Σε ένα άρθρο και ένα ποστ

*English bellow Greek

 Δεν αντέχω άλλο. Είναι σαν να σε πυροβολούν με μαλακίες από παντού. Από κάθε μετερίζι της λογικής, της ύπαρξης, της κατανόησης του κόσμου, του χτίσιμου των αξιών και των ιδεών, της ίδιας της υπόστασης του να είσαι άνθρωπος.

Θα καταλήξω στο τρελάδικο

Ομάδες, σκρομπούσκουλα, πολιτικοί, από τη μία μεριά ο εσμός των ακρο-δεξιών με τις φασιστοιδέες τους και την αγριοφωνάρα τους και τον νόμο και την τάξη και από την άλλη όσοι παζαρεύουν ψήφους χωρίς να θέλουν να αλλάξουν τίποτα, παρά μόνο να βρεθούν στην εξουσία. Θρησκόληπτοι απαίδευτοι τραβάνε τα όρια της υπομονής από τη μια μεριά, ψευδοεπιστημονικές παπάρες δοκιμάζουν την υπομονή μου από την άλλη. Δεν αντέχω άλλο. Η κοινωνία διολισθαίνει σε μια τρέλα που είναι εύκολα χειραγωγήσιμη προς το μίσος, το tribalism(ισχυρή ταύτιση προς την ομάδα), τον κατακερματισμό όπου ο άλλος είναι εχθρός και πάει λέγοντας. Όλοι εναντίον όλων και κερδίζουν οι γαμημένοι βρωμιάρηδες πλούσιοι, που λέει και ο Lemmy.

 

Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Αυτό που έκανε την πίεση να ανέβει και να τιναχτεί το καπάκι ήταν η Λατινοπούλου και η φωνή του παραλόγου. Λίγο από φυλετική ανωτερότητα, πολύ μίσος στο λόγο, «νόμος και τάξη» στην υπόσχεση, φιλογενοκτονική σταση, φιλοναζισραήλ προσέγγιση και πολύ υποδαύλιση μίσους προς τον άλλο.

Οκ, την ξέρουμε. Μια παπάρω ακροδεξία είναι και ο εσμός που ξερνάει είναι αναμενόμενος. Αλλά αδερφέ έχει κοινό και μεγάλο.

Κάπως πρέπει να τεθούν κάποιες αρχές, κάποια αξιώματα ώστε να ξεκινήσουμε να χτίζουμε κάτι ως κοινωνία. Κάτι που θα μπορούν να στηρίξουν τα θεωρήματα που χτίζουν την κοινωνία μας. Ξέρω, από την αρχαιότητα η φιλοσοφία ασχολείται με το θέμα αλλά νιώθω την ανάγκη να πω την οπτική μου επαναλαμβάνοντας αυτά που ξέρω ότι έχουν ειπωθεί και αυτά που δεν γνωρίζω ότι τα έχει πει κάποιος.

Πρώτον, τι μας συνιστά ως ανθρώπινη υπόσταση. Το κύριο είναι η γνώση μας ότι θα πεθάνουμε. Θα πάψει να υπάρχει η αυτοσυνειδησία μας. Το πρόσωπο, ως μοναδική και ανεπανάληπτη οντότητα θα χαθεί. Αυτό μας κάνει τραγικές υπάρξεις. Τραγικές υπάρξεις που έχουν την ικανότητα – και στα μέρες μας με αδιαμφησβήτητο τρόπο- να ερμηνεύουμε τον σύμπαντα κόσμο και να φαντασιωνόμαστε πράγματα που δεν υπάρχουν, εργαλεία, επιστημονικά όργανα, φάρμακα και κυρίως τέχνη. Όπως έλεγε και στο «ο κύκλος των χαμένων ποιητών» : Η ιατρική, η νομική, οι επιχειρήσεις, η μηχανική – αυτές είναι ευγενείς επιδιώξεις και απαραίτητες για να συντηρήσουμε τη ζωή. Όμως η ποίηση, η ομορφιά, ο ρομαντισμός, η αγάπη – αυτά είναι για όσα ζούμε.

