Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

έχω δουλέψει και γω 7 μέρες...


Κάποτε, εκεί στη βιομηχανική επανάσταση των βιομηχάνων, είχε πάει από τη βουλή των αντιπροσώπων στη βουλή των λόρδων νόμος για επικύρωση που θα απαγόρευε στα παιδιά κάτων των 12 ετών να δουλεύουν πάνω από 12 ώρες. Απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι δεν μπορείς να στερήσεις το δικαίωμα κάποιου να δουλέψει όσο θέλει (ο εργοδότης εννοείται αλλά δεν το ανέφερε αυτό). Κάπως έτσι και το σκέφτεται και ο άνθρωπος που δεν δούλεψε πάνω από 7 μέρες σε όλη του τη ζωή αλλά μπορεί να λέει πόσο μπορούν να δουλεύουν οι άλλοι!!!
https://www.imerodromos.gr/espase-ta-antergatika-konter-o-mitsotakis-zita-7imeri-ergasia/

«Όταν μία επιχείρηση συμφωνεί με τους εργαζόμενους – με επιχειρησιακή σύμβαση – να πάει από πενθήμερο σε επταήμερο, με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων και με πολύ καλύτερες απολαβές και με αυξημένα δικαιώματα και συμφωνούν τα δύο μέρη, δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να αναγνωρίζουμε ότι είμαστε σε έναν κόσμο που αλλάζει και πρέπει εργαζόμενοι, επιχειρήσεις και κράτος, βέβαια, να προσαρμοστούν σε αυτή τη νέα πραγματικότητα». Από τα κουλά του Κούλη

