά πριν απαντήσετε. 
Λοιπόν, προσωπικά εόμαι κατηγορηματικός. Ο Συριζα στηρίζει την ΧΑ δηλαδή το φασισμό... και θα το τεκμηριώσω.

Ο ΣυΡιζΑ βγήκε τον Γενάρη του 2015 με πολλές ελπίδες ότι κάτι θα αλλάξει στην διαφαινόμενη καταστροφή που επέβαλλαν οι δανειστές (πίσω από τη λέξη αυτή κρύβονται οι παγκόσμιοι ολιγάρχες". Πριν αλέκτωρ φωνήσε τρις από αυτό που νομίσαμε ως απαρχή της αλλαγής, δηλαδή το δημοψήφισμα, δυστυχώς όλα κατέρρευσαν με εκκωφαντικό κρότο. Ελπίδα, Αλλαγή, Αριστερά. 
Σαν να ήταν έτοιμος από καιρό, ο Τσίπρας, η ηγετική ομάδα του τέως αριστερώς ρητορικού μορφώματος και όσοι έμειναν -όλοι συνυπεύθυνοι και συνένοχοι- υπέγραψαν το τρίτο μνημόνιο, για άλλους το αριστερό, για άλλους το μακρύτερο. Και γυρίσαμε στα ίδια. 
Στην ίδια κατηφόρα προς την μετατροπή της κοινωνίας σε μια ακραία ταξική κοινωνία. Φτωχοποίηση, εξαθλίωση και πλήρη ισοπέδωση κάθε ανθρώπινου και εργασιακού δικαιώματος, πάντα όμως χωρίς γραβάτα αλλά με το φερετζέ του αριστερού φορεμένο. Ο διασυρμός των εννοιών και η διαστρέβλωση των λέξεων δεν έχει τέλος, όπως δεν έχει πάτο το λαγούμι που μας έχωσαν μέσα από το 2010.

Να ξεκαθαρίσω τα εξής, σε όσους ήδη διαβάζουν και βρίζουν -και που τους γράφω κανονικότατα. Είναι εξαιρετική περίπτωση να είσαι κομματόσκυλο στο Συριζα σήμερα. 40% των κώλων σηκώθηκαν από τις καρέκλες τους και έφυγαν και νέες καρέκλες δημιουργήθηκαν λόγω κυβέρνησης και έτσι δημιουργούνται ευκαιρίες. 
Προσωπικά πήγα στο ΣυΡιζΑ το Μάιο του 2012 με το τέλος των πλατειών και ο κώλος μου έφυγε 13 Ιουλίου του 2015 αφού τους ξέχεσε πατόκορφα. Έτσι για την ιστορία.
Ας πάμε στο προκείμενο τώρα. Ο Συριζα συνεχίζει να στηρίζει την ίδια πολιτική που ξεκίνησε από τον Γιωργάκη, συνεχίστηκε με τον Σαμαρά και ολοκληρώνεται(;;;) με τον Τσίπρα. 

Συνεχίζεται και η ίδια ρητορική -της αντιστροφής εννοιών - λες και οι ίδιοι άνθρωποι καταρτίζουν την τεκμηρίωση για Για ΠαΣοΚ, ΝΔ και τώρα για ΣυΡιζΑ. Προσωπικά είμαι σίγουρος γι αυτό.
Και παρακαλά κάθε φορά ο εκάστοτε υπουργός να γυρίσει ο βιαστής να μας γαμήσει... ουπς! λάθος... να γυρίσει ο δανειστής να μας δανείσει. Και αυτός γυρίζει! Κάθε φορά! Μαλάκας είναι;
Και τώρα ζητάνε για 20 χρόνια εργασίας 320 ευρώ σύνταξη. Για 15 χρόνια εργασίας 180 ευρώ. Να πέσει το αφορολόγητο και έτσι θα πληρώσουν φόρο και άνθρωποι που λόγω ανέχειας δεν είχαν ξαναπληρώσει (και ελαφρύνονται λίγο τα πάνω πάνω εισοδήματα, διότι έχουμε αριστερά).
Και δεν θα περάσει τίποτα για τους αγρότες διότι δεν συμφωνεί η πραγματική κυβέρνηση με ότι ψέματα υπόσχεται η φερόμενη ως κυβέρνηση. Και βέβαια ζητάνε 10 για να πάρουν 5 κάθε φορά ώστε να πανηγυρίσουν στα κανάλια κάτι σούργελα κυβερνητικοί ότι είναι αριστεροί.
Και όλο πιο πολύ πιέζεται ο λαός, και στύβεται για να πέσει και η τελευταία ρανίδα από το αίμα του στο στόμα των βρυκολάκων.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα έχουμε και το δράμα των προσφύγων που για δικούς τους λόγους στοιβάζουν οι Βρυξέλλες εδώ. 

Όμως αυτού του είδους οι πολιτικές έχουν και απόνερα στην κοινωνία. 
Και ποιος τελικά θα ωφεληθεί από μια τέτοια κατάσταση; 

Μόνο φασιστικά μορφώματα βέβαια και αυτό το έχει αποδείξει η ιστορία, και ακόμη το αποδεικνύει, πολλάκις. Και το ξέρουν στο ΣυΡιζΑ πολύ καλά. Ξέρουν ότι τελικά εκεί θα πάει το πράγμα, διότι εκεί θέλουν να πάει και οι δανειστές. Αφού εξευτέλισαν την "αριστερά" θα χρειαστούν κάποια στιγμή κάτι πιο σφιχτό για να διατηρήσει την τάξη και τα συμφέροντά τους στον τόπο. Και μάλιστα θα το (ξανά) επιλέξουμε εμείς.


Βέβαια, όντας εντελώς συστημικοί αυτό που νοιάζει τους ΣυΡιζΑίους είναι να διατηρήσουν όσο μπορούν την εξουσία τους (και για να τη διατηρήσουν διορίζουν αβέρτα ώστε να φτιάξουν μια πιο στιβαρή εκλογική βάση) και εν τέλη, ότι προλάβει να αρπάξει ο κώλος τους!!!!

Έρχονται μαύρες μέρες, δυσοίωνοι καιροί και δυστοπικές κοινωνίες. Και οι ΣυΡιζΑίοι (όχι απρόσωπα ο ΣυΡιζΑ) δεν είναι απλά συνυπεύθυνοι, είναι συνένοχοι για τις συνθήκες που εκτρέφουν το φασισμό που έρχεται.

Κυριακή 25 Μαΐου 2014

No news, good news..βάλε την ελιά στον κώλο σου

Ρε τον κουτσαβάκι... Έπεσε από το 29% στο 22-23% και του είπαν οι επικοινωνιολόγοι του να πει ότι ο ΣυΡιζΑ έμεινε σταθερός στα ποσοστά του 2012... Και τι συμπέρασμα έβγαλε αυτός και οι υπουργάρες του Κυριάκος και Χατζηδάκης; Ότι θα συνεχίσουν πιο δυνατά και πιο γρήγορα το γαμίσι και το ξεπούλημα...

Ο ΛαΟΣ ξαναμπαίνει στο παιχνίδι και το ΚΚΕ δεν βλέπει ότι δεν κουνιέται στην πραγματικότητα με τη στάση που έχει επιλέξει.

Η ΧΑχαχα ανεβαίνει, όσο την σπρώχνουν...

Το ποτάμι πήγε καλά και από ψηφιακό έγινε πραγματικό.

Ο ΣυΡιζΑ πρέπει να αφήσει τους καθωσπρεπισμούς και να σηκώσει αριστερό ανάστημα καθαρό αν θέλει να ξεφύγει...

Ο Ελληνικός λαός έδωσε το δικαίωμα στο Βενιζέλο να χαμογελά - γλιτώνει τη φυλακή προς το παρόν - και ας βάλει τώρα την ελιά στον κώλο του...

Εγώ θα πάρω τον πούλο από αυτή την χώρα γιατί αυτό που έρχεται είναι εφιάλτης στο δρόμο με τις ελιές

Πέμπτη 8 Μαΐου 2014

No news, good news... Ο Βενιζέλος είναι ΣυΡιζΑ


Καλά δεν έχει το θεό του,που του μιλάει κιόλας - ο Θεός στον Σαμαρά,μη γινόμαστε και γελοίοι - ο πρωθυπουργός.
Κοροϊδεύουν τα γατάκια της Ελληνοφρένειας αλλά ο Σαμαράς τα είπε φόρα πατρίδα.
Θα φτιάξουν τα ποσοστά ανεργίας στην Ελλάδα όταν φτιάξουν σε παγκόσμια κλίμακα.
Ποιος αντιλήφθηκε ότι εννοούσε ότι αφού έσωσε την Ελλάδα θα σώσει και τον κόσμο τώρα; Ρε τσάμπα μας μιλάει ο Θεός; Μη χέσω πατόκορφα.
Όταν δε ρωτήθηκε πότε θα περάσουν τα οικονομικά οφέλη στην κοινωνία αποκαλύφθηκαν τα πάντα όλα.
Θα βάλουμε βραχιολάκια για να κρατάμε τους κρατούμενους υπό περιορισμό σπίτι τους. Όλοι θα καταδικαστούμε για χρέη στοδημόσιο αλλά μη πολυσκάμε. Θα μας έχουν ελεύθερους με βραχιολάκια. Όχι στο σπίτι μας βέβαια γιατί θα μας το έχουν πάρει αλλά θα ξέρουν που είμαστε...