Ο πολιτισμός δεν ξεκίνησε όταν ανακαλύψαμε την χρήση της φωτιάς και τον τροχό. Ξεκίνησε τότε χρονολογούμε τα απολιθώματα ανθρώπων με σπασμένα μέλη που επέζησαν μετά τον τραυματισμό τους και οι πληγές του επουλώθηκαν. Στη φύση το αδύναμο – τραυματισμένο μέλος αφήνεται στην τύχη του, να πεθάνει και συνεχίζει τον κύκλο της φυσικής εξέλιξης. Ο άνθρωπος όμως κάποια στιγμή ξεπέρασε τον γενετικό του προγραμματισμό και δημιούργησε κοινότητα, κοινωνία, πολιτισμό. Εκεί εδράζεται η πρώτη αξία που σε κάνει άνθρωπο. Η συμπόνια και η αλληλεγγύη που είναι έξω από τη φυσική κατάσταση, όταν αυτή κυριαρχούσε. Πριν τον τεχνικό και τεχνολογικό πολιτισμό, πριν τη θρησκεία και τις θρησκευτικές επιταγές υπήρξε η ενσυναίσθηση και η βοήθεια στο μέλος μας που χρειάζεται βοήθεια.

compassion

Συν τω καιρώ, εξελιχθήκαμε σε όλα τα επίπεδα. Η φιλοσοφία έφερε ένα τρόπο σκέψης, ο τρόπος σκέψης έφερε μια λογική μεθόδευση τα πραγματικότητας και η επιστήμη που περίμενε να ανακαλυφθεί, ανακαλύφθηκε αποκαλύπτοντας τις τεράστιες δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει στο είδος μας. Δεν ξεπεράστηκε όμως ο γενετικός μας προγραμματισμός, ίσως ποτέ δεν ξεπεραστεί όσο υποδαυλίζεται από τις τάξεις που διοικούσαν και απομυζούσαν τον ανθρώπινο κόσμο εκμεταλλευόμενες τα βασικά ένστικτα. Είναι τα ένστικτα στα οποία γυρνάμε όταν νιώθουμε απειλή, φόβο και βρισκόμαστε μπροστά στο άγνωστο.

Εκεί παρείσφρησε η θρησκεία, η εξουσία και η κάθε κατά καιρούς άρχουσα ομάδα. Από τον βασιλιά στον Φαραώ, στους ιερείς και σήμερα στην οικονομική ελίτ. Η μια ομάδα δεν εξαφανίζει την άλλη αν της είναι χρήσιμη και διαπλέκονται όλες μαζί με σκοπό τον έλεγχο όσο πιο πλατιάς μάζας γίνεται και έτσι έχουν στόχο να διατηρούν το σύστημα.

Ας μην κάνουμε μαθήματα ιστορίας πότε η ανθρωπότητα έκανε βήματα μπροστά, βήματα πίσω και σε ποιο τομέα. Ας μείνουμε στο σήμερα και ας δούμε τι συμβαίνει τώρα. Να ξεκαθαρίσουμε κάτι όμως. ΔΕΝ υπάρχουν παλιές καλές εποχές. Ποτέ δεν υπήρξαν. Επειδή η φύση μας είναι ταυτόχρονα και φαύλη και με δυνατότητα για το καλλίτερο, κάθε σύστημα χρησιμοποιεί τη φαύλη μεριά μας για να επιβιώνει και να κυριαρχεί και το ίδιο κάνει και κάθε άτομο, κυρίως λειτουργώντας ως άτομο και όχι ως πρόσωπο που διαδρά με την κοινότητα.

Ξέρω, κοινότητες δημιουργούν και οι θρησκείες, και παρόλο που ο χριστιανισμός, κυρίως μέσου του Παύλου που είχε ελληνορωμαϊκή παιδεία και ήταν γνώστης των ρευμάτων της φιλοσοφίας, προσπάθησε να φέρει κάποια στοιχεία οικουμενικότητας στην φιλοσοφία του χριστιανισμού. Η αλήθεια παραμένει όμως. Οι θρησκείες δικαιολογούν την σκλαβιά, υποβιβάζουν την γυναίκα και διατηρούν το status quo. Οι θρησκείες είναι απομεινάρια, λείψανα πεποιθήσεων, προκαταλήψεων  και δοξασιών, αρχαίων φυλών της ερήμου αν αφορά τη βίβλο, που προσπαθούσαν να βάλουν μια τάξη σε έναν κόσμο που δε κατανοούσαν και φοβόνταν. ΔΕΝ υπάρχει καμιά επιστημονική απόδειξη σε όσα αναφέρουν οι θρησκείες ως γεγονότα, ενώ υπάρχει για όντα που έζησαν εξήντα πέντε εκατομμύρια χρόνια και πίσω, μέχρι της απαρχές της εξέλιξης της ζωής στον πλανήτη. Καμία.