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

Ανοιχτή επιστολή – Αίτηση


Ανοιχτή επιστολή – Αίτηση


Αγαπητή κυρία  εφοπλιστού,
Αρχικά σας χαιρετώ και εύχομαι τούτη η επιστολή να σας έβρει καλώς και σας και τους δικούς σας.
Ξέρω ότι δεν γνωριζόμαστε γι’ αυτό και αναγκάζομαι να σας γράψω. Είμαι σίγουρος ότι αν με ξέρατε, ως άνθρωπος με ενσυναίσθηση –empathy που θα έλεγε και ο πρωθυπουργός στους κύκλους σας (και ελπίζω όχι εμπάθεια που είναι κακόσημη λέξη) θα είχατε ή προσφερθεί να με εξυπηρετήσετε άμεσα, ανθρώπινα και ανιδιοτελώς… ΑΑΑ. Όπως πράξατε και με τον πρωθυπουργό, ΑΑΑ, όταν τον είδατε, πεσμένο και κουρασμένο.
Όπως θα καταλάβατε με την τελευταία νύξη, αυτό που αιτούμαι και εγώ είναι η παροχή του κότερού σας διότι τελευταία (καμιά δεκαριά χρόνια) αισθάνομαι και εγώ όπως νιώσατε πως αισθανόταν ο πρωθυπουργός μας και επειδή, όπως ανάφερα παραπάνω, δεν με ξέρετε, να σας εξηγήσω.
Όπως και ο κ. πρωθυπουργός έτσι και εγώ έχω πάει σε πολλές κατασβέσεις. Καμιά δεκαριά+ στο στρατό, όπου μία φορά κινδυνεύσαμε με συναδέλφους να καούμε, και άλλες τόσες μετά, όπου μάλιστα μία φορά έσβησα μια φωτιά σε ένα γκρεμό στο Αλεποχώρι με κίνδυνο της ζωής μου, διότι δεν μπορούσαν να κατέβουν οι πυροσβέστες και τα αεροπλάνα, παρόλες τις ηρωικές προσπάθειες των πιλότων αδυνατούσαν. Να ξεκαθαρίσω εδώ ότι αυτά έγιναν από μέρους μου εθελοντικά.
Βέβαια δεν είχα το σθένος που επέδειξε ο πρωθυπουργός μας, που κατευθείαν από την επιστροφή του από το εξωτερικό πήγε στο συντονισμό να μάθει τι συνέβαινε – και χωρίς το επιχειρησιακό μπουφάν του Καραμανλή – και κρατώντας το βάρος μέσα του – για  να μη μας πληγώσει φαντάζομαι – δεν ανακοίνωνε νεκρούς αλλά ζωντανούς.
Να, κάτι τέτοια αδυνατώ να κάνω και όχι πρωθυπουργός δεν θα γίνω, ούτε δημοτικός σύμβουλος δεν μπορώ να καταντήσω.
Πάντως ως επιπλέον περγαμηνές για την αποδοχή του αιτήματός μου μπορώ να αναφέρω την αριστεροσύνη μου, δεν είναι τόση όση του πρωθυπουργού μας και των στελεχών του αλλά μια αναρχοκομμούνα την στηρίζουμε. Είμαι και γω κουρασμένος προσπαθώντας – όπως η συντριπτική πλειονότητα - να στηρίξω οικογένεια μέσα στην κρίση. Κουβαλάω το βάρος ότι δεν μπόρεσα να αλλάξω τον κόσμο και μάλλον βοήθησα χωρίς να το θέλω να γίνει λίγο χειρότερος με το να αφήσω να εκμεταλλευτούν τις πλατείες κοινοβουλευτικοί.
Τέλος, μπορείτε να δείτε την ψυχολογική μου κούραση στις αναρτήσεις του blog που είναι πια πενιχρές.
Ελπίζω όμως ότι ένα ταξιδάκι αναψυχής στο Αιγαίο με ένα κότερο θα βοηθούσε να ανακάμψω. Και μη φοβού αγαπητή μου. Δεν είμαι τσίπης όπως οι πολιτικοί που νομίζουν ότι όλοι τους χρωστούν και τα θέλουν όλα τσάμπα. Εγώ θα φέρω τα πατατάκια μου, τα γαριδάκια μου και τα ποπ κόρν μου. Μπορεί να φέρω και καμιά κονσερβούλα. Θα βοηθήσω στην καθαριότητα και στις εργασίες του σκάφους και θα πιάσω και τη σκάφη αν δεν υπάρχει πλυντήριο. Αλήθεια θα αφήσω πίσω μου τα πάντα όπως τα παρέλαβα υπολογίζοντας την προσφορά σας και το εργαζόμενους.

Με αριστεροσύνη(όχι όση του πρωθυπουργού) και ναυτοσύνη(μάλλον περισσότερη αλλά δεν γνωρίζω πόσα κότερα του έχουν προσφέρει και δεν είμαι σίγουρος)

Το φιλικό blog
H kopria

Υ.Γ. Μην ανησυχείτε για τα συντροφικά habanos  πούρα σας. Έχω κόψει το κάπνισμα χρόνια

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2019

Τσεκούρι και σκατά

Το σύνθημα Ελευθερία ή Θάνατος εμπεριέχει και διαδηλώνει την αποφασιστικότητα στην απόλυτη θυσία για την επίτευξη ύστατου αγαθού. Η ειδοποιός διαφορά με το σήμερα είναι η παντελής έλλειψη διάθεσης οποιασδήποτε θυσίας για την επίτευξη της ανατροπής ενός κατεστημένου που μας σκοτώνει σιγά σιγά και κάνει κάθε μέλλον να φαίνεται τουλάχιστον ζοφερό.

Βέβαια θα ήμουν άδικος αν δεν ανάφερα ότι στο δημοψήφισμα του 2015 μεγάλο μέρος αυτών που υποστήριξαν το "όχι" -παρ' όλο το απατεωνίστικο συριζαίκο ερώτημα - ήταν έτοιμοι να χάσουν πολλά. Το θεωρώ αυτό δεδομένο από την άποψη του τι προπαγάνδιζαν τα κυρίαρχα συμφέροντα ότι θα συμβεί αν επικρατούσε το όχι.

