Της φυλακής τα σίδερα είναι για τον Μπόμπολα να φτιάξει

Οι φυλακές των εργολάβων
Άρης Χατζηστεφάνου

Αντιγράφω από τη Σφήκα

Η πρόταση που παρουσίασε το Ποτάμι για τη δημιουργία ιδιωτικών φυλακών αποτελεί όνειρο των απανταχού μεγαλοεργολάβων. Τα παραδείγματα των ΗΠΑ και τη Βρετανίας όμως δείχνουν ότι το δικό τους όνειρο είναι ο εφιάλτης κάθε κοινωνίας.

Οι φυλακές μπορεί να έχουν ενδιαφέρον μόνο εάν τις γεμίσουμε με μορφωμένα στελέχη επιχειρήσεων. Τζον Γκρίσαμ

Yπάρχει μια χώρα όπου όταν η εγκληματικότητα μένει στάσιμη ή μειώνεται οι κρατούμενοι των φυλακών αυξάνονται. Λέγεται Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Από την εποχή που ο Ρόναλντ Ρέιγκαν απελευθέρωσε την«αγορά του σωφρονισμού» ο αριθμός των κρατουμένων αυξήθηκε κατά 700%. Με πρόσχημα την ανάγκη διαχείρισης των εκατομμυρίων μεταναστών που κατέληγαν σε προσωρινά (και λιγότερο προσωρινά) κέντρα κράτησης δημιουργήθηκε μια αγορά δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων η οποία είχε έναν και μοναδικό στόχο: να στείλει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους πίσω από τα κάγκελα.

Η ιδιωτικοποίηση των φυλακών δημιούργησε ένα ακόμη γιγαντιαίο λόμπι το οποίο ασκεί πιέσεις στο Κογκρέσο προς δύο κατευθύνσεις: προώθηση νομοθετημάτων που κάνουν πιο εύκολη την αποστολή κατηγορούμενων στη φυλακή και ρυθμίσεις ώστε οι κρατούμενοι να μπορούν να εργάζονται για πολυεθνικές εταιρείες (όπως η Wal-Mart, η Microsoft και τα Starbucks) με μισθούς που θυμίζουν το μηνιάτικο… Ελληνα φαντάρου. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κρατούμενοι (μισθωτοί) σκλάβοι λαμβάνουν από 23 σεντς του δολαρίου την ώρα. Ο μισθός τους, δε, παραμένει στάσιμος από το 2000 σε αντίθεση με τους μισθωτούς σκλάβους στην Ινδία ή την Κίνα που είδαν τα εισοδήματά τους να διπλασιάζονται την ίδια περίοδο.

Χάρη και στις πιέσεις του λόμπι των φυλακών ο συνολικός αριθμός των κρατουμένων στις ΗΠΑ ξεπερνά πλέον τα 2,3 εκατομμύρια (το υψηλότερο ποσοστό αναλογικά με τον πληθυσμό σε όλο τον κόσμο) προσφέροντας τεράστια δυνατότητα κερδοφορίας. Μόνο μία από τις εταιρείες ιδιωτικών φυλακών, η CCA, έχει σήμερα 81.000 κρατούμενους που τις αποφέρουν 1,7 δισ. δολάρια ετησίως.

Η μαγεία, όμως, του νεοφιλελεύθερου μοντέλου σωφρονισμού έφτασε στο απόγειό της όταν η CCA άρχισε να απαιτεί από τις αμερικανικές πολιτείες, που ιδιωτικοποιούσαν τις φυλακές, να εξασφαλίζουν 90% πληρότητα των κελιών ακόμη κι αν υπήρχε μείωση της εγκληματικότητας. Πιο απλά, οι πολιτείες έπρεπε να «βρίσκουν» κρατούμενους αλλιώς θα πλήρωναν πρόστιμο στην ιδιωτική εταιρεία.