Τα κείμενα ΔΕΝ είναι θεόπνευστα αφού βρίθον ανακριβειών, είναι συγκρουόμενα μεταξύ τους σε πηγές και γεγονότα και έχουν γραφεί από πολλούς και διαφορετικούς συγγραφείς. Ποτέ κανένα θρησκευτικό κείμενο δεν έδωσε μια πραγματική εικόνα του κόσμου αλλά μόνο ό,τι μπορούσαν να αντιληφθούν με τις περιορισμένες ανθρώπινες αισθήσεις. Και έτσι ο θεός μας λέει ότι όλα γυρίζουν γύρω από μια επίπεδη Γη. Ο θεός δεν ξέρει τι του γίνεται. Άσε που κάνει ένα σωρό λάθη για να πετύχει μέχρι να φτάσει στον άνθρωπο.

Και θα μου πεις τι σημασία έχει να πιστεύει κάποιος σε κάποια θρησκεία. Να σου πω τι νομίζω. Θεωρώ ότι οι άνθρωποι που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την τυχαιότητα της ύπαρξης, το χάος της πραγματικότητας και θέλουν να βασιστούν σε μεταφυσικά, αναπόδεικτα παραμύθια για να νιώσουν καλά και ασφαλείς είναι εύκολα χειραγωγήσιμοι, αδυνατούν να καταλάβουν την φύση των πραγμάτων και την ανθρώπινη ικανότητα να ξεπεράσει αυτή τη φύση και μαθαίνουν να πιστεύουν ο,τιδήποτε τους πλασαριστεί μέσα στο δόγμα τους.

Έτσι ταυτόχρονα ή με διαφορετικά πιστεύω ανθεί η ψευδοεπιστήμη της επίπεδης Γης, της αστρολογίας και της άρνησης εμβολίων. Είναι το ίδιο σκεπτικό και ή ίδια πρακτική είτε συνδυαζόμενες είτε ξεχωριστά. Ψάχνεις στον τύπο και στα ΜΜΕ να βρεις ένα πραγματικά επιστημονικό άρθρο και όχι click baits και life style και δεν βρίσκεις τίποτα. Απεναντίας οι απατεώνες αστρολόγοι πλουτίζουν πάνω στην άγνοια και την ανενδοίαστη από τα ΜΜΕ προώθηση της ψευδοεπιστήμης.

Επίσης διαφοροποιούμαι από την ανατολίτικη θρησκευτική προσέγγιση, αν και πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι πολύ πιο αφαιρετική και λιγότερο καταπιεστική και δογματική (εν γένει, με όσα γνωρίζω) από τις δυτικές/βιβλικές. Κυρίως, διαφωνώ κάθετα με την προσέγγιση της βελτίωσης του εαυτού. «Η αυτοβελτίωση είναι αυνανισμός» που λέει και ο Τάιλερ Ντάρντεν στο Fight Club. Γιατί σου δίνει την ευχαρίστηση κατά μόνας αλλά αντικαθιστά το συναισθηματικό δούνε και λαβείν που μας ολοκληρώνει. Συν τοις άλλοις, τα μέτρα της βελτίωσης δεν είναι εσωτερικά και μη ανιχνεύσιμα αλλά δημόσια και σε με αποτύπωμα στους άλλους. Έτσι αποκτά και ένα μέτρο αξίας η ζωή μας. Με το πόσους ανθρώπους αγγίξαμε διανύοντας την ζωή μας ως κοινωνικά όντα.

Για να μην πλατειάζω, που το κάνω γιατί προσπαθώ να τεκμηριώσω πολλά πράγματα ταυτόχρονα, Η ανθρώπινη υπόσταση που δημιουργεί πολιτισμό έχει ως χαρακτηριστικά την ενσυναίσθηση προς τον συνάνθρωπο, την λογική προσέγγιση για να μάθει να εξηγεί την πραγματική φύση του κόσμου και να αναπτύσσει τις επιστήμες προς όφελος των μελών της ανθρώπινης φυλής και το φαντασιακό όπου θα οραματιστεί ό,τι δεν υπάρχει όπως τέχνες, εργαλεία φάρμακα και θα το πραγματοποιήσει με την επιστήμη για το κοινό καλό. Όπως ο Jonas Slak που ανακάλυψε το εμβόλιο της πολιομυελίτιδας και δεν δέχτηκε να μπει πατέντα σώζωντας άπειρες ζωές. Έβαλε το κοινό κάλό πάνω από τον πλουτισμό του εγώ του. Και σήμερα στις ΗΠΑ έχουν αντιεμβολιαστή υπουργό υγείας!