Άβε Σαμαρά ... οι καταδικασμένοι σε χαιρετούν.
Ά ρε Σπάρτακος που σας χρειάζεται.

Σαμαριάδας συνέχεια...
Θέλει να αλλάξει το Σύνταγμα ο Σαμαράς. Να του αλλάξει τα φώτα πιο σωστά.Λέει κάποιες παπαριές που ακούγονται ευχάριστα αλλά από πίσω κρύβονται τα χίλια μύρια όσα. Νεοφιλελεύθερη μπόχα και λυσσωδία. Εδώ και χρόνια προτρέπει η Μέρκελ να μπουν οι απαιτήσεις των δανειστών στο Σύνταγμα ώστε να είναι δύσκολο να ξεφύγει οποιαδήποτε κυβέρνηση.
Τι ζητάνε; Πρώτο του και καλλίτερο να είναι συνταγματική επιταγή ΠΡΩΤΑ να εξυπηρετούνται οι δανειστές και μετά οι ανάγκες του Ελληνικού δημοσίου, ξέρετε ... μισθοί συνταξεις.

-----ΕΚΤΑΚΤΟ. Τώρα ο Σαμαράς μιλάει. Πάλι έχει το ύφος 5 κουτσαβάκηδων και μιλάει λες και μιλάει σε 5χρονα. Η περιοδία του περιορίζεται στογυαλί που είναι προστατευμένος βέβαια γιατί στο δρόμο...
Γαμώ την τύχη μου να ζω σε μια χώρα που 2.300.000 ψηφοφόροι είναι πάνω από 70 ετών.

Μετά θα πρέπει να εξαφανιστούν διαφόρων ειδών δικαιώματα και προστασίες... Τα εργασικά και πολιτικά θα είναι ψηλά στην ατζέντα. Οι προστασίες του περιβάλλοντος και βέβαια τα δικαιώματα πάνω στις παραλίες που πρέπει να τσιμεντωθούν.


...Κλάμα ο Μπούκουρας. Κλάμα λέμε. Κορόμηλο το δάκρυ, έτοιμος για την Κορομηλά. Ο Μπούκουρας που όταν τον ρώτησαν αν έχει δίπλωμα είπε με μαγκιά που ξεχειλίζει "Δεν έχω δίπλωμα να 'ουμ... Έδωσα δυό φορές και με έκοψαν να'ουμ γιατί κάποιοι είναι πιο νευρικοί από τους άλλους...." Και δεν βρέθηκε εισαγγελέας να τον βάλει μέσα. Τότε το κράτος όμως δεν έλεπε τα εγκλήματα της χρυσής αυγής.
Είπε για τα παιδιά του ο Μπούκουρας και από τη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες" έγινε εθνικιστής.
Θρασύδειλο ανθρωπάκι είναι ο Μπούκουρας. Και ηλίθιος. Και εγκληματίας. Κλαίει που είναι φυλακή αλλά όταν βάραγε, προπηλάκιζε και κυνηγούσε ανθρώπους και ηθικά τουλάχιστον στήριζε φόνους, δολοφονίες και μαχαιρώματα ανθρώπων ήταν σκληρός,αγέρωχος και έδινε παραγγέλματα.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν είχαν μανάδες, πατεράδες, γιους και κόρες; Μόνο του Μπούκουρα τα παιδιά έχουν πατέρα;
Βέβαια ποτέ δεν αναρωτήθηκε αν η φράση του Παπανδρέου που επικαλέστηκε ο κλαψοΜπούκουρας εννοούσε ότι η Ελλάδα ανήκει στο λαό της και όχι στα ξένα συμφέροντα και ελιτ - άλλο ότι δεν το εννοούσε-... Ψιλά γράμματα για έναν αγράμματο. Άλλωστε εκτός από δίπλωμα δεν θα χρειάζεσαι και απολυτήριο... νηπιαγωγίου.
Αναρωτήθηκε ο Μπούκουρας τι κακό έκανε αφύ στη Βουλή ήταν τύπος και υπογραμμός. Μαλάκες που ψηφίσατε ΧΑχαχα για να ρίξει καμιά φάπα στη Βουλή. Τύπος και υπογραμμός όλοι τους όταν ψήφιζαν υπέρ των εφοπλιστών και των τραπεζιτών.
Αναρωτηθηκε ο Μπούκουρας γιατί είναι φυλακή. Γιατί είσαι ένα ςθρασύδειλος εγκληματίας ναζιστής και θα πρέπει να μπεις στοίδιο κελί με έναν Σομαλό αράπακλα για να ισώσεις.

τέλος οι έλεγχοι και οι ελεύθεροι χώροι σε ακτές και παραλίες

Ά ρε τυχερή η γενιά μου. Γύρναγε το 90 από νησί σε νησί και από παραλία σε παραλία στην υπέροχη αυτή χώρα. Χαιρόταν τον ήλιο και τη θάλασσα όσο τίποτα άλλο. Έλεγα και στα παιδιά μου πόσο πρέπει να ταξιδέψουν στη χώρα για να δουν τη φυσική ομορφιά τους. Όμως κάτι νεοφιλελεύθερα τσογλάνια, σάλιαγκες της πολιτικής και δούλοι ιδεολογική των οικονομικών ελίτ θέλουν να τα ξεπουλήσουν όλα.
Υπέροχες παραλίεςμ, όπως αυτή στο Σκουτάρι της Μάνης μπαίνουν στο ΤΑΙΠΕΔ, γιατί κάποιος επιχειρηματίας τη ζήτησε. 68 χλμ παραλιακό μέτωπο ετοιμάζεται να δωθεί σε 5-6 (καιπολλούς ίσως λέω) για εκμετάλευση προς όφελος ελαχίστων. Με νόμο θα παίρνουν την παραλία και δεν θα υπάρχει πρόσβαση για κανένα. Ακόμα και χώροι περιβαντολογικού ή αρχαιολογικού ενδιαφέροντος θα οικειοποιούνται.

Οι φυσικές καλλονές θα γίνουν τσιμέντο για να έρχονται οι βιομηχανικοί εργάτες της Δύσης και να περνάνε φτηνά κάτω από το "Ηλίου φαέος" της χώρας ενώ οι ιθαγενείς θα είναι δούλοι των 100 ευρώ. Να είμαστε πάνω από τη Μολδαβία των 70 ευρώ που φέρνει παρ'αδειγμα και ο Μπενίτο.

Από κοντά και η ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων. Αφού αναγνωρίστηκαν ως πανεπιστήμια κάθε τυχάρπαστο κολλέγιο και ΙΙΕΚ -έχουμε και πανεπιστημιακό για υπουργό τρομάρα του. Τώρα για λόγους ανταγωνισμού θα προσφύγουν εναντίον των επιδοτήσεων των δημοσίων πανεπιστημίων. Επιδοτήσεων που εξασφαλίζουν ας πούμε δωρεάν συγγράματα. Και τότε θα επιδοτηθούν και οι ιδιώτες... Σκατά.

Για την υγεία δεν μιλάω... πάσχει από Άδωνι.Αλήθεια, όταν δεν υπάρχει γενόσημο με ποια γαμημένη δικαιολογία πληρώνω διαφορά τιμής από κάτι που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ρε γαμημένε;
Τώρα που είπα γαμημένε, αλήθεια τώρα που κλείνει τις ψυχιατρικές δομές ο Άδωνις που θα τον κλείσουμε.

Εκείνη η προβιά ελληνικού αρνιού που από κάτω κρύβει τους λύκους της Wall Street, ο Προβόπουλος ντε, έκανε δηλώσεις στους Financial Times. Καλά ρε πούστη μου, νομίζει ότι δεν γνωρίζουμε Αγγλικά. Ότι είμαστε όλοι ούγκανοι σε τούτο τον τόπο;
Τι είπε ο κεντρικός bankster; Ότι 1ον οι τράπεζες πρέπει να αφήσουν τις αδύναμες επιχειρήσεις να ψοφήσουν. 2ον. Ότι η οικονομία στην Ελλάδα πρέπει να πάει σε λίγα χέρια. Τόση ξετσιπωσιά πια;

Γνωρίζω πολλούς που θα συμφωνήσουν, από μαλακία στον εγκέφαλο πάμε καλά σε αυτή τη χώρα.
Το νου σας ρεμάλια. Βάλτε το μυαλό σας ρε να δουλέψει. Ο Λύκος με προβιά λέει οι τράπεζες να αφήσουν επιχειρήσεις να ψοφήσουν. Οι τράπεζες ρε. Ο πιο αδύναμοπς κρίκος. Αυτές που μας έχωσαν βαθιά στην κρίση. Που πτώχευσαν κάμποσες φορές και τις στηρίξαμε ξανά και ξανά για να μας κλείσουν το σπίτι και τις επιχειρήσεις.