Πρόκειται για την ίδια ρήτρα που προωθούσαν οι Ελληνες μεγαλοεργολάβοι για τα εργοστάσια διαχείρισης απορριμμάτων, όπου οι δήμοι έπρεπε να βρίσκουν σκουπίδια για επεξεργασία ακόμη και αν οι δημότες τους δεν παρήγαν αρκετά. Με τη διαφορά ότι εδώ πρόκειται για «ανθρώπους σκουπίδια» που πρέπει να καταλήξουν στη φυλακή.

Στην Ελλάδα η συζήτηση για τη δημιουργία ιδιωτικών φυλακών έχει ξεκινήσει εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια, με σχετική αρθρογραφία συντακτών όπως ο Πάσχος Μανδραβέλης αλλά και σχετικές προτάσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις ανακοινώσεις του το κόμμα δεν αναφερόταν ποτέ στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στις ΗΠΑ αλλά μόνο στην «επιτυχημένη», όπως υποστηρίζει, λειτουργία ιδιωτικών φυλακών στη Βρετανία από την εταιρεία G4S -σημειωτέον πρόκειται για την εταιρεία η οποία δήλωσε αδυναμία φρούρησης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012, όπως τις είχε ανατεθεί, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να ανακαλέσει στρατιώτες ακόμη και από το Αφγανιστάν για να φρουρούν το Λονδίνο.

Στο «επιτυχημένο» παράδειγμα της Βρετανίας κρατούμενοι στοιβάζονταν σε κελιά της G4S με άθλιες συνθήκες υγιεινής, ενώ αρκετοί εργάζονταν 40 ώρες την εβδομάδα με σχεδόν μηδαμινό μισθό. Αντιγράφοντας το παράδειγμα των ΙΚΕΑ, που παλαιότερα χρησιμοποιούσαν πολιτικούς κρατούμενους από την Ανατολική Γερμανία, οι κρατούμενοι της G4S κατασκεύαζαν έπιπλα με κόστος χαμηλότερο και από τους ανήλικους εργάτες στην Ινδία.

Οπως και στις ΗΠΑ η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του ελληνικού σωφρονιστικού συστήματος ξεκινά από την κερκόπορτα των κέντρων κράτησης μεταναστών. Η απόφαση για την πρόσληψη ιδιωτικών φρουρών στο κέντρο κράτησης της Κορίνθου, για την οποία ασκούσε πιέσεις ο Χρίστος Δήμας -βουλευτής της Ν.Δ. και γιος του υποψήφιου προέδρου- αποτέλεσε σημείο καμπής σε αυτή την πορεία. Ενώ μάλιστα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η εγκληματικότητα στην περιοχή έχει μειωθεί, ο βουλευτής υποστήριζε ότι έχει αυξηθεί και πως μόνο η ιδιωτικοποίηση της φρούρησης θα αποδεσμεύσει αστυνομικούς για τη φύλαξη της πόλης.

Αν η Ελλάδα ακολουθήσει το παράδειγμα των χωρών που επέτρεψαν τη δημιουργία ιδιωτικών φυλακών πιθανότατα θα γνωρίσει και αυτή αύξηση των κρατουμένων ακόμη και αν υπάρχει μείωση της εγκληματικότητας. Χρυσές δουλειές, δηλαδή, για εργολάβους που θα αναλάβουν την κατασκευή και λειτουργία των φυλακών σε μια περίοδο που η αγορά των δημοσίων έργων καταρρέει. Και φυσικά μια τέτοια «καινοτομία» χρειάζεται και τους κολαούζους της.

Διαβάστε:
Δημοκρατία χωρίς δεσμά (εκδόσεις Αγρα)
Η Αντζελα Ντέιβις αναπτύσσει την έννοια του σωφρονιστικοβιομηχανικού συμπλέγματος.