Αυτό θεωρώ αξιώματα για να αρχίζεις να χτίζεις κοινωνία. Και είναι αυτές οι αξίες που μου δείχνουν την ποιότητα του κάθε ανθρώπου. Σύμφωνα με αυτές τις αξίες θα κατατάξω τα υπάρχοντα πολιτικά συστήματα και το τι εφαρμόζουν.

Όμως αυτές οι ιδιότητες έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το σύστημα που ζούμε. Στην κορυφή βρίσκονται οι οικονομικές ελίτ που ελέγχουν κυριολεκτικά τα πάντα. Χρησιμοποιούν τα μέσα παραγωγής προς όφελός τους και συνεχώς απομυζούν τους πόρους που θα χρησίμευαν για να βελτιωθεί η ζωή του κάθε πολίτη. Παράδειγμα είναι η ναυαρχίδα του δυτικού πολιτισμού (που ο Άδωνις θεωρεί το μεγαλύτερο κράτος από όλα και που οι μαφιόζοι δοξάζουν που υπάρχει ένα κράτος στηριγμένο στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Όμοιος ομοίω αεί πελάζει- δηλαδή ο όμοιος προσεγγίζει (ή ταιριάζει) πάντα τον όμοιο).

Τι έχει καταφέρει το σύστημα, τι προσπαθεί να καταφέρει και ποιοι είναι οι τελικοί σκοποί του φαίνονται ξεκάθαρα. Πρώτον εκμαυλισμός και απαιδευσιά. Για να μπορεί να επιτεθεί στην αναλυτική σκέψη με κάθε τρόπο. Θρησκεία ως αντίβαρο ή άλλη άποψη στην επιστήμη. Επίσης στους χριστιανοεθνικιστές, στους μουσουλμάνους, στους εβραίους, στους ινδουϊστές κ.ο.κ να δημιουργήσει ακόμη έναν διαχωρισμό και την δυνητικότητα εκμετάλλευσης του παραγόμενου μίσους. Ρατσισμός, εθνικισμός, tribalism(δεν μπορώ να βρω ελληνική λέξη, το παρέθεσα περιγραφικά πιο πάνω). Κάθονται πάνω σε αυτές τις έννοιες που δεν χρειάζεται να εξηγήσουν αφού είναι μέσα στις θρησκευτικές επιταγές, στις δοξασίες και πεποιθήσεις και στα ένστικτα όπου γυρίζει ο άνθρωπος για να επιβιώσει και τον κάνουμε να φοβάται συνεχώς για να καταργεί τα νοητικά φίλτρα. Οι πιο απλοί τρόποι, συνεχώς δημιουργία φόβου για τον ξένο στην αρχή και μετά για τον άλλο που δεν είναι ξένος αλλά όχι δικός μας και μετά για τον διαφορετικό που μπορεί να είναι και δικός μας. Συνεχώς μιας κατάστασης αγωνίας για την επιβίωση όταν δεν σου φτάνει ο μισθός να βγάλεις τη μέρα και πρέπει να δουλεύεις συνεχώς σε ένα είδος μισθωτής σκλαβιάς και ό,τι παράγεις να το οικειοποιούνται οι ελίτ παίρνοντας συνεχώς και παραπάνω, απαιτώντας συνεχώς να έχεις λιγότερα. Κόψιμο στην Αμερική της υγειονομικής περίθαλψης, κόψιμο υπηρεσιών, κόψιμο food stamps, κόψιμο παιδείας – βασικό να μην μάθεις να σκέφτεσαι. Όπως αντίστοιχο κόψιμο που συμβαίνει στην Ελλάδα σε αντίστοιχα πεδία που περνάνε σε ιδιώτες που διαπλέκονται με την κάθε ανεξέλεγκτη κυβέρνηση και π.χ. η τιμή στο ρεύμα να διπλασιάζεται από το καρτέλ που επίτηδες δημιούργησε η κυβέρνηση. Ας μην επεκταθούμε. Και στην Ευρώπη το νέο δόγμα άμυνας θα περικόψει τις δημόσιες δαπάνες, που το κράτος γι αυτό υπάρχει και όχι για να δημιουργεί τις προϋποθέσεις να λειτουργεί ασφαλώς ο επιχειρηματίας – που λένε ως αξίωμα οι νεοφιλελεύθεροι.