Το είπε καθαρά, να κλείσουν όλοι και να έχουν την οικονομία στα χέρια τους 5 πολυεθνικές και δέκα εργολάβοι.


Άρχισε να κελαηδάει ο Μπενίτο της πολιτικής. Ως άλλος Ναπολέων διείδε σ΄χεδιο εξόντωσής του που πέρναγε από τη διάλυση της κυβέρνησης και της χώρας. Μετριόφρων. Και τον Γαλαξία θα κατέστρεφαν οι διαγαλαξιακοί εχθροί του, Ελοχίμ, Νεφελιμ, Πιπερί πιπερίμ Καραπιπερίμ για να τον πλήξουν στο ελάχιστο.
Κατάλαβε όμως ότι η ελεύθερη πτώση δεν αποκόπτεται και η προσγείωση στον Κορυδαλό θα είναι παταγώδης. Άλλαξε το ποίημα και μίλαγε για αποχώρηση από την κυβέρνηση ακαι πτώση αυτής.
Στυγνός εκβιασμός από έναν αδίστακτο. Εκβιασμός όμως σε ποιον; Μα στον Σαμαρά φυσικά.
Αυτό που βλέπω είναι ότι θέλει να τον στηρίξει ο μηχανισμός της ΝΔ σε ψήφους ώστε να συνεχίσει να δικαιολογεί το άθλιο τίποτά του.
Ή αυτό ή έγινε ΣυΡιζΑ!!!!

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Elementary my dear Watson

Πηγή εδώ

«Η στρατηγική της έντασης»: τρομοκρατικά χτυπήματα και ενοχοποίηση της Aριστεράς στην Ιταλία του 1970