Τι συνέβη όμως και καταλήξαμε να έχει ευνουχιστεί κάθε αντίδραση - που ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του ξεΤσίπρωτου- ενώ ο κατήφορος για τον λαό συνεχίζεται;
Τμήμα του λαού το 2011 - που κάθε μΠατΣΟΚος και ΝεοΔημοπράτης αμαυρώνει- αγωνίστηκε πετυχαίνοντας μάλιστα να ρίξει κυβερνήσεις και να καταδιώξει τις κυβερνητικές μαριονέτες από τους θώκους των επισήμων τότε. Τώρα;

Τώρα επικράτησε ξανά ο πασοκισμός που τόσο ύπουλα προωθούσε ο συριζα(αποδεικνύοντας ότι ότι έκανε ήταν σχεδιασμένο). Όσοι είχαν διάθεση να αγωνιστούν αποσύρθηκαν αηδιασμένοι και απογοητευμένοι, ακόμη και αν ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν πράγματα.

Μεγάλο μέρος έφαγε το δόλωμα του εγκληματικού εθνικισμού - και ναι ήταν έτοιμο να το φάει από καιρό - και στράφηκε στον επίπλαστο κατασκευασμένο εχθρό του ταλαίπωρου φτωχοδιάβολου, του ξένου.

Όμως το σημαντικότερο ήταν, είναι και θα είναι ο πασοκισμός. Αυτοί που κοιτάνε το συμφέρον τους και τίποτα άλλο πέρα από αυτό. Που σήμερα είναι ζηλωτές εδώ, αύριο εκεί και μεθαύριο παραπέρα. Για να έχουν λόγο στην κυβερνητική συνδικαλιστική παράταξη - δημόσιοι υπάλληλοι κατά το πλείστον, άνθρωποι χαμερπείς που προκαλούν αηδία και έχω γνωρίσει κάμποσους- ή άνθρωποι που θέλουν να κάνουν μπίζνες -ιδιώτες(επιχειρηματίες ή wanna be) και κυμαίνονται από το να φάνε από το δημόσιο μέχρι να γλύψουν ένα κοκαλάκι.
Άλλοι που δείχνουν τα διαπιστευτήριά τους για οποιοδήποτε όφελος προκύψει πχ διορισμός , μέχρι και απλοί ηλίθιοι - που νομίζω είναι η λιγότεροι. Είναι όπως το λέει και ο Ζαραλίκος. Ότι και να ψηφίσω πάλι ΠαΣοΚ θα βγει.
Και το πασοκ βασίζεται στις αναθέσεις, ο πασόκος ελπίζει σε αυτές, Από τα δημόσια έργα μέχρι την αλλαγή και την επανάσταση.

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Τον ξεράναμε τον Ήλιο






Απαγόρευσε η Μυρσίνη Λοΐζου στο παλιό ΠαΣοΚ να παίζει το 'Θα τον μεθύσουμε τον Ήλιο"
Το φύλαγε για το νέο πασοκ(aka ΣυΡιζΑ) που την τίμησε με την πρόταση να κατέβει στις τάξεις του ως υποψήφιος ευρωβουλευτής. 
Αφού θα τον μεθύσουμε τον Ήλιο ας είναι με σαμπάνια στις Βρυξέλλες τουλάχιστον.