Τέλος, και πιο χυδαίος όσο και αποτελεσματικός τρόπος, είναι αυτός που πέτυχε η αμερικάνικη ελίτ και τείνει να γίνει ο πυλώνας της φιλοσοφίας παγκόσμια. Να έχει πείσει τον άνθρωπο ότι για την επιτυχία ή δυστυχία φταίει ο ίδιος όταν καθίσταται από εξαιρετικά δύσκολο σε αδύνατο πια η αλλαγή τάξης, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία και στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Έτσι στην ακραία αμερικάνικη περίπτωση είσαι δισεκατομμυριούχος σε αναμονή και το πρότυπό σου είναι ο δισεκατομμυριούχος που η ζωή του σου παρουσιάζεται ως παράδειγμα. Και εν τέλει μαθαίνεις ότι είναι το άτομο (όπως δίδασκε η Θάτσερ) μόνο εναντίον όλων των άλλων. Όλοι εναντίον όλων και στην κορυφή οι ελίτ και όσοι μπορεί να χρησιμοποιήσει ώστε να διαιωνίζει την κατάσταση.

Επιστρέφω στο πρώτο επιχείρημα της δημιουργίας πολιτισμού. Ότι ξεκίνησε από τη στιγμή που οι άνθρωποι άρχισαν να βοηθά ο ένας τον άλλο για να επιβιώσουν. Ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη, πολιτισμός. Ο πολιτισμός είναι συλλογική διαδικασία, πρώτον γιατί δεν υπάρχει παρθενογένεση (ό,τι και να λένε οι θρησκείες) και κάτι που ανακαλύπτει ή οραματίζεται κάποιος, κάποιος άλλος το πάει παρακάτω και κάποιοι βοηθάνε να γίνει πράξη και πάλι από την αρχή.

Υπάρχει μόνο μία φυλή, η ανθρώπινη και υπάρχει μόνο ένας τρόπος συστήματος, το κοινό καλό. Όλα τα άλλα είναι διαχωρισμοί για να μας ελέγχουν. Και καταλαβαίνω ότι δεν είναι η πλειονότητα να το δεχτεί αυτό καθώς εκπαιδεύεται στην άλογη σκέψη και την υπακοή σε δοξασίες και στην ετερονομία (δηλαδή στην κατάσταση κατά την οποία οι πράξεις, οι αποφάσεις ή η συμπεριφορά ενός ατόμου ή μιας οντότητας καθορίζονται από εξωτερικούς παράγοντες, κανόνες, ή αρχές, και όχι από την εσωτερική του βούληση ή αυτονομία.

Δεν είναι θέμα δεξιάς-αριστεράς (παρόλο που η μη κομμουνιστική αριστερά έχει ως αρχές της τέτοιου είδους προτάγματα δεν θέλει να αλλάξει το σύστημα και θα το εκμεταλλευτεί προς όφελός της – την επιβίωση της εξουσίας του κόμματος) και η κομμουνιστική πρακτική δεν πείθει στην πρακτική της, ενώ δημιουργεί πραγματικά πολλές παροχές προς την σωστή κατεύθυνση η ετερονομία και η θρησκευτική πίστη στο θεώρημα ως δόγμα παραμένει. Δν είναι θέμα woke-antiwoke παρά awake.

Ποιος είναι ο ρόλος μας ως άνθρωπος, ως πολιτισμός. Ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός σε αυτό το σύστημα, εκτός από το ίδιο το σύστημα που είναι εχθρός de facto. Τι θέλουμε να επιτύχουμε ως είδος; Ίσως μόνο ένα νέο παράδειγμα μιας τέτοιας κοινωνίας θα μπορούσε να οδηγήσει την ανθρωπότητα προς μια νέα κατεύθυνση. Προς το παρόν θέτουμε τις προτεραιότητές μας με βάση τα αξιώματα μας και δρούμε αναλόγως.

...Κι όμως γυρίζει

Υ.Γ. Στη Γάζα αυτό που συμβαίνει είναι γενοκτονία που ξεπερνα και τη ναζιστική θηριωδία. Όποιος κάνει πως δεν το βλέπει γιατί έχει υστερόβουλους σκοπούς δεν είναι άνθρωπος

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΑΡΘΡΟ 1

‘Ολοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση, και οφείλουν να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με πνεύμα αδελφοσύνης.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

I can't take it anymore. It's like being shot with bullshit from every direction. From every bastion of logic, of existence, of understanding the world, of building values and ideas, of the very essence of being human.

I'm gonna end up in a madhouse.

