Πρέπει να το εμπεδώσεις. Η νόμιμη βία είναι η κρατική βία. Ξεκινά από την επιβαλλόμενη εξαθλίωση. Μεταφέρουν σωρηδόν τον πλούτο από τον καθένα προς τους λίγους πάνω (μέσα ή έξω) με τον πιο αισχρά βίαιο τρόπο. Χαρατσώνουν κάθε χτύπο την καρδιάς μας ενώ τα κάθε λογής παπαγαλάκια τους, μικρά ή MEGAλα προσπαθούν να σε πείσουν να πεθάνεις οικειοθελώς.
Εμπεδώνεται κάθε λογής αδύνατο και απίθανο με το να συμβαίνει απλώς.
Τελευταία ο πιο ανήθικος άνθρωπος, μετά ενδεχομένως τον Μπένυ τον μεγαλοπρεπή, που ετέθη υπουργός υγείας, από απλός καραγκιόζης που ήταν, έκλεισε τις δομές πρωτοβάθμιας υγείας!!! χωρίς να ανοίξει μύτη!!!
Για ένα μήνα λέει. ΚΑΙ; Τι θα πει για ένα μήνα; Και στον ένα αυτό μήνα; Μα είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Κλείνω για ένα μήνα δομές υγείας; Έπρεπε να είχαν σηκωθεί οι πέτρες και να είχαν προσγειωθεί κατακέφαλα στον κάθε κεφάλα.
Ακόμη και σε μια περίπτωση αλλαγής όσο μεγάλη και αν είναι, σε ένα τόσο νευραλγικό τομέα, δεν έπρεπε να υπάρχει κανένα κενό. Γιατί όμως το κάνουν με τόσο άγαρμπο και απαράδεκτο τρόπο;
Μα εκπαιδεύουν. Εκπαιδεύουν όλους εμάς να αποδεχόμαστε κάθε είδους και μορφή βίας όταν το αποφασίζουν. Όσο σκληρή και άδικη και αν είναι. Όσο και αν βάζει τις ζωές μας σε κίνδυνο. Είναι ένα μάθημα που πρέπει να πάρουμε. Πρέπει να παίρνουμε συνεχώς ως ότου το μάθουμε καλά.
Είναι μέρος μιας τεράστιας επιχείρησης χειραγώγησης της ψυχολογίας της κοινωνίας και είναι σε εξέλιξη εδώ και μερικά χρόνια. Χειρίζονται και διαχειρίζονται διάφορες φάσεις και στάδια ώστε να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. την πλήρη και άνευ όρων παράδοση του Λαού στις ορέξεις και εντολές τους.
Σου ανακοινώνουν το 2010 ότι είσαι απατεώνας και πτώχευσες και μαζικά ο λαός βρίσκεται σε Άρνηση του γεγονότος ότι ετοιμάζεται να μπει στο σφαγείο του ΔΝΤ.
Μετά έρχεται ο Θυμός και τον διαχειρίζονται προσκαλώντας σε στο Σύνταγμα στις μαζικότερες διαμαρτυρίες εδώ και καιρό. Σε καταστέλλουν με λύσσα και ανείπωτη βία, να δεις και να μάθεις τι θα πάθεις αν αντιστέκεσαι. Ξεφεύγει και λίγο το πράγμα και πέφτει ο ΓΑΠ αλλά έρχεται το επόμενο στάδιο.
Τάζουν εκλογές και αρχίζει η Διαπραγμάτευση. Τάζουν και ξανατάζουν και πετυχαίνουν μέσα από τον τρόμο που σκορπούν να παραμείνουν στην εξουσία - με "εντολή" σου αυτοί οι ίδιοι που γίνονται και χειρότεροι. Τώρα επικαλούνται και νομιμοποίηση.
Μέσα από τις συνεχόμενες ήττες έρχεται η Κατάθλιψη. Μαζική και πιεστική κάνει την κοινωνία να λουφάξει μπροστά στα ανδρείκελα που πλέον αδιάντροπα ανακοινώνουν την εξουσία τους χωρίς να φαίνεται κανενός είδους σοβαρή αντίδραση.
Κλείνουν την πρωτοβάθμια υγεία. Διαλύουν την παιδεία. Παιδιά υποσιτίζονται. Χιλιάδες άνθρωποι αυτοκτονούν. Μαθητές ανήλικοι καλούνται να καταδώσουν εαυτούς, αλλήλους και γονείς. Κάθε είδους δυνητική εκτροπή πρέπει να εμπεδωθεί εκ προοιμίου. Ανάγουν την νομιμότητα σε υπέρτατο αγαθό ακόμα και όταν, ή ειδικά όταν, το σημαντικό είναι το κοινό περί δικαίου αίσθημα που πρέπει η νομιμότητα να διαφυλάττει και να εξυπηρετεί. Αλλιώς η νομιμότητα είναι η παράνομη διαδικασία.
"Ο νόμος, αν δεν είναι η εύρεση του πραγματικού είναι τυραννικό πρόσταγμα", και από τυραννία τελευταίως ξεχειλίσαμε.
Το κράτος νομιμοποιεί τον εαυτό του για οτιδήποτε λες και είναι αυθύπαρκτο και σε καμία σχέση με τον Λαό που εξυπηρετεί. Γίνεται από υπηρέτης του -στη θεωριτική του βάση- δυνάστης του. Πρέπει η Αποδοχή - το τελευταίο στάδιο - να είναι καθολικό.
Το πρόβλημα τους είναι ότι παρόλο που κάθε φορά ο Δίας εμφανίζεται πιο δυνατός και τις άδικες αποφάσεις του τις εκτελούν με όλο και μεγαλύτερο ζήλο το Κράτος και η Βία πάντα θα εμφανίζεται ο Ηρακλής (ή οι Ηρακληδείς) για να σπάσουν τις αλυσίδες.