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

τιτανοτεράστιοι παπατζήδεςς της αριστεράς

Δεν ξέρω αν κατάλαβε κανείς τι έκαναν πάλι οι τιτανοτεράστιοι παπατζήδεςς της αριστεράς(όπως μπαίνεις) και της προόδου του κεφαλαίου. 1. Έκοψαν τις συντάξεις στη μέση περίπου(40%) με το 40% να είναι ΠΡΟΝΙΑΚΟ ΕΠΙΔΟΜΑ που όποτε θέλουν το κόβουν όποτε θέλουν το μειώνουν. Το άλλο 40% είναι η ανταποδοτική κανονική σύνταξη και το υπόλοιπο περίπου η προσωπική διαφορά. 2.Ανέβασαν το μισθό στα 652 έχοντας δώσει όλη την εξουσία στους εργοδότες να γυρνάνε το είδος εργασίας από αορίστου σε ελαστικές μορφές κατά το δοκούν. Δηλαδή πιέζουν και αυτούς που δεν είχαν ελαστικές να τις γυρίσουν!!!! Ψευταράδες αληταράδες που στηρίχτηκαν στην ορμή όσων ήθελαν να αλλάξουν τα πράγματα με εφαλτήριο τις πλατείες και με τα λαμόγια τους ΠαΣοΚους να περιμένουν την ώρα να μπουν κολεγιά με όλα τα "αριστερά" για χρήμα και εξουσία καριόλια και κάθε είδους καιροσκόπο απατεώνα έτοιμο να φάει από την πίτα με θύματα το λαό που πεινάει, το λαό που κρυώνει, το λαό που ζει χωρίς ρεύμα και αύριο χωρίς σπίτι. Το λαό που αυτοκτονεί ευνουχισμένο από το πολύ καλά σχεδιασμένο και εκτελεσμένο παιχνίδι της πολιτικής μπλε φάλαινας που ξέπλυνε τους προηγούμενους και στέρησε την ελπίδα δημιουργώντας ψυχοκοινωνικό βέρτιγκο.

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

Έτρωγε η Δημοκρατία τα παιδιά της;

Εδώ και καιρό κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και ειδικά στα social media το παραπάνω κείμενο με συνήθη τίτλο "πως η Ελλάδα φέρθηκε στους μεγάλους άντρες της" και άλλα παρόμοια.

Το κείμενο έχει συνήθως μεγάλη αποδοχή αφού τα ονόματα που προβάλλει είναι "βαριά" και η κατάληξη που τους επιφυλάσσεται είναι άδικη. Αυτά με μια πρώτη ανάγνωση, αλλά είναι έτσι;

Προσωπική μου άποψη είναι ότι το κείμενο είναι πολύ πονηρό με απώτερο σκοπό να δυσφημίσει το λαό, τη δημοκρατία και να προωθήσει αντιδημοκρατικές/ολιγαρχικές ιδέες. Όσο και αν φαίνεται περίεργο ή τραβηγμένο θα προσπαθήσω να το αποδείξω στην παρακάτω ανάλυση.

Πρώτον ας δούμε τις πολλές ανακρίβειες που έχει το κείμενο και επίσης ας εξετάσουμε τους λόγους που κάποιοι από τους πολύ γνωστούς άνδρες οδηγήθηκαν σε ποινές ακόμη και θανάτου, με γνωστότερη αυτή του Σωκράτη.

Ο Πυθαγόρας, γνωστός φιλόσοφος, εξαίρετος μαθηματικός, γεωμέτρης(πυθαγόρειο θεώρημα), αστρονόμος και αυτός που ανακάλυψε τη βάση της μουσικής θεωρίας (όταν χτυπήσεις μια χορδή στο μέσο παράγει την ίδια νότα). Ο Πυθαγόρας μάλλον ήταν από τη Σάμο αλλά έμεινε στην Νότια Ιταλία. Πέρα από τις επιστήμες είχε αναπτύξει θρησκευτικές "εταιρείες" μυστικιστικές (δικός του όρος όπου μυστικισμός είναι αυτό που αποδέχεται μια ομάδα ως αλήθεια) που είχαν έντονη πολιτική δράση. Κυνηγήθηκε διότι θεωρήθηκε ύποπτος κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος και εγκαθίδρυσης τυραννίας. 
Θεωρείται ότι πέθανε σε ένα χωράφι από κουκιά, που μάλλον ήταν αλλεργικός σε αυτά αφού το "κύαμον άπεχου" θεωρείτε μέρος της διδασκαλίας του. Άλλες πηγές τον θέλουν να κυνηγήθηκε από πολιτικό αντίπαλο, αλλά το αποτέλεσμα είναι ότι ήταν πολιτικοί οι λόγοι που εξορίστηκε. Άλλη πηγή αναφέρει ότι πήγε στον Τάραντα και κλείστηκε στο ιερό των Μουσών όπου και πέθανε από "απεργία πείνας".