Posted on 2 Νοεμβρίου, 2013 3:21 πμ από 
1

Ένα κείμενο το οποίο δείχνει να είναι ιδιαίτερα επίκαιρο σήμερα (αν και είναι ούτως ή άλλως επίκαιρο διαχρονικά), απαλλοτριώνει ο DrAluca από το site Barikat.gr.
της Κατερίνας Σκαργιώτη
Η έρευνα για την ανάπτυξη της τρομοκρατίας στην Ιταλία του 1970 έχει αναδείξει πολλές πτυχές της λειτουργίας του παρακράτους, της σύνδεσής του με το επίσημο κράτος καθώς και την ενοχοποίησης των αριστερών κινημάτων. Η δράση των παρακρατικών οργανώσεων κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης δεκαετίας αποτελούν παράδειγμα και αντικείμενο μελέτης για εκείνους που επιθυμούν να κατανοήσουν πως ο φασισμός μπορεί να γίνεται εργαλείο στα χέρια του συνασπισμού εξουσίας.
Εργατικοί αγώνες και κοινωνικός αναβρασμός
Μια προσεκτική ανάγνωση στη μεταπολεμική ιστορία της Ιταλίας μας καθιστά σαφές ότι οι χαμένοι του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (όσοι υποστήριζαν το φασιστικό κόμμα του Μουσολίνι) παρεισέφρησαν είτε σε παράνομες είτε σε νόμιμες ακροδεξιές οργανώσεις ή ακόμα και σε καίριες θέσεις του Στρατού. Αυτές οι οργανώσεις έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο ψυχροπολεμικό κλίμα της μεταπολεμικής περιόδου. Όπως συνέβη και σε άλλα κράτη (π.χ. Ελλάδα) οι ακροδεξιοί αποτέλεσαν την ανομολόγητη βοήθεια της κυβέρνησης των Χριστιανοδημοκρατών ώστε να πληγεί η Αριστερά και να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να κυβερνήσει.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στην Ιταλία αναπτύσσονται φοιτητικοί αγώνες, κοινωνικά κινήματα καθώς και ο συνδικαλισμός στο βιομηχανοποιημένο Βορρά. Οι εργατικοί αγώνες του 1968-69, το Autumno Caldo (Θερμό Φθινόπωρο) της Ιταλίας, υπονόμευσαν βαθιά την οικονομική εξουσία της χώρας και άλλαξαν τον συσχετισμό ισχύος. Οι απεργίες ξεκίνησαν σταδιακά από την άνοιξη του 1968 σε μεγάλες επιχειρήσεις όπως η Fiat, η Pirelli και η Siemens, με κύρια αιτήματα  την μείωση του ωραρίου και την αύξηση των μισθών, όπως προβλεπόταν στη συλλογική σύμβαση του 1966. Τα συνδικάτα των εργαζομένων στις αυτοκινητοβιομηχανίες υπήρξαν πρωτοπόρα, καθώς το Σεπτέμβριο του 1969 προχώρησαν σε αναστολή των εργασιών (με μεγάλες απώλειες στη παράγωγη) και σε μεγαλειώδεις πορείες στο κέντρο του Μιλάνο και του Τορίνο. Ακόμη, ορόσημο για τις κινητοποιήσεις του 1969 αποτέλεσε η «διασταύρωση» του εργατικού κινήματος με τις φοιτητικές πορείες: στις 3 Ιουλίου 1969 οι φοιτητές διαδήλωσαν στο Τορίνο μαζί με τους εργάτες και πραγματοποίησαν συνελεύσεις στις οποίες αποφάσισαν να συστήσουν κοινό αγνωστικό μέτωπο.
Από την άλλη, οι φοιτητές έχοντας βιώσει την εμπειρία του Γαλλικού Μάη οργανώθηκαν διεκδικώντας αξιοκρατικότερο σύστημα εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, κατάργηση της δογματικής γνώσης, άνοιγμα των πανεπιστημίων στη κοινωνία και δηλώνοντας την συμπαράσταση τους στην εργατική τάξη. Μετά τους αγώνες αυτούς, η Αριστερά ισχυροποιήθηκε. Η ζημιά που επέφερε στην αστική τάξη η εργατική απειθαρχία ήταν σοβαρότατη.[1] Και ενώ η χώρα βρισκόταν σε διαρκή απεργιακό κλοιό και η κυβέρνηση αδυνατούσε να επιβληθεί στους ολοένα αυξανόμενους απεργούς, η λύση έπρεπε να δοθεί με διαφορετικό τρόπο: Το Δεκέμβριο του 1969 και ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης (με ευνοϊκότερους όρους για τους εργαζόμενους) που θα αποτελούσε μεγάλη νίκη για την ιταλική εργατική τάξη, στις 12 Δεκεμβρίου πραγματοποιείται βομβιστική επίθεση στο κέντρο του Μιλάνο, στην Αγροτική τράπεζα της Ιταλίας. Τελικός απολογισμός 17 νεκροί και 88 τραυματίες.[2]Το χτύπημα αποδόθηκε εξαρχής σε αριστερές οργανώσεις και αναρχικούς κύκλους. Αρχικά κατηγορείται ο αναρχικός Πιέτρο Βαλπρέντα και αμέσως σχηματίζεται κατηγορητήριο και για τον αναρχικό Τζιουζεπε Πινέλλι. Τρεις μέρες μετά τη σύλληψη του ο Πινέλλι εκπαραθυρώνεται κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και το γεγονός καταγράφεται επισήμως ως «θάνατος εξαιτίας ψυχολογικής νόσου». Τελικά το 2005 κατόπιν ερευνών εκδόθηκε καταδικαστική απόφαση για μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης Οrdine Nuovo (Νέα Τάξη) για τη βομβιστική επίθεση στην Αγροτική Τράπεζα της Ιταλίας.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου οι βομβιστικές επιθέσεις των ακροδεξιών ήταν καθοδηγούμενες από τη CIA , τη μασονική στοά P2 και το Βατικανό. Τα στελέχη της P2 (Προπαγάνδα 2) προέρχονταν από την ελίτ της ιταλικής κοινωνίας (αξιωματικοί, υπουργοί, δικαστικοί κ.α.) και φρόντιζαν να παροτρύνουν και να χρηματοδοτούν ακροδεξιές οργανώσεις, ώστε να πραγματοποιούν τρομοκρατικά χτυπήματα.[3] Οι διασυνδέσεις της μασονικής στοάς άρχισαν να αποκαλύπτονται μετά το 1981, όταν ο ιταλικός τύπος άρχισε να βγάζει στην επιφάνεια ένα τραπεζικό σκάνδαλο στο όποιο ήταν αναμεμειγμένη η Τράπεζα του Βατικανού. Στη πορεία αποκαλύφθηκε πως το Βατικανό χρηματοδοτούσε γενναία τη P2 για να πραγματοποιεί τρομοκρατικά χτυπήματα.[4] Όπως αποκαλύφθηκε μέσω του σκανδάλου, αλλά και όπως ήταν γενικά γνωστό, η ανάμειξη της Καθολικής Εκκλησιάς στο πολιτικό γίγνεσθαι ήταν δεδομένη. Δεν ήταν άλλωστε κρυφές οι χρηματοδοτήσεις της Τράπεζας του Βατικανό προς το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της πρακτικής που ακολουθούσε η P2 ήταν η «σφαγή της Μπολόνια». Επρόκειτο για βομβιστική ενέργεια στο σιδηροδρομικό σταθμό της ιταλικής πόλης στις 2 Αυγούστου 1980. Ο απολογισμός ήταν 85 νεκροί και 200 τραυματίες και τα πρωτοσέλιδα έδειχναν αριστερό τρομοκρατικό χτύπημά. Περίπου μια δεκαετία αργότερα αποκαλύφθηκε πως η μασονική στοά είχε φροντίσει να χρηματοδοτήσει και να εξοπλίσει τη νεοφασιστική οργάνωση Ordine Nuovo (Νέα Τάξη) για τη πραγματοποίηση του χτυπήματος.
Η επιλογή των χτυπημάτων δεν ήταν τυχαία. Όπως και στη περίπτωση της Μπολόνια οι παρακρατικοί επέλεγαν πόλεις όπου η Αριστερά είχε μεγάλη εκλογική και οργανωτική δύναμη, ώστε με κατασκευασμένα στοιχεία να αποδίδεται το χτύπημα σε αριστερές οργανώσεις.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας
Η περίοδος από το τέλος της δεκαετίας του 1960 έως τα τέλη του 1970 αποτέλεσε για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας «τα χρόνια της μετάβασης». Ο θάνατος του γενικού γραμματέα Παλμίρο Τολιάτι έφερε στην ηγεσία του κόμματος τον Λουίτζι Λόνγκο και το 1972 τον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ. Ο δεύτερος εκπροσωπούσε τη Τρίτη γενιά κομμουνιστών. Ανδρώθηκε πολιτικά μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου ενώ διατηρούσε σαφείς αποστάσεις από τη σοβιετική ηγεσία (αφορμή για τις «ψυχρές» σχέσεις Μπερλινγκουέρ – Μόσχας αποτέλεσε η καταδίκη της σοβιετικής  επέμβασης στη Τσεχοσλοβακία, από τον Ιταλό ΓΓ, στο πλαίσιο διάσκεψης των κομμουνιστικών κομμάτων, τον Ιούνιο του 1969). Κατά την περίοδο της θητείας του το Κομμουνιστικό  Κόμμα πραγματοποίησε μια πολιτική στροφή συναινώντας στην είσοδο της χώρας στο ΝΑΤΟ. Επίσης, για μεγάλο χρονικό διάστημα, μετά τις εκλογές του 1976, βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τη κυβέρνηση των Χριστιανοδημοκρατών και τον πρωθυπουργό Άλντο Μόρο για τη πιθανότητα συγκυβέρνησης.[5] Αυτή η εξέλιξη του κόμματος απογοήτευσε πολλά μέλη τα οποία θεώρησαν πως έχει χάσει τη ταυτότητα του.
Ερυθρές Ταξιαρχίες
Μέσα σε αυτό το κλίμα ακροδεξιών τρομοκρατικών χτυπημάτων, της απογοήτευσης από το Κομμουνιστικό Κόμμα και των θεωριών για ένοπλη πάλη και ανταρτικό πόλεων, γεννηθήκαν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες (Brigatte Rosse). Η περίοδος στρατολόγησης στην οργάνωση ξεκίνησε στις αρχές του 1970. Τα βασικά στελέχη ήταν ο Ρενάτο Κούρτσιο, η Μάρα Καγκόλ και ο Μάριο Μορέττι. Οι πρώτες ενέργειες των Ερυθρών Ταξιαρχιών είχαν συμβολικό χαρακτήρα (π.χ. εμπρησμοί οχημάτων στελεχών του βιομηχανικού χώρου) και γενικά βασίζονταν σε μια τακτική αποφυγής της κατά μέτωπο επίθεσης. Ακολούθησαν 4 απαγωγές και το πρώτο σοβαρό χτύπημα της οργάνωσης πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1974, όταν μέλη της απήγαγαν τον εισαγγελέα της Γένοβα, ζητώντας ως αντάλλαγμα την αποφυλάκιση δύο μελών της οργάνωσης. Στόχος των Ερυθρών Ταξιαρχιών ήταν να δημιουργήσουν μια ισχυρή ιδεολογική συσπείρωση μέσα στην εργατική τάξη, πράγμα που εν μέρει φαίνεται να πέτυχαν, καθώς πολλά μέλη της οργάνωσης προερχόντουσαν από αυτήν και ήταν υπέρμαχοι του ένοπλου αγώνα, όπως ο Αλμπέρτο Φραντζεσκίνι. Παράλληλα, όπως αποκαλύφθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες είχαν αναπτύξει ένα μεγάλο δίκτυο υποστήριξης που δρούσε επικουρικά και είχε στρατολογηθεί μέσα από την πολική ζύμωση στα πανεπιστήμια της χώρας, κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970. Σήμα κατατεθέν της ήταν το γεγονός ότι τα χτυπήματα στόχευαν στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.Χαρακτηριστική η περίπτωση της απαγωγής και δολοφονίας του ιταλού πρωθυπουργού Άλντο Μόρο. Συνέβη τη περίοδο προσέγγισης Αριστεράς-Δεξιάς, όταν ο Ιταλός πρωθυπουργός έκανε λόγο για συνύπαρξη και εθνική ενότητα. Ο Τζούλιο Αντρεότι ο οποίος ηγούνταν της κυβερνητικής συμμαχίας είχε αποφασίσει να τηρήσει σκληρή στάση απέναντι στους τρομοκράτες και να μη συνδιαλαγεί μαζί τους. Σημαντική ήταν πιθανότατα και η εμπλοκή των ΗΠΑ που δεν ήθελαν την Αριστερά στην κυβέρνηση σε μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ. Ο Αντρεότι ερμήνευσε τις εκκλήσεις του Μόρο για αποδοχή της ανταλλαγής αιχμαλώτων (σ.σ. οι Ερυθρές Ταξιαρχίες ζητούσαν την απελευθέρωση 13 μελών της) ως αβάσιμες και θεωρούσε ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός βρίσκεται υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Παρά τη σχεδόν δίμηνη κράτηση του Μόρο η ιταλική κυβέρνηση δεν ενέδωσε στα αιτήματα των Ερυθρών Ταξιαρχιών και ο Ιταλός πρωθυπουργός δολοφονήθηκε στις 9 Μάιου 1978. Αυτό το χτύπημα καθώς και η δολοφονία του συνδικαλιστή Γκουίντο Ροσσα ένα χρόνο μετά, το 1979, αποτέλεσαν τα «μοιραία λάθη» για τη δημοτικότητα της οργάνωσης. Είχαν ήδη προκύψει εσωτερικές διαφωνίες και προβληματισμός για τη μονόπλευρη ένοπλη δράση, χωρίς την ταυτόχρονη έκφραση πολιτικού λόγου. Η συνοχή της οργάνωσης εξασθένησε, λόγω των ιδεολογικών διαφοροποιήσεων. Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες διασπάστηκαν επισήμως το 1984 σε Μαχόμενο Κομμουνιστικό Κόμμα (BR-PCC) και Ένωση Μαχόμενων Κομμουνιστών (BR-PUCC). Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 η οργάνωση είχε χάσει το λαϊκό της έρεισμα και είχε απομονωθεί από την εργατική τάξη. Το 1984 οι Κούρτσιο, Μορετι και Γιανέλι από τη φυλακή έγραψαν ανοιχτή επιστολή με τίτλο «Οι διεθνείς συνθήκες δεν επιτρέπουν τη συνέχιση του ένοπλου αγώνα». Οι μαζικές συλλήψεις από τις ιταλικές αρχές το 1989 οδήγησαν στην απενεργοποίηση της οργάνωσης, καθώς οδηγήθηκαν  στη φυλακή τα περισσότερα μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Περίπου 200 παραμένουν μέχρι και σήμερα έγκλειστα.[6]
Αντί Επιλόγου
Από το 1969 μέχρι το 1975 πραγματοποιήθηκαν 4.334 επίσημα καταγραμμένες πράξεις τρομοκρατικής βίας. Απ’ αυτές, το 83% αποδόθηκε αρχικά στην άκρα Αριστερά για να αποδειχτεί αργότερα ότι ήταν έργο της άκρας Δεξιάς και των συνεργατών της στον κρατικό μηχανισμό. Η Ιταλία για μια εικοσαετία περίπου ήταν αντιμέτωπη με  ένα χαοτικό κλίμα, του οποίου τα χαρακτηριστικά ήταν: βομβιστικές επιθέσεις, διάβρωση αριστερών οργανώσεων, ενοχοποίηση της Αριστεράς μέσω τρομοκρατικών χτυπημάτων και συνέχων προκλήσεων.
Όλες αυτές οι ακροδεξιές τρομοκρατικές δραστηριότητες δεν κατάφεραν να προκαλέσουν και να επιβάλουν ένα δεξιό στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ιταλία (κατά το πρότυπο της Ελλάδας το 1967, της Χιλής το 1973 και της Τουρκίας το 1971 και το 1980, όπου εφαρμόστηκε η ίδια πρακτική). Πέτυχαν όμως, να προκαλέσουν το θάνατο εκατοντάδων αθώων ανθρώπων στην Ιταλία, τον τραυματισμό και την αναπηρία πολύ περισσότερων, να δημιούργησαν ένα γενικό κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας, και να βοηθήσουν τον πολιτικό συντηρητισμό να θεσπίσει ανεμπόδιστα μια ολόκληρη σειρά σκληρών «αντιτρομοκρατικών» νόμων που είχαν και έχουν αρνητικές επιπτώσεις στις πολιτικές ελευθερίες και τα δικαιώματα όλων των Ιταλών.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 (κυρίως μετά την αποκάλυψη της ύπαρξης της μασονικής στοάς P2) αποκαλύπτονταν σχέδια, προβοκατόρικες ενέργειες, βομβιστικές επιθέσεις και διπλοί πράκτορες, όλα άψογα σχεδιασμένα από  τρομοκρατικές οργανώσεις, που στόχο είχαν την ενοχοποίηση της Αριστεράς και την ενίσχυση του συντηρητισμού και της αποστροφής των ιταλών απέναντι σε οτιδήποτε έχει σχέση με την Αριστερά.
Επίσης, Τον Μάρτιο του 2001, ο στρατηγός Μαλέτι, διοικητής της ιταλικής κρατικής υπηρεσίας πληροφοριών, δήλωσε στη δίκη μελών της Nuova Ordine (Νέα Τάξη) , για τη τοποθέτηση βόμβας στην Αγροτική Τράπεζα στο Μιλάνο ότι «η CIA, ακολουθώντας τις οδηγίες της κυβέρνησής της, επιδίωκε να δημιουργήσει έναν ιταλικό εθνικισμό ικανό να μπλοκάρει αυτό που θεωρούσε ως “παρέκκλιση προς τα Αριστερά”, και για τον σκοπό αυτό πιθανό να έκανε χρήση της ακροδεξιάς τρομοκρατίας. Θεωρώ πως αυτό συνέβη και σε άλλες χώρες».
[1] The Ripening of time, Italy Documents of Struggle, σ.11
[2] Il seccondo  Bienno Rosso Italiano.L ‘Autunno Caldo nelle interprentazioni di Bruno Trentin,universita degli studi di Pissa,Nicola Del Vecchio, σελ. 98
[4] Calvi e L’Italia dei poteri occulti,Philip Willan, σελ.2-4
[5] G.Mamarella Il Partito Communista Italiano, Vallecchi , Firenze σ.300 και σ.303
[6] Mario Moretti, Brigatte Rosse, Una Storia Italiana , σελ.108
Φωτογραφίες:
1: Επετειακη πορεία για τα 43 χρόνια απο τη βομβιστικη επιθεση στην Αγροτική τραπεζα του Μιλανο (12 δεκεμβρίου 1969)
2: απεργιακη κινητοποιήση κατα τη διάρκεια των εργατικών αγώνων 1968-69
3: πρωτοσέλιδο για τη βομβιστική επιθεση στο σιδηροδρονικό σταθμο της Μπολόνια (2 Αυγούστου 1980)
4: πρωτοσελιδο για τη δολοφονία Α.Μορο