Groups, little scumbags, politicians, on one side the swarm of the far-right with their fascist ideas, their roaring voices, and their "law and order," and on the other, those who haggle for votes without wanting to change a damn thing, only to get into power. Ignorant religious fanatics push the limits of patience on one side, pseudoscientific bullshit artists test my patience on the other. I can't take it anymore. Society is sliding into a madness that's easily manipulated towards hatred, tribalism (strong identification with a group), fragmentation where the other is an enemy, and so on. It's everyone against everyone, and the fucking rich bastards win, as Lemmy says.

Let's start from the beginning.

What made the pressure rise and the lid blow off was Latinopoulou and the voice of the absurd. A bit of racial superiority, a lot of hatred in her speech, "law and order" in her promises, a pro-genocidal stance, a pro-Nazisrael approach, and a lot of incitement of hatred towards the other. Okay, we know her. She's a far-right dickhead, and the bile she spews is to be expected. But brother, she has a large audience.

Some principles, some axioms, somehow need to be laid down so we can start building something as a society. Something that can support the theorems that build our society. I know, philosophy has dealt with this since antiquity, but I feel the need to express my own perspective, repeating what I know has been said and what I don't know has been said by anyone else.

First, what constitutes our human essence? The main thing is our knowledge that we will die. Our self-awareness will cease to exist. The person, as a unique and unrepeatable entity, will be lost. This makes us tragic beings. Tragic beings who have the ability—and in our days, unequivocally—to interpret the universe and to fantasize things that don't exist: tools, scientific instruments, medicines, and especially art. As it was said in "Dead Poets Society": "Medicine, law, business, engineering—these are noble pursuits and necessary to sustain life. But poetry, beauty, romance, love—these are what we stay alive for."

Civilization didn't begin when we discovered the use of fire and the wheel. It began when we started dating the fossils of people with broken limbs who survived their injuries and whose wounds healed. In nature, the weak, injured member is left to its fate, to die, and the cycle of natural selection continues. But at some point, humans transcended their genetic programming and created community, society, civilization. That's where the first value that makes you human is rooted: compassion and solidarity, which exist outside the natural state that once dominated. Before technical and technological civilization, before religion and religious dictates, there was empathy and help for our fellow member who needed assistance.

compassion

Over time, we evolved on all levels. Philosophy brought a way of thinking; that way of thinking brought a logical methodization of reality, and science, which was waiting to be discovered, was discovered, revealing the enormous possibilities it can offer our species. But our genetic programming hasn't been overcome, and perhaps it never will be, as long as it's incited by the classes that ruled and exploited the human world by taking advantage of basic instincts. These are the instincts we revert to when we feel threatened, fearful, and face the unknown.

That's where religion, power, and every ruling group of the time infiltrated. From the king to the Pharaoh, to the priests, and today to the economic elite. One group doesn't eliminate another if it's useful to them; they all intertwine with the goal of controlling as broad a mass as possible, and thus they aim to maintain the system.

Let's not give history lessons on when humanity took steps forward, steps back, and in what area. Let's stick to today and see what's happening now. But let's clarify something. There are NO good old days. There never were. Because our nature is simultaneously vicious and capable of the best, every system uses our vicious side to survive and dominate, and every individual does the same, primarily acting as an individual and not as a person interacting with the community.

I know, religions also create communities, and even though Christianity, mainly through Paul, who had a Greco-Roman education and was familiar with philosophical currents, tried to bring some elements of universality to Christian philosophy. The truth remains, however. Religions justify slavery, degrade women, and maintain the status quo. Religions are remnants, vestiges of beliefs, prejudices, and dogmas of ancient desert tribes, if referring to the Bible, who tried to bring order to a world they didn't understand and feared. There is NO scientific evidence for what religions state as facts, while there is for beings who lived sixty-five million years ago and back, to the dawn of life's evolution on the planet. None.

The texts are NOT divinely inspired, as they are full of inaccuracies, are conflicting with each other in sources and events, and have been written by many different authors. No religious text has ever given a true picture of the world, but only what could be perceived with limited human senses. And so, God tells us that everything revolves around a flat Earth. God doesn't know what the hell they're doing. Not to mention making a bunch of mistakes to succeed before getting to humans.

And you'll ask me, what does it matter if someone believes in some religion? Let me tell you what I think. I believe that people who cannot face the randomness of existence, the chaos of reality, and want to rely on metaphysical, unproven fairy tales to feel good and safe, are easily manipulated. They are unable to understand the nature of things and the human ability to overcome that nature, and they learn to believe anything that's fed to them within their dogma.