Ο Μιλτιάδης ήταν από πολύ γνωστή Αθηναϊκή οικογένεια και ο θριαμβευτής της μάχης του Μαραθώνα που έσωσε την Αθήνα και έδειξε ότι οι Πέρσες δεν είναι αήττητοι. Πράγματι καταδικάστηκε σε θάνατο, ποινή που μετατράπηκε σε πρόστιμο 50 ταλάντων, τεράστιο ποσό. Ο Μιλτιάδης μετά την νίκη του Μαραθώνα έπεισε τους Αθηναίους να εκστρατεύσουν εναντίον της Νάξου και της Πάρου που είχαν πάρει οι Πέρσες. Απέτυχε στην Πάρο και κατηγορήθηκε ότι έπεισε τους Αθηναίους σε αυτήν την περιπέτεια για προσωπικούς λόγους.
Πέθανε από γάγγραινα από πληγή στην Πάρο.
Την εποχή εκείνη υπήρχε μεγάλη ευθύνη σε αυτούς που έπειθαν τον Δήμο να αναλάβει κάτι. Σαν να λέμε ότι σήμερα ο Τσίπρας θα κατηγορούταν γιατί ζήτησε την ψήφο με τις γνωστές υποσχέσεις και τελικά έπραξε αλλιώς, που είναι μάλλον σωστό.

Ο Αριστείδης ο δίκαιος ήταν όντως δίκαιος και ολιγαρχικός. Εξορίστηκε (αν και ανακλήθηκε από τον Θεμιστοκλή πριν τη ναυμαχία της Σαλαμίνας) γιατί είχε αποκτήσει τόση φήμη ώστε ήταν δυνητικά επικίνδυνος για την Δημοκρατία. Αυτός ήταν και ο μοναδικός λόγος εξορίας, κάποιος να θεωρηθεί επικίνδυνος για το πολίτευμα. Πόσοι νεώτεροι πολιτικοί θα είχαν φύγει πριν γίνουν καταστροφικοί για τη χώρα, αλλά σήμερα όσο πιο διάσημος είσαι (λόγω των ελεγχόμενων μέσων) τόσο πιο πολλοί σε ψηφίζουν, ακόμη και αν είσαι cult φιγούρα όπως ο Λεβέντης.

Κάτι παρόμοιο έπαθε και ο μεγάλος αντίπαλος του Αριστείδη, ο Θεμιστοκλής. Ο θριαμβευτής της Σαλαμίνας και οραματιστής της Αθηναϊκής ναυτικής κυριαρχίας. Όπως και στον Αριστείδη, ειρωνικά, η φήμη του τον έκανε θύμα εξορίας. Ισχύει ότι και γι αυτόν.

Ο Αισχύλος δεν έπρεπε να υπάρχει καν στη λίστα. Ο μεγάλος τραγικός και μαχητής στον Μαραθώνα έχασε την διαχείριση της περιουσίας του από τα παιδιά του που τον πήγαν στο δικαστήριο με το ερώτημα της ικανότητάς του. Αφού έχασε ο Αισχύλος πήγε στη Γέλα φιλοξενούμενος του τύραννου Ιέρωνα. Λέγεται ότι πέθανε από χελώνα που έπεσε από αετό στο κεφάλι του. Άκυρη αναφορά.

Ο Περικλής, άκρως δημοκρατικός, πέθανε από στο μεγάλο λοιμό, στον κολοφώνα της δόξας του τη δεύτερη χρονιά του πελοποννησιακού πολέμου. Άλλη μια εντυπωσιακή αλλά άκυρη περίπτωση.

Ο Φειδίας δέχθηκε πολύ δυνατές κατηγορίες ότι καταχράστηκε από το χρυσό για το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς. Τις ίδιες δέχθηκε και στην Ολυμπία για το άγαλμα του Δία. Αφού ο Αρχιμήδης έζησε πολλά χρόνια αργότερα, δεν υπήρχε επιστημονικός τρόπος απόδειξης ενοχής ή αθωότητας αλλά σίγουρα η κατηγορία ότι η δημοκρατία τρώει τα παιδιά της είναι και εδώ άκυρη και για λόγους εντυπωσιασμού.