Δείτε:
Private Prisons


Προσθήκη blogger:
Προσθέτω δε εδώ και το απόσπασμα από το βιβλίο "Δημοκρατία, αυτή η άγνωστη... κρίση" συγγραφέας Πολύκαρπος Πριορίτσας, εκδόσεις "Εντύποις"

"Σε βαθύτερα ηθικό επίπεδο μπορούμε να αναφέρουμε το παράδειγμα επιχειρήσεων ιδιωτικών φυλακών στην Αμερική που χρημάτιζαν δικαστές ώστε να επιβάλουν τις υψηλότερες δυνατόν ποινές σε ανήλικους. Έτσι, καθώς ο αριθμός των τροφίμων αυξανόταν με παράλογες και εξοντωτικές ποινές, τα κέρδη τους εκτοξευόταν. Μια διαδικασία που θα έπρεπε να ενέχει διαπαιδαγώγηση και σωφρονισμό ως προς την ανοχή και την συγχώρεση καταντά μια απλή επιχείρηση κέρδους όπου η κοινωνική διάσταση εξαλείφεται".

μπαίνε βγαίνε και τα διόδια κέρδος είναι

Είχα γράψει παλιότερα ένα άρθρο για τα διόδια μετά το νόμο Ρέππα. Μια μεταφορά όπου όλοι εμείς είμαστε πουτάνες που μας εκμεταλλεύονται οι νταβατζήδες εργολάβοι μέσα από τους νόμους που βάζουν να ψηφίσουν οι υπάλληλοί τους.

Ήρθε μετά ο νόμος Βορ-βορ-ίδη για να καταστείλει της αντιδράσεις βάζοντας την άρνηση πληρωμής στον νταβατζή... συγγνώμη στον εργολάβο... στον ΚΟΚ και φάγαμε έναν ΚΟΚ.

Και βέβαια ήταν αδύνατον να σταματήσει εκεί. Γλυκάθηκε ο εργολάβος στο ευρώ και ήθελε κι άλλο κοκό.
Και τι έκαναν οι διεστραμμένοι; Μπαίνει στα διόδια στην Ελευσίνα και πληρώνεις για να πας μέχρι τη Ν. Πέραμο.
Γυρνάς από τη Ν. Πέραμο και για να βγεις στο δρόμο προς Αθήνα ξαναπληρώνεις.

Άσχετο, πως λεγόταν εκείνη η ταινία με κάτι όμορφα... που όμορφα καίγονται;

Ο εχθρός του εχθρού μου....

*πέτα τη γιαγιά στη ΧΑχαχαχα

πέτα το πρώτο Θέμο στα σκουπίδια

Μη χαίρεστε και μη πανηγυρίζετε σύντροφοι για το τέλος της Χρυσής Αυγής/

Όχι γιατί αυτή η εγκληματική οργάνωση δεν αξίζει να σβήσει για πάντα από τις συνειδήσεις του λαού και να σύρει το σάπιο της σαρκίο πίσω στην αποτρόπαια άβυσσο απ’ όπου ήρθε. Εκεί και ακόμη πιο βαθιά στα πιο σκοτεινά κελιά των φυλακών πρέπει να βρεθούν οι εγκληματίες. Και απ’ ότι φαίνεται εκεί θα πάνε...

...μέχρι να τους ξανακαλέσει το σύστημα.

Αυτό το ίδιο σύστημα που τους έδινε τροφή να ζουν στα τάρταρα του υποκόσμου και του 0,26% Μέχρι που τους χρειαστήκανε. Τότε έγινε μια τιτάνια συντονισμένη προσπάθεια από το κράτος, το παρακράτος και τις μυστικές υπηρεσίες. Ένα κράτος/παρακράτος που απέσυρε την αστυνομία από περιοχές για να ανεβάσει την εγκληματικότητα – ειδικά των μεταναστών αφού τους μετέφερε από τα σύνορα με μέθοδο στις συγκεκριμένες περιοχές δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες. (Εδώ το real estate πήγε σύννεφο).