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

Έι,Όμπρε... συνεργασία τέλος

*Τέλος η συνεργασία Μιχαλολιάκε.
Δεν σε χρειάζομαι πια, και αυτή η χώρα
δεν χωρά δύο ακροδεξιούς

Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013

Εκ-Παίδευση


Έχω κατ’ επανάληψη αναφέρει και αναλύσει όσο μπορώ πως το υπάρχον σύστημα εξέθρεψε, συντήρησε και τελικά γιγάντωσε τη χρυσή αυγή.
Όπως έχω πει και σε παλιότερα ποστ, αν δεν υπήρχε η χρυσή αυγή ένα μεγάλο κομμάτι αυτών που ψήφισαν τους ναζί θα ψήφιζε ΣυΡιζΑ γιατί ήταν το μόνο κόμμα που τα ΜΜΕ το (κακο)χαρακτήριζαν συστεμικό.
Έπρεπε να βρεθεί κάτι πιο ακραίο,με την υπόσχεση της βίαιης τιμωρίας για να τραβήξει ψήφους από την προοπτική μιας αριστερής διακυβέρνησης, ειδικά του περσινού ΣυΡιζΑ.
Ξέρω ότι είναι σχιζοφρενικό αυτό αλλά έτσι αλλοπρόσαλλη και φρενοβλαβής εκπαιδεύτηκε και είναι η κοινωνία μας. Τόσα χρόνια ΠαΣοΚ αφήνουν ανήκεστο βλάβη.
Το σύστημα αποδεικνύει συνεχώς τις εφεδρείες του όσο και τις ικανότητές του. Η βαθιά σκιά του προσπαθεί να σκεπάσει κάθε ελπίδα και της μικρότερης αλλαγής και είναι αξιοθαύμαστη η αποτελεσματικότητά του.
Ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων της χρυσής αυγής όσο και των δεξιών αλλά και πρώην κεντρώων ψηφοφόρων εκπαιδεύτηκαν επί δύο χρόνια να είναι αντι-αριστεροί και όχι αντιμνημονιακοί. Ειδικά η κυρίαρχη προπαγάνδα από τις εκλογές και δώθε είναι πάνω σε μια ψευδεπίγραφη έννοια της πατρίδας που αναδεικνύει – όπως και πολλές φορές παλιότερα- τον εσωτερικό εχθρό. Η αριστερά, και κατ’ επέκταση οι αλλαγές που θα έφερνε μια δική της διακυβέρνηση, γίνεται ο μπαμπούλας, ο εχθρός, ο προδότης.
Γιγαντώνεται μια εικόνα ώστε να καλύπτει όλα τα προβλήματα που δημιούργησε η αστική διακυβέρνηση από το 1974 και δώθε. Φαίνονται φυσιολογικές και ΄κεντρώες και όλες οι πολιτικές που εξαθλιώνουν το λαό έως την πλήρη δουλοποίησή του. Παρουσιάζεται «πατριωτική» η πολιτική παραχώρησης της κυριαρχίας της χώρας στους ξένους τοκογλύφους.

Ο τελευταίος χρόνος ήταν στην πραγματικότητα εντατικά μαθήματα εκπαίδευσης σε μέρος του πληθυσμού απλώς να είναι απέναντι από κάθε λύση που θα έχει ταμπέλα «αριστερά» και τώρα που τα μυαλά τους είναι έτοιμα η χρυσή αυγή δεν χρειάζεται. Όλη η αντισυστεμική διάθεση του κόσμου αυτού στράφηκε προς τον πόλο που υπόσχεται αλλαγές.

Τώρα που τα πρόβατα πήρανε το μάστερ τους να μη ζητάνε και πολλά καιρός να γυρίσουν στο μεγάλο μαντρί.

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013

Ο εχθρός του εχθρού μου....




Μη χαίρεστε και μη πανηγυρίζετε σύντροφοι για το τέλος της Χρυσής Αυγής/
Όχι γιατί αυτή η εγκληματική οργάνωση δεν αξίζει να σβήσει για πάντα από τις συνειδήσεις του λαού και να σύρει το σάπιο της σαρκίο πίσω στην αποτρόπαια άβυσσο απ’ όπου ήρθε. Εκεί και ακόμη πιο βαθιά στα πιο σκοτεινά κελιά των φυλακών πρέπει να βρεθούν οι εγκληματίες. Και απ’ ότι φαίνεται εκεί θα πάνε...

...μέχρι να τους ξανακαλέσει το σύστημα.

Αυτό το ίδιο σύστημα που τους έδινε τροφή να ζουν στα τάρταρα του υποκόσμου και του 0,26% Μέχρι που τους χρειαστήκανε. Τότε έγινε μια τιτάνια συντονισμένη προσπάθεια από το κράτος, το παρακράτος και τις μυστικές υπηρεσίες. Ένα κράτος/παρακράτος που απέσυρε την αστυνομία από περιοχές για να ανεβάσει την εγκληματικότητα – ειδικά των μεταναστών αφού τους μετέφερε από τα σύνορα με μέθοδο στις συγκεκριμένες περιοχές δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες. (Εδώ το real estate πήγε σύννεφο).

Μετά ήρθαν τα αφεντικά του κράτους/παρακράτους. Οι μεγαλοεργολάβοι, καναλάρχες εφημεριδοιδιοκτήτες. Μπόμπολες, Ψυχάρηδες με MEGA ενημέρωση έκαναν κάθε βράδυ στις οχτώ να ΣΚΑΪ η είδηση για την ακραία εγκληματικότητα των μεταναστών και τα προσκοπάκια της χρυσής αυγής. Και δώς του ειδήσεις και πρωτοσέλιδα. Ναυαρχίδα παραπληροφόρησης, κιτρινισμού και αήθειας η εφημερίδα του κομιστή του DVD, του βολταριστή των εκατομμυρίων ευρώ ανά την Ευρώπη, του Θέμου και του «πρώτου θέματος».