Ο Αναξαγόρας ήταν από τις Κλαζομενές αλλά έζησε στην Αθήνα. Είχε αρκετά ριζοσπαστικές ιδέες που ερχόταν σε αντίθεση με τις θρησκευτικές ιδέες (ο "νους") και κατηγορήθηκε για ασέβεια (λογικό για την εποχή, συμβαίνει και τώρα, ίσως και χειρότερα). Άλλο ένα hoax.

Ο Ηρόδοτος ήταν από την Αλικαρνασσό, στα παράλια της Ιωνίας. Εξορίστηκε μετά από προσπάθεια να επιβάλλει πολίτευμα άλλο στην πόλη. Μάλλον δίκαιο.

Για τον Ικτίνο δεν υπάρχουν πηγές για εξορία!!!

Ο άλλος μεγάλος τραγικός ο Σοφοκλής μετά θάνατον είχε με μεγάλες τιμές ως ήρωας και "φιλαθήναιος". Είχε μεγάλη πολιτική και στρατιωτική καριέρα επίσης. Ακόμη ένα ψέμα στη λίστα.

Ο Ευριπίδης κατηγορήθηκε κάποιες φορές για ασέβεια λόγω των καινοτομιών που εισήγαγε στις τραγωδίες του. Ουδέποτε καταδικάσθηκε. Όταν πέθανε στη Μακεδονία, όπου ήταν προσκεκλημένος του Αρχέλαου ο Σοφοκλής τον τίμησε με μαύρο ένδυμα σε παράσταση. Η πόλη του έστησε ανδριάντα στο θέατρο του Διονύσου!!! Ακόμη μια ανοησία.

Ο Αλκιβιάδης είναι πολύ ειδική περίπτωση. Ανιψιός του Περικλή έπεισε τους Αθηναίους να κάνουν τη Σικελική εκστρατεία. Μια μέρα πριν αποπλεύσει ο στόλος για τη Σικελία κάποιοι έκαναν ιεροσυλία σπάζοντας τις Ερμές κεφαλές. Κατηγορήθηκε ο Αλκιβιάδης και η παρέα του, που ήταν γνωστοί για τον έκλυτο βίο τους και ο Αλκιβιάδης για την υπέρμετρη φιλοδοξία του.
Στάλθηκε στην Σικελία η τριήρης "Πάραλος" ώστε να τον γυρίσει πίσω να δικαστεί.
Ο Αλκιβιάδης το έσκασε και αυτομόλησε στη Σπάρτη. Πρόδωσε μυστικά των Αθηναίων και έκανε δυνατό τον αποκλεισμό της Αθήνας. Μετά αυτομόλησε και από τη Σπάρτη και κατέφυγε στην Περσία όπου έγινε σύμβουλος στην αυλή. Κυνηγήθηκε και από τους Πέρσες.
Λένε γι' αυτόν πως όταν ήταν στη Σπάρτη ήταν πιο Σπαρτιάτης από τους Σπαρτιάτες και στην Περσία πιο Πέρσης από τους Πέρσες. Φιλόδοξος, αλαζόνας και χαμαιλέων έκανε μεγάλο κακό στην πόλη του που έφτασε να προδώσει και δικαίως έπαθε ότι έπαθε.

Άλλη μια ιδιαίτερη περίπτωση είναι ο Σωκράτης. Ο μεγάλος ηθικός φιλόσοφος πρέπει ήταν για τους σύγχρονούς του αντικρουόμενη προσωπικότητα. Η απόφαση για την καταδίκη του ήταν καθαρά πολιτική. Η Αθήνα μετά τον πελοποννησιακό πόλεμο είχε υποφέρει από τους ολιγαρχικούς (που ο Σωκράτης υποστήριζε) και από τη σκληρή τυραννία των τριάκοντα. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν μαθητές του Σωκράτη και έτσι μάλλον ήταν προβλεπόμενη η καταδίκη του.