Μετά ήρθαν τα αφεντικά του κράτους/παρακράτους. Οι μεγαλοεργολάβοι, καναλάρχες εφημεριδοιδιοκτήτες. Μπόμπολες, Ψυχάρηδες με MEGA ενημέρωση έκαναν κάθε βράδυ στις οχτώ να ΣΚΑΪ η είδηση για την ακραία εγκληματικότητα των μεταναστών και τα προσκοπάκια της χρυσής αυγής. Και δώς του ειδήσεις και πρωτοσέλιδα. Ναυαρχίδα παραπληροφόρησης, κιτρινισμού και αήθειας η εφημερίδα του κομιστή του DVD, του βολταριστή των εκατομμυρίων ευρώ ανά την Ευρώπη, του Θέμου και του «πρώτου θέματος».

Και έτσι γιγαντώθηκε ο ναζισμός και η φασιστική νοοτροπία σε μικρό χρονικό διάστημα και μαζί τους αναδύθηκε η θεωρία των άκρων. Εκφασίστηκε η κοινωνία, ήταν που ήταν δηλαδή σε έναν λανθάνων φασισμό, ανέβασε τα ποσοστά το ναζιστικό κόμμα (δηλαδή σε εκλογές μάλλον θα πήγαινε στήθος στήθος με την άλλη φασιστική οργάνωση της ΝουΔουλας).

Η κυβέρνηση είχε ήδη δημιουργήσει μια ακροδεξιά ατζέντα και την εφάρμοζε. Ο κόσμος κυλούσε όλο και πιο αποχαυνωμένος και το μέλλον για τον κοντόχοντρο  μικροφύρερ  φαινόταν περισσότερο από ευοίωνο. Και όμως εν μια νυκτί όλα ανατράπηκαν για τους φασίστες.

Χρειάστηκε κάτι που μάλλον έγινε σχεδιασμένα αλλά όλα ούρλιαζαν για το φονικό που θα συμβεί κάποια στιγμή. Από την επόμενη όλα τα κανάλια, όλοι οι ραδιοσταθμοί και όλες οι εφημερίδες άρχισαν πυρ ομαδόν. Ακόμη και του γλοιώδους κομιστή η φυλλάδα επιχείρησε με τον ίδιο ξεφτυλισμένο τρόπο να συγκινήσει τους κακομοίρηδες τους αναγνώστες της. Πιο χυδαία δεν γινόταν (αν και τοβαρέλι δεν έχει πάτο).

Τώρα, και αν αυτό συνεχιστεί έτσι, η χρυσή αυγή θα βυθιστεί – επιτέλους – αύτανδρη, και ας πάει στο διάολο για πάντα.

...μέχρι να τους ξανακαλέσει το σύστημα.

Γιατί δεν ηττώνται από μια υγιή ιδεολογία με ισχυρές βάσεις στον ανθρωπισμό. Δεν γκρεμίζονται από την δημιουργία συνείδησης του λαού και την μαζική απόρριψή της φασιστικής/ρατσιστικής ιδεολογίας.

Τους σβήνει το ίδιο το σύστημα που τους σχεδίασε.

Δέχομαι ευχάριστα το γεγονός αλλά ανησυχώ. Είμαι σίγουρος ότι όλες οι εγχώριες βδέλες που αναφέρθηκαν (και περισσότερες που δεν ξέρουμε) μαζί με τους ξένους βρυκόλακες έχουν ήδη εναλλακτικό σχέδιο για να φέρουν σε πέρας τα σχέδιά τους.

Ότι και να δείξουνε για σένα στα κανάλια τους, όσο και να σε δικαιώσουν στους ραδιοφωνικούς σταθμούς τους, όσα καλά και να γράψουν στις φυλλάδες τους

«Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες»

Σε αυτή την αντιπαράθεση κόσμων, ιδεών, αρχών και αξιών ...

... ο εχθρός του εχθρού μου παραμένει ορκισμένος εχθρός μου όπως ήταν από την αρχή.