Και έτσι γιγαντώθηκε ο ναζισμός και η φασιστική νοοτροπία σε μικρό χρονικό διάστημα και μαζί τους αναδύθηκε η θεωρία των άκρων. Εκφασίστηκε η κοινωνία, ήταν που ήταν δηλαδή σε έναν λανθάνων φασισμό, ανέβασε τα ποσοστά το ναζιστικό κόμμα (δηλαδή σε εκλογές μάλλον θα πήγαινε στήθος στήθος με την άλλη φασιστική οργάνωση της ΝουΔουλας).

Η κυβέρνηση είχε ήδη δημιουργήσει μια ακροδεξιά ατζέντα και την εφάρμοζε. Ο κόσμος κυλούσε όλο και πιο αποχαυνωμένος και το μέλλον για τον κοντόχοντρο  μικροφύρερ  φαινόταν περισσότερο από ευοίωνο. Και όμως εν μια νυκτί όλα ανατράπηκαν για τους φασίστες.

Χρειάστηκε κάτι που μάλλον έγινε σχεδιασμένα αλλά όλα ούρλιαζαν για το φονικό που θα συμβεί κάποια στιγμή. Από την επόμενη όλα τα κανάλια, όλοι οι ραδιοσταθμοί και όλες οι εφημερίδες άρχισαν πυρ ομαδόν. Ακόμη και του γλοιώδους κομιστή η φυλλάδα επιχείρησε με τον ίδιο ξεφτυλισμένο τρόπο να συγκινήσει τους κακομοίρηδες τους αναγνώστες της. Πιο χυδαία δεν γινόταν (αν και τοβαρέλι δεν έχει πάτο).

Τώρα, και αν αυτό συνεχιστεί έτσι, η χρυσή αυγή θα βυθιστεί – επιτέλους – αύτανδρη, και ας πάει στο διάολο για πάντα.

...μέχρι να τους ξανακαλέσει το σύστημα.

Γιατί δεν ηττώνται από μια υγιή ιδεολογία με ισχυρές βάσεις στον ανθρωπισμό. Δεν γκρεμίζονται από την δημιουργία συνείδησης του λαού και την μαζική απόρριψή της φασιστικής/ρατσιστικής ιδεολογίας.
Τους σβήνει το ίδιο το σύστημα που τους σχεδίασε.

Δέχομαι ευχάριστα το γεγονός αλλά ανησυχώ. Είμαι σίγουρος ότι όλες οι εγχώριες βδέλες που αναφέρθηκαν (και περισσότερες που δεν ξέρουμε) μαζί με τους ξένους βρυκόλακες έχουν ήδη εναλλακτικό σχέδιο για να φέρουν σε πέρας τα σχέδιά τους.

Ότι και να δείξουνε για σένα στα κανάλια τους, όσο και να σε δικαιώσουν στους ραδιοφωνικούς σταθμούς τους, όσα καλά και να γράψουν στις φυλλάδες τους
«Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες»

Σε αυτή την αντιπαράθεση κόσμων, ιδεών, αρχών και αξιών ...

... ο εχθρός του εχθρού μου παραμένει ορκισμένος εχθρός μου όπως ήταν από την αρχή.

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Τι δεν καταλαβαίνεις δηλαδή;

Για να δούμε...
Ψήφισες την "αντισυστημική" χρυσή αβγή για να ρίξει ξύλο σε αυτούς που σε "πρόδωσαν". Τι έγινε από τότε που βγήκε;
Την έπεσε στην Κανέλη του ΚΚΕ που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Την έπεσε στη Δούρου του ΣυΡιζΑ που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Την έπεσε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Την έπεσε σε αριστεριστές που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Την έπεσε σε αναρχικούς που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Σκότωσε αντιφασίστα Έλληνα εργάτη, που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ
Σε Πασόκο, που σε έχωσε με τα μπούνια στο ΔΝΤ, μούγκα
Σε νεοδημοκράτη που σε κορόιδεψε με 18 ψέματα προεκλογικά, κότα.
Στους εφοπλιστές και τους βιομήχανους, στην οικονομική ελίτ, στο κεφάλαιο, οσφυοκάμπτες.
Από όλα αυτά τι δεν καταλαβαίνεις δηλαδή;

Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2013

Ανάμεσα στα άκρα

Από τη μια μεριά έχεις ένα ολόκληρο σύστημα, νόμιμο γιατί νομοθετεί το ίδιο για τον εαυτό του. Ένα σύστημα που επί σαράντα χρόνια υπέσκαπτε τα πάντα και τώρα που κατέρρευσαν τα πάντα θέλει να σε "σώσει" ξεπουλώντας τα όλα.
Έχει στη διάθεσή του την δύναμη να νομοθετεί. Την ισχύ να επιβάλλει και να καταστέλλει. Την δυνατότητα να προπαγανδίζει από το πρωί ως το MEGA και από το βράδυ ως το ΣΚΑΪ με τον πιο αισχρό και επιστημονικό τρόπο.
Και όμως είναι τόσο μεγάλο το έγκλημά που συντελείται απέναντι στους ανθρώπους που διαμένουν σε αυτή τη χώρα, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που ξέρουν ότι δεν θα καταφέρουν να κρατήσουν τα πράγματα ως την τελική εξόντωσή μας. Χρειάζονται και την ωμή βία, τον τρόμο και το παρακράτος.
Ξεκίνησαν πριν τις προηγούμενες εκλογές με την υπερπροβολή εγκλημάτων που εμπλεκόταν μετανάστες. Συνέχισαν με το πλασάρισμα των νεοναζί ως προστατών των Ελλήνων στις γειτονιές που η αστυνομία επίτηδες εγκατέλειψε στο έλεος του Θεού και των φασιστών.
Όταν βγήκε στο προσκήνιο το κτήνος η διαφήμιση ήταν πια αρνητική, μη χαλάσουμε και το σοβαρό όνομά μας με τους τραμπούκους.
Έφτανε να παίζουν τα εγκλήματα των ναζί δέκα λεπτά όταν η αντιπολίτευση είχε συνολικά 2-3 λεπτά λοιδορισμού. Και μοίραζαν την ευθύνη "Συμπλοκή κομμουνιστών με χρυσαυγίτες... όπως καταγγέλει το ΚΚΕ" κλπ.
Και η "ελληνική" "αστυνομία" να φτάνει πρώτη, πριν χτυπήσουν οι ακροδεξιοί, τραμπούκοι του υπόκοσμου, για να προστατέψει τυχόν αντίσταση στους φασίστες. Όπως έκαναν στην Ηλιούπολή που σε στέκι που οι φασίστες χτύπησαν ηλικιωμένο με παιδιά. Όπως ανενόχλητοι επιτέθηκαν σε αφισοκολλητές. Όπως χαιρετούν ναζιστικά σε χώρο πεσόντων από τους αυθεντικούς ναζί στην κατοχή.
Όπως ξεκίνησαν τους φόνους χθες κάτω από το βλέμμα των μπάτσων της ΔΙ(εφθαρμένης) ΑΣ(τυνομοκρατίας).
Νεκρός ήταν ο Παύλος Φύσσας, αντιφασίστας, μέλος του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μουσικός, ενεργός πολίτης. Μαχαιρώθηκε μετά από καρτέρι των άνανδρων κακοποιών, που μέχρι τώρα δρούσαν στα κρυφά τραυματίζοντας και σκοτώνοντας, με την ανοχή του σάπιου μέρους της κοινωνίας μας, ανθρώπους από άλλες χώρες.
Το πρώτο θύμα που παίρνει αυτή τη δημοσιότητα. Όμως δεν θα είναι το τελευταίο. Όχι όσο η ακροδεξιά κυβέρνηση με γραβάτα του Σαμαρά, με τον skinhead υπουργό καταστολής, τον φασιστομπουμπούκο και τον χουντοβορβορίδη επιβάλει κάτι ΧατζιδακηκοΜητσοτάκηδες που ζητούν να κλείσουν την χώρα με το συρματόπλεγμα του νεοφιλελευθερισμού.
Μαζί ενωμένοι με τους Χρυσοχοϊδηδες, τους Λοβέρδους και τις Διαμαντοπούλου που ξεσκίζουν τα αποθεματικά των ταμείων με μαεστρία και μετά θα πουν ότι δεν υπάρχουν για να δοθούν συντάξεις. Που δίνουν τα αποθεματικά των νοσοκομείων στα αφεντικά τους της Goldamn Sachs και παίρνουν ομόλογα για να τα κουρέψουν και έτσι θα κλείσουν τα νοσοκομεία. Που απολύουν τους δάσκαλους για να πηγαίνουν σχολείο μόνο τα παιδιά της ελίτ.
Που προσπαθούν να μας στοιβάξουν εξαθλιωμένους σκλάβους κάτω από την φτέρνα της παγκόσμιας νεοφιλελεύθερης ολιγαρχίας, κοινών τοκογλύφων.
Τώρα ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας τα σχέδια των τοκογλύφων οι τραμπούκοι του ναζισμού.
Ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις πιο οργανωμένα, όχι η ΓΣΕΕ των διεφθαρμένων - ξεφτιλισμένων πασόκων δεν πιάνεται, από τους ανθρώπους που πλήττονται πια άμεσα. Δάσκαλοι και γιατροί, παιδεία και υγεία καταρρέουν. Μαζί και οι εφορίες που πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν αφού ακόμη μαζεύουν ζεστό χρήμα.
Το διεθνές σύστημα έχει δύο πυγμές. Η μία του Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη Λοβέρδου και λοιπών εγκληματιών του λευκού κολλάρου. Η άλλη είναι τα ζόμπυ των φασίστών, των χουντικών των ναζί. Η μία κρατά για μπατσικό γκλόμπ κεραίες τηλεόρασης ενώ η άλλη μαχαίρι. Σύντομα θα έχουν τανκς και όπλα.
Θα ακούσουμε πολλά. Για περιθωριακούς, για τρομοκρατικές ενέργειες - που μπορεί να γίνουν, για πατρίδα, για τα άκρα, για για για...
(ενώ)
Άνθρωποι πεθαίνουν.
Πεθαίνουν γιατί έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος ή μιλάνε άλλη γλώσσα.
Πεθαίνουν γιατί η καταστολή χρησιμοποιεί τα πιο ισχυρά δηλητήρια.
Πεθαίνουν γιατί δεν έχουν 1,20 ευρώ για το τρόλλεϋ να δείξουν στον κυνηγό κεφαλών.
Πεθαίνουν γιατί έχουν άλλη ιδεολογία, άλλη άποψη για το πως πρέπει να είναι τα πράγματα. Αντίθετη από αυτή που έχει η κυρίαρχη προπαγάνδα.
Πεθαίνουν καμμένοι μέσα σε μια τράπεζα γιατί πρέπει να φοβηθείς και να μη κατεβαίνεις να αγωνιστείς.
Παιθαίνουν μαχαιρωμένοι γιατί αγωνίζονται.
Πεθαίνουν απελπισμένοι από το ίδιο τους το χέρι.
Πεθαίνουν σιγά σιγά από την εξαθλίωση, από την έλλειψη κοινωνικών δομών.
Πεθαίνουν όπως έχει πεθάνει το μέλλον τους ήδη...
...με ένα μαχαίρι στην καρδιά.