Ο Θουκυδίδης εξορίστηκε από την Αθήνα διότι χρεώθηκε την κατάκτηση της Αμφίπολης από τους Σπαρτιάτες υπό την στρατηγεία του Βρασίδα. Η πόλη ήταν εξαιρετικής σημασίας για τους Αθηναίους λόγω της ξυλείας για ναυπηγικούς λόγους και των ορυχείων της περιοχής. Δεν θα κρίνω την εξορία, αλλά λόγω αυτής ο Θουκυδίδης, όπως λέει και ο ίδιος άλλωστε, μπόρεσε να γράψει το σπουδαίο έργο του "Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου". σίγουρα πάντως δεν μπορείς να θεωρήσεις αναίτια την καταδίκη του.

Για τον Αριστοφάνη δεν υπάρχει καμιά πληροφορία εξορίας ή τιμωρίας. Δίδασκε κωμωδίες (παρουσίαζε) μέχρι τα γεράματα. Σίγουρα δεν ήταν αγαπητός διότι στηλίτευε χωρίς έλεος από τον Ευριπίδη και τον Σωκράτη μέχρι τον λαοπλάνο Κώνονα. Προσέχετε τι διαβάζετε και διασταυρώνετε.

Ο Πλάτων ήταν σίγουρα από τους ευφυέστερους φιλοσόφους, και από τους ολιγαρχικότερους - όπως μαρτυρά και το έργο του "Πολιτεία". Δεν εξορίστηκε ποτέ!!!  Η σχολή του η γνωστή Ακαδημία που ίδρυσε τη διοικούσε μέχρι το θάνατό του. Ταξίδεψε Αρκετά και έζησε κάποια διαστήματα στις Συρακούσες όπου ήταν σύμβουλος του βασιλιά Διονύσου. Ακόμη ένα ψέμα.

Ο Ισοκράτης μας είναι γνωστός από πολλά αποφθέγματά του, κυρίως αυτό για όσους συμμετέχουν στην Ελληνική παιδεία. Έζησε μέχρι την ηλικία των 98!!! Λέγεται ότι αυτοκτόνησε όταν έμαθε για την κατάκτηση του Φιλίππου στη μάχη της Χαιρώνειας. Οι πηγές δεν επιβεβαιώνουν το γεγονός. Επιβεβαιώνεται η άκρατη ανοησία ή δολιότητα στο διαδίκτυο πάντως.

α. Ο Δημοσθένης ήταν διάσημος στρατηγός των Αθηναίων που έγινε γνωστός διότι ανάγκασε στη νήσο Σφακτηρία να παραδοθούν για πρώτη φορά Σπαρτιάτες. Σκοτώθηκε στη Σικελία, όπου ήταν στρατηγός, μαζί με όλο το εκστρατευτικό σώμα. Μάλλον δεν είναι αυτός.

β. Δημοσθένης ο ρήτωρ είναι γνωστός για την προσπάθεια που κατέβαλε ώστε να πει σωστά το "ρ" και για τη δημόσια ζωή τους ως ρήτορας. Εξορίστηκε γιατί αποδείχτηκε ότι είχε δωροδοκηθεί από το μεγαλύτερο καταχραστή της αρχαιότητας, τον Άρπαλο.Ανακλήθηκε από την εξορία αλλά οι Μακεδόνες τον κυνήγησαν γιατί επαναστάτησε εναντίον τους. Για να μη συλληφθεί ήπιε δηλητήριο.