No news, good news... Hasta siempre Hugo

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ο όρος πολιτική αλητεία είναι ένας ευφημισμός όπου κατηγορείς τον άλλο ότι η αλητεία του έχει συγκεκριμένο ποιοτικό χαρακτηριστικό - πολιτικό - και άρα δεν τον ακουμπά προσωπικά. Αρχίδια. Ειδικά επειδή η πολιτική έχει αντίκτυπο στην πλειονότητα του Λαού, αυτός που την διαπράττει είναι αληταράς ολκής.-

Ήρθε πάλι η τρόικα και συζητά για τις απολύσεις. Βγαίνουν κάθε λογής λοιπόν πολιτικοί της συγκυβέρνησης και είναι λαλίστατοι και ανερυθρίαστοι. Μόνη δουλειά τους, αφού δεν κυβερνούν, είναι να επιβάλλουν τα μέτρα και να κάνουν την δέουσα προπαγάνδα ώστε να μην ξεσηκωθεί ο κόσμος από την πίεση. Έτσι είτε δημιουργούν κοινωνικούς αυτοματισμούς, στρέφοντας την μία ομάδα εναντίον της άλλης, είτε συκοφαντούν ολόκληρες τάξεις εργαζομένων, λέγοντας κάποια ψήγματα αλήθειας (που οι ίδιοι αυτοί είναι υπεύθυνοι για την ύπαρξή τους) με πολλά ψέμματα, είτε αναθέτουν στα κωλοκάναλα των εθνικών εργολάβων να διασπείρουν τον τρόμο για να κάτσεις καλά, είτε, όπως τελευταία στις Σκουριές, εφαρμόζουν τακτικές Γκουαντάναμο με απαγωγές, βασανιστήρια και άκρατη βίαιη καταστολή. Μπορείς να τους δεις όλους αυτούς στην TV και να τους ακούσεις στο ράδιο. Χυδαία ανθρωπάρια, γλοιώδεις οσφυοκάμπτες των ιεραρχών του νεοφιλελευθερισμού. Αυτών που βάλθηκαν να αλλάξουν την ελληνική κοινωνία. Όλοι αυτοί που είτε είναι τζάκια και γόνοι οικογενειών, είτε αναδείχτηκαν στην πολιτική σκηνή από τον κωλοτούμπα Καρα-Τζαφέρ, είτε είναι μονιμότεροι του μονίμου στην πολιτική σκηνή - όντας Γκρούεζες και κομματόσκυλα, διαπράττουν πολιτική ΑΛΗΤΕΊΑ.

Έγινε το συνέδριο του ΠαΣοΚ και στ' αρχίδια των περισσοτέρων Ελλήνων, όσο προσπαθεί να πείσει για το αντίθετο ο καθεστωτικός τύπος και ειδικά "ΤΑ ΝΕΑ". Ο ΓΑΠ την έσπασε στον Μπενίτο με καμιά 20αριά καμμένους ή πληρωμένους (από καιρό) και τα κανάλια της διαφθοράς και του εκμαυλισμού το έδειχναν λες και είχε καμιά σημασία. Αξιόλογη η κωλοτούμπα του Benny, παρά τον όγκο του. Δήλωσε ότι δεν σώθηκε καμία χώρα αφού ο λαός έχει γαμηθεί πατόκορφα. Μεγάλη αλήθεια τώρα που γλύφει μπας και βρεθεί κανένας μαλάκας να ξαναψηφίσει ΠαΣοΚ. Θυμόμαστε όμως να κουνά τη χοντροδαχτυλάρα του ως υπουργός οικονομικών και να κραυγάζει ότι "Άλλο να σωθεί η Ελλάδα και άλλο οι Έλληνες". Βάγγο, άλλο να σωθεί η Ελλάδα και άλλο το ΠαΣοΚ.

Βέβαια το ξέρει καλά. Το μΠΑτΣΟΚ ψόφησε γι'αυτό και ζητά να γίνει ανασχηματισμός και να μπει στην κυβέρνηση ως αντιπρόεδρος, όσο πιο σύντομα γίνεται. Ξέρει ότι είναι το ψηλότερο που μπορεί να πάει πια. Ο κυρ Φώτης, ο Κουρέλης της αριστεράς αρνείται. Θέλει μικρότερο πολιτικό κόστος ώστε αν αλλάξει το σκηνικό και έρθει ο ΣυΡιζΑ να μπορεί να ξαναείναι κυβέρνηση. Όλα πολιτική αλητεία.