So, simultaneously or with different beliefs, the pseudoscience of the flat Earth, astrology, and vaccine denial flourishes. It's the same thinking and the same practice, whether combined or separate. You search in the press and media for a truly scientific article and not clickbaits and lifestyle pieces, and you find nothing. On the contrary, fraudulent astrologers get rich off ignorance and the media's shameless promotion of pseudoscience.

I also differentiate myself from the Eastern religious approach, although I must admit it's far more abstract and less oppressive and dogmatic (in general, from what I know) than Western/Biblical ones. Primarily, I fundamentally disagree with the self-improvement approach. "Self-improvement is masturbation," as Tyler Durden says in Fight Club. Because it gives you pleasure alone but replaces the emotional give-and-take that completes us. Furthermore, the measures of improvement are not internal and undetectable but public and leave a mark on others. This is how our life gains a measure of value: by how many people we've touched by living our lives as social beings.

Not to ramble on, which I am doing because I'm trying to substantiate many things at once, the human existence that creates civilization is characterized by empathy towards fellow humans, a logical approach to understanding the true nature of the world and developing sciences for the benefit of the human race, and the imagination to envision what doesn't exist—like arts, tools, medicines—and to actualize it through science for the common good. Like Jonas Salk, who discovered the polio vaccine and refused to patent it, saving countless lives. He put the common good above his ego's enrichment. And today, in the USA, they have an anti-vax health minister!

I consider these to be axioms for beginning to build a society. And these are the values that show me the quality of each person. According to these values, I will categorize existing political systems and what they implement.

However, these qualities are in complete opposition to the system we live in. At the top are the economic elites who literally control everything. They use the means of production for their benefit and constantly drain the resources that would serve to improve the life of every citizen. An example is the flagship of Western civilization (which Adonis considers the greatest state of all and which gangsters glorify as a state based on private initiative. "Like always seeks like"—meaning like always approaches (or matches) like).

What the system has achieved, what it is trying to achieve, and what its ultimate goals are, are clear. First, corruption and lack of education. To be able to attack analytical thinking in every way. Religion as a counterweight or another opinion to science. Also, to Christian nationalists, Muslims, Jews, Hindus, etc., to create yet another division and the potential to exploit the resulting hatred. Racism, nationalism, tribalism (I can't find a Greek word, I described it above). They sit on these concepts which don't need explanation since they are embedded in religious commands, in dogmas and beliefs, and in the instincts to which humans revert to survive, and they constantly make us fear to abolish our mental filters. The simplest ways are: constantly creating fear of the foreigner at first, then of the other who is not a foreigner but not "one of us," and then of the different who might even be "one of us." Constantly creating a state of anxiety for survival when your salary isn't enough to get through the day and you have to constantly work in a kind of wage slavery, and whatever you produce is appropriated by the elites, constantly taking more and more, constantly demanding you have less. Cutting healthcare in America, cutting services, cutting food stamps, cutting education – fundamentally, so you don't learn to think. Like similar cuts happening in Greece in corresponding fields that are passing to private entities intertwined with every uncontrolled government, and for example, the price of electricity doubling due to the cartel deliberately created by the government. Let's not expand on that. And in Europe, the new defense doctrine will cut public spending, which is what the state exists for, and not to create the conditions for the businessman to operate safely – which neoliberals state as an axiom.

Finally, and in the most vulgar yet effective way, is what the American elite has achieved and tends to become the pillar of global philosophy: to have convinced people that they are to blame for their success or misfortune when it's becoming extremely difficult to impossible for class mobility, as statistics show even in Central and Northern Europe. So, in the extreme American case, you're a "billionaire-in-waiting," and your role model is the billionaire whose life is presented to you as an example. And in the end, you learn that the individual (as Thatcher taught) is alone against everyone else. Everyone against everyone, with the elites at the top and whoever they can use to perpetuate the situation.

I return to the first argument for the creation of civilization: that it started from the moment people began to help one another to survive. Empathy, solidarity, civilization. Civilization is a collective process, first because there is no parthenogenesis (whatever religions say), and something someone discovers or envisions, someone else takes it further, and others help make it a reality, and then it starts all over again.

There is only one race: the human race. And there is only one system: the common good. Everything else is divisions to control us. And I understand that the majority won't accept this, as they are trained in irrational thought and obedience to dogmas and heteronomy (i.e., the state in which the actions, decisions, or behavior of an individual or entity are determined by external factors, rules, or principles, and not by their internal will or autonomy).

It's not about right-left (even though the non-communist left has such tenets as its principles, it doesn't want to change the system and will exploit it for its benefit – the survival of the party's power – and communist practice doesn't convince in its practical application, while it genuinely creates many provisions in the right direction, heteronomy and religious belief in the theorem as dogma remain). It's not about woke-antiwoke, but awake.