Κυριακή 14 Ιουλίου 2013

Και για να μη ξεχνάμε ποια είναι η δουλειά σας
ναζί φυλάξτε τ' αφέντικά σας


Συνήθως όταν μιλάμε για λαϊκή νίκη, επικράτηση, επανάσταση, εννοούμε την προσπάθεια που καταβάλλουν - επιτυχώς ή όχι - ομάδες από τον πληθυσμό που έχουν κοινή συνείδηση στόχου,  είναι αρκετά επιθετικές και διαθέτουν μια κρίσιμη μάζα ώστε να διεκδικήσουν κάτι. 
Αν οι ομάδες αυτές φανούν αρκετά ισχυρές τότε λειτουργούν ως πυρήνας συσπείρωσης "ιδεολογίας" για πολλούς. 
Αυτό συμβαίνει επειδή το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι ουδέτεροι, άχρωμοι και άοσμοι όσο αφορά την πολιτική τους θέση ακόμη και σε καιρούς που η επιβίωσή τους βασίζεται σε αυτό.
Η μη σταθερή πολιτική θέση, η έλλειψη καθαρού στόχου, η απουσία λογικής επεξεργασίας της στάσης απέναντι στα γεγονότα και ο χειραγωγούμενος (κυρίως από τα ΜΜΕ) καθορισμός της διαβάθμισης των προτεραιοτήτων φέρνει την πλειονότητα του πληθυσμού να είναι ευάλωτη στη σύγχυση που θέλει να επιφέρει η ελίτ. 

Ως ελίτ ορίζεται η οικονομικά ισχυρή τάξη. Όχι πια αυτή που έχει τα μέσα παραγωγής αλλά αυτή που κρατά την δυνατότητα πίστωσης για αυτούς που έχουν τα μέσα παραγωγής αλλά και για τα ίδια τα κράτη. 

Η απολιτίκ εποχή προέκυψε όχι με την ευμάρεια - όπως αφορίζουν πολλοί - αλλά με τον σχεδιασμένο εκμαυλισμό μεγάλων στρωμάτων της κοινωνίας. Με τη χρήση τους εμετικού life style (όπως ξεκίνησε από τον Κωστόπουλο στα μέσα της δεαετίας του 1980 και συνεχίστηκε με ένταση και φτηνό δανεισμό) οδηγώντας στον ατομικισμό, στον κυνισμό με πρώτη προτεραιότητα το βόλεμα. Ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα για το πολιτικό σύστημα κατ' αρχάς που ήθελε τον κάθε αμοραλιστή Πάγκαλο να μπορεί να εμπορεύεται τις επανεκλογές του. 

Ήταν πολύ χρήσιμο και για τις εγχώριες ελίτ γιατί μπορούσαν να διαπλακούν χωρίς έλεγχο με τον κάθε διαχειριστή της εξουσίας και να καρπώνονται τον δημόσιο πλούτοπου τους παραχωρούσε ο κάθε Πάγκαλος, Σημίτης, Αντώνάκης, Γιωργάκης.  

Όταν εμφανίστηκαν στο προσκήνιο οι διεθνείς ελίτ του χρηματοπιστωτικού συστήματος οι εγχώρια αστική τάξη, αρχοντοχωριάτες και εθελόδουλοι δυτικολιγούριδες που ήταν από πάντα, υπέκυψαν στα κελεύσματα άμεσα και χωρίς αντίσταση. Η σοσιαλδημοκρατία του δυτικού κόσμου ήταν ήδη ξεπουλημένη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα από καιρό. Είχε διαπλακεί με αυτό με σκοπό να διαμοιράζει τα κέρδη από τις φούσκες του συστήματος διασφαλίζοντας τις επανεκλογές. Όταν ήρθε η ώρα ήταν ένας χρήσιμος, πειθήνιος δούρειος ίππος.

Το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα ήταν ότι ο πληθυσμός,  απρόσωπος όπως είναι ο ψηφοφόρος, αντέδρασε.Την δυναμική αντίδραση του 2010 την αντιμετώπισαν με την υπόθεση της MARFIN που έκοψε την δυναμική στην πρώτη μεγάλη διαδήλωση που απειλούσε να μετουσιωθεί σε συνειδητή πάλη. 
Το 2011 με τις πλατείες το προδοτικό κράτος έκανε επίδειξη της δύναμης καταστολής και της αναλγησίας του. Όπως αναφέρω πιο πάνω, αυτό ήταν ένα τμήμα του κόσμου που αντιδρούσε δυναμικά - ως όφειλαν όλοι κατά τη γνώμη μου. 
Το πρόβλημα παρέμεινε. Κάποια στιγμή θα ερχόταν η ώρα της κάλπης και εκεί δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι ενάντια στο αίσθημα αντίδρασης του λαού απέναντι στο πολιτικό πια σύστημα.
Εδώ εισέρχεται ο σκοτεινός ρόλος της "χρυσής αυγής".

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε το εξής γεγονός. Για χρόνια τα καθεστωτικά ΜΜΕ παρουσίαζαν ως τον πιο αντισυστεμικό χώρο τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς δεν ήταν αφού κινείται στα πλαίσια του κοινοβουλευτισμού, όμως είχαν ανάγκη να τον παρουσιάζουν έτσι. 
Πρώτον, διότι πρέπει να καθιερώνεται συνεχώς στον κόσμο ότι φορέας πολιτικής είναι το κοινοβουλευτικό σύστημα και εκτός αυτού δεν πρέπει να αναζητάς κάτι. Αναρχία, εξωκοινοβουλευτική αριστερά, αντιεξουσιαστικός χώρος αυτόνομη σκέψη κλπ είναι επικίνδυνα για το σύστημα.
Δευτερον, η ελευθεριότητα στη δομή του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με την πειθαρχία που επιδεικνύει το ΚΚΕ και η φιλική στάση του απέναντι στο εξωκοινουβουλευτικό χώρο το κάνουν αντιπαθή στην ιεραρχική δομή του συστήματος. Αποκορύφωμα ήταν το φόρτωμα των Δεκεμβριανών του 2008 στον ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζω εξ ιδίων ότι είναι ψέμα αλλά έπρεπε να φανεί ότι μόνο μέσα από το σύστημα μπορεί να εκπορεύεται οποιαδήποτε αντίδραση (πρώτος λόγος) και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο μόνος χώρος - και ορθά - που στάθηκε στα γεγονότα κριτικά ως κοινωνικό φαινόμενο (λόγος δεύτερος).
Έτσι εμπεδώθηκε η αντίληψη του αντισυστημικού κόμματος από τα ΜΜΕ στον κόσμο. 