Το κείμενο δεν είναι αθώο διότι με δήθεν "αφελείς" ή "λάθος" αναφορές δίνει την εντύπωση ότι οι μεγάλοι άντρες τιμωρούταν από το λαό ή το δήμο, δηλαδή ήταν έρμαια της φαυλότητας του όχλου και της δημοκρατίας.
Η ανάλυση δείχνει ότι τα πράγματα δεν ήταν έτσι.
Το πολίτευμα της Δημοκρατίας στην Αρχαία Αθήνα δεν είναι αρεστό σήμερα διότι είναι στην πραγματικότητα ένα είδος αναρχίας. Είναι μια δομή που ελέγχεται από τη βάση και προστατεύει τη βάση με τη συμμετοχή της βάσης και όχι με αντιπροσώπους.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κράτος και πολιτική τάξη που να προστατεύει την ελίτ. Ο όρος "πόλη-κράτος" είναι σχεδόν σύγχρονός μας και γερμανικής επινόησης. Η λέξη πόλις είναι η ονομασία των ανθρώπων της εποχής και εννοούσαν την ενεργή συμμετοχή στα κοινά όλων, όλων τον τάξεων και παιδεύσεων πολιτών που είχαν την ίση δύναμη του ενός ψήφου σε όλα. Αυτό μας έδινε μια δομή μεν για να υπάρχει αποτελεσματικότητα αλλά όχι μόνιμες θέσεις στην εξουσία ώστε να δημιουργηθεί γραφειοκρατία και πολιτική τάξη.

Αυτό που επιχειρείται με το κείμενο, τη λίστα αυτή, είναι να αναδειχθεί πως η κακή "δημοκρατία" τρώει τα άξια παιδιά. Στην πραγματικότητα συνέβαινε καθένας που είχε δημόσιο λόγο να έχει ευθύνη των λόγων και των πράξεών του, αντίθετα με την ασυλία των ολιγαρχικών και μοναρχικών πολιτευμάτων. Και αντίθετα με αυτά τα πολιτεύματα υπήρχε κριτική από όλους προς όλους αφού κανείς δεν ήταν υπεράνω των άλλων.

Η εξορία που τόσο φαίνεται ως δεινό ανθρώπων δίκαιων ήταν 1ον ένας μηχανισμός προστασίας της Δημοκρατίας. Το πόσο ψηλά είχαν το πολίτευμα αυτό οι Αθηναίοι μπορούμε να το καταλάβουμε από το γεγονός ότι δεν την κατάλυαν ούτε ακόμη και όταν ήταν σε κίνδυνο εξαφάνισης για χάρη της αποτελεσματικότητας. Οι Ρωμαίοι είχαν επινοήσει για τέτοιες περιπτώσεις τη δικτατορία. Αντίθετα οι Αθηναίοι ακόμη και στη μάχη του Μαραθώνα, με κίνδυνο την πλήρη εξαφάνιση, συνέχιζαν τις δημοκρατικές διαδικασίες τους μεταξύ των δέκα στρατηγών.
2ον ήταν ένας μηχανισμός συνεχούς ανανέωσης του πολιτικού σκηνικού, ώστε να μη γίνεται η καρέκλα αυτοσκοπός αλλά και να μπαίνουν νέες ιδέες και πρόσωπα συνεχώς στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Πιο μεγάλο παράδειγμα για το πόσο σωστή ήταν η λειτουργία της Αθηναϊκής Δημοκρατίας ακόμη και σε βάρος των προβεβλημένων προσώπων είναι ότι με αυτό ακριβώς το σύστημα είχαμε ένα μεγάλο νοητικό άλμα για την ανθρωπότητα με επινόηση εννοιών και την πρόοδο όλων των τομέων της πολιτικής, πολιτιστικής, επιστημονικής ζωής. Μια παρακαταθήκη που συζητάμε ακόμη 2.500 χρόνια μετά. Δεν είμαι σίγουρος ότι αν παρέμειναν στη θέση τους ως αυθεντίες αυτοί που υπάρχουν στη λίστα θα έφτανε ο Αθηναϊκός πολιτισμός σε τέτοια ύψη.

Τελικά δεν είναι το ερώτημα αν η Ελλάδα/Δημοκρατία τρώει τα παιδιά της αλλά αν κάποια παιδιά τρώνε την Ελλάδα/Δημοκρατία.

Συνολικές προβολές σελίδας