The party is over ρε. 

Και μια και είπα "The party is over" θυμάμαι κάποιον παπάρα ΠαΣοΚο να λέει από τη Βουλή αυτές τις λέξεις με τη βλάχικη προφορά του. Ήταν η ίδια φράση που χρησιμοποίησε και η Θάτσερ όταν ξεκινούσε να ξεσκίζει την αγγλική κοινωνία επιφέροντας το δόγμα του σοκ (εμείς είχαμε το δόγμα του -πα-σοκ), την νοοτροπία ότι το άτομο είναι τα πάντα και η κοινωνία τίποτα και βεβαίως ότι οι πλούσιοι κυβερνάνε και οι φτωχοί δουλεύουν (εκ της δουλείας) γι' αυτούς.

Το ίδιο θέλει να επιφέρει και η τρόικα εδώ ώστε μετασχηματίζοντας την Ελληνική και μετέπειτα την Ευρωπαϊκή κοινωνία ώστε να γίνει γεγονός η εμπορική ενοποίηση με τις Η.Π.Α. των οίκων αξιολόγησης και ανοχής των Λαών. Το party συνεχίζει κανονικά για όλους όσους το έκαναν πριν. Τους εργολάβους, τους προμηθευτές, τους τραπεζίτες και για τα τσιράκια τους τους πολιτικούς. Τέτοιους πολιτικούς που επιθυμούν να τους ξαναδούν σε υπουργεία, όπως τον Μάκη Βορ(βορ)ίδη τον τεσεκουράτο. Εξυπηρέτησε μια χαρά τα συμφέροντα των διοδίων και τον ζητούν να επανέλθει ώστε να βάλει στις μπάρες τσεκούρια να κόβουν όσους δεν πληρώνουν.

Τσάμπα φωνάζει μάλλον στις Σκουριές ο Γιωργιάδης ο Άδωνις. Η γραφικότητά του έχει χάσει την μπογιά της. Δεν πειράζει, έτσι και αλλιώς εθελοντικά θα συνέχιζε να γλύφει τους νταβατζήδες, για τον Βουκεφάλα ούτε λόγος. Ούτε τα αρχίδια του αλόγου δεν θα τον άφηναν να γλύψει εκεί.

Πέθανε σήμερα ο μεγάλος Ούγο Τσάβες,πατριώτης και αριστερός. Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας που έδιωξε τα σκουλήκια του καπιταλισμού που παρασιτούσαν στον πλούτο του Λαού της Βενεζουέλας. Όταν πριν καμιά δεκαριά χρόνια οι Η.Π.Α. σχεδίασαν πραξικόπημα εναντίον του, στους δρόμους γινόταν της πουτάνας ενώ τα ιδιωτικά κωλοκάναλα έπαιζαν σαπουνόπερες. Πως γίνεται εδώ με τις Σκουριές και παλιότερα με την Κερατέα, μόνο που εδώ φτάνουν οι σαπουνόπερες. 

Είμαι πεπεισμένος ότι με κάποιο τρόπο του προξένησαν καρκίνο οι μυστικές υπηρεσίες, που φέτος πήραν και Όσκαρ. Ίσως με κάποιο όπλο μικροκυμάτων ή κάτι τέτοιο. Φοβερή σύμπτωση να έχουν όλοι οι ηγέτες της Λατινικής Αμερικής καρκίνο...

Τώρα είναι στο χέρι του Λαού να κρατήσει τα κεκτημένα  και να κάνει νέα βήματα μπροστά για την εφαρμογή της κοινωνικής δικαιοσύνης και όχι της νόμιμης των παρασίτων.

Αυτός ο αγώνας είναι διαρκής. Hasta siempre Hugo Chavez