Τούτων δεδομένων, ήταν προφανές ότι όσοι ήθελαν να αντιδράσουν στο πολιτικό σύστημα που τους εξαθλίωνε ραγδαία θα στρεφόταν στο ΣΥΡΙΖΑ μόνο και μόνο γιατί τον έδειχναν ως αντισυστημικό. 
Έπρεπε να βρεθεί ένας νέος πόλος ώστε να ανακόψει αυτή την πορεία πριν τις εκλογές. Ένας πόλος που θα φαινόταν πιο αντιδραστικός, πιο αντισυστεμικός, σχεδόν underground, μόνο που στην περίπτωση της ΧΑ αυτό ήταν κυριολεκτικό, "υπόκοσμος".
Χρειαζόταν και κάτι ακόμη για να στραφεί ο απρόσωπος πληθυσμός προς την ακροδεξία με την ναζιστική ιδεολογία. Αυτό ήταν μάλλον εύκολο. Με την ψυχολογία στο ναδίρ, χωρίς πολιτική σκέψη και την μικροαστική αντίληψη να έχει καλλιεργηθεί εδώ και δεκαετίες το μόνο που χρειαζόταν ήταν να εξάρει κάποιος το συναίσθημα και να βρει έναν εύκολο εχθρό. Τι ποιο εύκολο από το "Πατριωτισμός" και "Μετανάστης". Το μόνο που έμενε ήταν να στηθεί η κάμερα για τις ειδήσεις των 8.

Αυτό που έγινε στην Ελλάδα γινόταν κατά κόρον στην Ευρώπη του μεσοπολέμου (βλ.πορεία προς τη Ρώμη των φασιστών, τάγματα εφόδου των ναζί κλπ,) στην Αγγλία όμως απέτυχε με ένα τρόπο που επιβεβαιώνει τη συγκεκριμένη ανάλυση:

Κάπου στις αρχές του 1930 το φασιστικό κόμμα της Αγγλίας πήγε να κάνει μια μεγάλη πορεία στο Λονδίνο που θα κατευθυνόταν προς τις εργατικές συνοικίες. Μια επίδειξη δύναμης που θα λειτουργούσε ως μαγνήτης στη μάζα. Εκεί συσπειρώθηκαν λοιπόν αριστεροί, κομμουνιστές, αριστεριστές και αναρχικοί για να τους αντιμετωπίσουν. Ήταν προφανές ότι αν επικρατούσαν οι φασίστες η εργατική τάξη - που παραδοσιακά είναι η βάση της αριστεράς - θα στρεφόταν στον άλλο πόλο δύναμης, μιας δύναμης υπόσχεσης για καλλίτερη διεκδίκηση των αιτημάτων της.

Η εκεί κυβέρνηση αποφάσισε να κρατήσει ουδέτερη στάση, γνωρίζοντας την ισχύ των αριστερών δυνάμεων. Η πορεία επίδειξη μετατράπηκε σε μακελειό. Κυριολεκτικά τους έλιωσαν στο ξύλο!!! Από τότε δεν ξανασκέφτηκαν να ξεμυτήσουν και έπαψε να λειτουργεί ως πόλος ιδεολογικής συσπείρωσης διότι φάνηκαν αδύναμοι.

Αντιθέτως εδώ το επίσημο κράτος που εκτρέφει την πιο φασιστική αστυνομία - επειδή είναι τόσο διεφθαρμένο χρειάζεται ιδεολογική ισχύ στις δυνάμεις καταστολής - αποφάσισε, κατόπιν εντολής των αφεντικών προφανώς, να στηρίξει την χρυσή αυγή που ούτε ρεύμα ήταν ούτε κρίσιμη μάζα διέθετε.

Έφτασε η προπαγάνδα από τα ΜΜΕ και η στήριξη της αστνομίaς(!!!) στο δρόμο. Με την προστασία του φασιστικού επίσημου κράτους η ΧΑ φάνηκε και φαίνεται -δεν είναι ακόμη πραγματικά πάντως - ισχυρή και έτσι δρα ως πόλος έλξης των ουδέτερων. Το ευτύχημα είναι ότι επειδή αυτοί οι τύποι είναι υπόκοσμος δεν έχουν καταφέρει να πείσουν την πλατιά μάζα να συνταχθεί μαζί τους στο δρόμο. Επίσης το συντριπτικό ποσοστό αυτών που τους ψήφισαν δεν θα κατέβουν ποτέ δίπλα τους διότι τους επέλεξαν να "αντιδράσουν" αντί γι' αυτούς. Όμως αν δεν ξεμπλέξουμε με αυτούς γρήγορα τελικά, ίσως, αποκτήσουν την κρίσιμη μάζα που θα τους δώσει πραγματική κινηματική ισχύ και τότε θα είναι πιο δύσκολα.

Προσθήκη. Εδώ και μερικές μέρες τα ξένα μέσα και εφημερίδες έχουν ξεκινήσει μια προπαγάνδα για την έλλειψη δημοκρατίας στην Ελλάδα. Μου θυμίζει έντονα την εποχή που ο Γιωργάκης, εκτελώντας εντολές, γύρναγε με τους άλλους δοσίλογους του ΠαΣοΚ στον κόσμο και μας συκοφαντούσε ως τεμπέληδες, ανίκανους και διεφθαρμένους. Έτσι εξαλείφθηκε κάθε πιθανότητα αντίδρασης από τους λαούς της Ευρώπης, αφού ήμαστε ειδική περίπτωση και μας αξίζει ότι παθαίνουμε.
Έτσι και τώρα προετοιμάζεται το έδαφος για να ανεχτούν το καθεστώς που ετοιμάζεται να επιβληθεί ώστε να ολοκληρωθεί η μετατροπή της Ελλάδας σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη.

Όπως υποδεικνύουν οι δύο πρώτες φωτογραφίες οι φασιστικές πρακτικές είναι το μακρύ χέρι του νεοφιλελεύθερου κράτους. Άνθρωποι συνηθισμένοι να υποτάσσονται σε ιεραρχίες, παίζουν εκούσια (η ηγεσία) ή ακούσια (οι οπαδοί που έχουν δηλητηριαστεί τα μυαλά τους με μισαλοδοξία και μισανθρωπισμό) υπηρετούν την ελίτ που τους χρησιμοποιεί για να διχάσει στην αρχή και για να επιβάλει με τη βία στη συνέχεια τα συμφέροντά της. Η πατρίδα χάνει την ουσία της έννοιας της και ταυτίζεται είτε με το κράτος (ρίζα κρ. κρέω ωμότητα, οι δύο μπράβοι του Δία ήταν το Κράτος και η Βία που έδεσαν τον Προμηθέα στον Καύκασο) είτε με μια συγκεχυμένη απροσδιόριστη ερμηνεία που ιεραρχικά οδηγεί στην ελίτ - ο επιχειρηματίας ταυτίζεται με την πρόοδο και την ανάπτυξη και αντιμετωπίζεται περίπου ως σωτήρας. Ο λαός/δήμος βγαίνει από την έννοια και αντιμετωπίζεται ως εχθρός. Η χρυσή αυγή είναι ο φορέας της διαστρέβλωσης της έννοιας "πατρίδα" που θα οδηγήσει στην επιτυχία των σκοπών των διεθνών τοκογλύφων και της εγχώριας ελίτ, στρέφοντας την προσοχή των "πολιτών" σε αποδιοπομπαίους τράγους, όπως έκαναν και οι ναζί στην Γερμανία, όπου ενώ κυνηγούσαν τους τσιγγάνους, τους κομμουνιστές και κατόπιν τους Εβραίους οι ιδιοκτήτες της KRUPS, MERCHENTES, κλπ πλούτιζαν.

ΥΓ Το παιχνίδι ξεκαθαρίζει για όποιον θέλει να δει. Το επίσημο κράτος παίζει το παιχνίδι της διασποράς του τρόμου και του μίσους ώστε να βρει ένα τρόπο να μας διαιρέσει όλους για να χορεύουν οι πλούσιοι στα κουφάρια των φτωχών, Ελλήνων και ξένων.

Θα έπρεπε να προβληματίζει ότι το επίσημο κράτος αφήνει επίτηδες αυτά τα φαινόμενα βίας (με την προστασία ή/και τη συμμετοχή της αστυνομίας) να εκτραχυνθούν, χρησιμοποιώντας από τη μία τη χρυσή αυγή και το μίσος που σπέρνει με την ελπίδα ή βεβαιότητα να οδηγηθούν τα πράγματα, όταν θα συμφέρει τους τοκογλύφους, στις πιο ακραίες καταστάσεις.
Δε είναι το πρόβλημά μας να διώξουμε τους μετανάστες από τους σκουπιδοτενεκέδες για να πάμε εμείς να φάμε από εκεί.
Το πρόβλημά μας είναι να μην είναι κανένας στους σκουπιδοτενεκέδες γιατί αν ανέχεσαι έστω και έναν τότε κάποιος άλλος θα ανεχτεί εσένα όταν έρθει η σειρά σου.

Συνολικές προβολές σελίδας