What is our role as humans, as a civilization? What is the real enemy in this system, besides the system itself which is an enemy de facto? What do we want to achieve as a species? Perhaps only a new paradigm of such a society could lead humanity in a new direction. For now, we set our priorities based on our axioms and act accordingly.

...And yet it moves.

P.S. What's happening in Gaza is genocide that surpasses even Nazi atrocities. Anyone who pretends not to see it for ulterior motives is not human.

UNIVERSAL DECLARATION OF HUMAN RIGHTS 

ARTICLE 1 All human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood.

Στη δημοκρατία τους κανείς δεν είναι ... προσωρινός

Η χούντα είναι εδώ... Πάντα είναι εδώ όταν λείπει η Δημοκρατία. Και τώρα είναι εδώ όπως επί Σα(χλα)μαρά. Το ίδιο είναι, απλώς έχει ροζ λάβαρο και ορκίζεται, ο τωρινός διαχειριστής της χούντας, ότι είναι αριστερός. Πρωτοδεύτερη φορά φασιστερά. Μιλάω βέβαια για τον Τσίπρα τον ξετσίπωτο.

Ήταν προχθές στον "σοβαρό" Χατζηνικολάου, το σιγανή-"αντικειμενικό" ποταμάκι/κωλώνα του συστήματος και τι έβγαλε ο στόμας του δεν περιγράφεται. Αδίστακτος ο δικός σου. Μεγάλο λαμόγιο. Ξεφτίλας και γιουσουφάκι.

Πρώτα μας ενημέρωσε ότι μετά τα μνημόνια έσκισε και τη γάτα του Μπόμπολα. Δεν είπε βέβαια αν το έκανε πριν του φτιάξει καφέ ή μετά.
Πάντως, αφού έσκισε τα μνημόνια, αφού έσκισε τη γάτα τώρα σκίζει τα καλσόν. Ομορφάντρα μου.

Μετά είπε ότι χέστηκε καθώς ο Τζήμερος, έτοιμος γυμνοσάλιαγκας υπηρέτης εθελόδουλος του ίδιου συστήματος έκανε tweet να μπουκάρουν οι ευρωπαϊστές στου Μαξίμου. Και έκανε το ΟΧΙ του 62% ναι. Παλικάρι ο δικός σου. Αντέχει 17 ώρες και ένα tweet - του Τζήμερου.

Και αφού είπε ένα σωρό μαλακίες, μια και δεν είχε τίποτα να πει, πέταξε και την ειδησάρα. Να μην υπάρχει αμφιβολία ότι ζούμε σε χούντα. Συνταγματική, κοινοβουλευτική.
Χούντα τώρα με τη βούλα... του ΣυΡιζΑ και του Τσιπρα (δίχως τσίπα).

Θέλει ο τιτανομέγιστος δημοκράτης να περάσει στο Σύνταγμα ότι θα έχουν οι κυβερνήσεις θητεία συγκεκριμένη. Να μην πέφτουν ρε παιδί μου  - όπως έριξε αυτός τον σύντροφό του του τον Σα(χλα)μαρά. Να μην έχει ελπίδα ο λαός ότι ψεύτες, απατεώνες, λαμόγια όπως αυτός μπορεί να πέσουν ασκηθεί πίεση και δεν ψηφίζονται τα λαοκτόνα νομοσχέδια. Να ξέρουν ότι ο λαός είναι τελείως αδύναμος απέναντι σε ότι και να επιβάλλει μια κυβέρνηση.
Τσουπ... Είναι νόμος, είναι το σύνταγμα, θα λένε τα παπαγαλάκια οι τΣυΡιζΑιοι. Νόμος, σύνταγμα που φτιάχνουν οι ίδιοι κατά πως τους παραγγέλνουν οι δανειστές. Και ας είναι για να στηριχτεί η επόμενη κυβέρνηση του Κούλη.

Δεν κάνουν καλό οι αλλαγές στη δημοκρατία τους και όπως είπε εκ παραδρομής ο Τσίπρας στη βουλή, και γλώττα λανθάνουσα τα αληθή λέγει "Στη δημοκρατία κανείς δεν είναι προσωρινός" !!!!


Μην ξεγελιέστε. Θα το περάσουν όλοι μαζί διότι όλοι μαζί είναι. Και θα περάσου και άλλα οι δημοκράτες. Να εξυπηρετείται πρώτα το χρέος και μετά το Ελληνικό δημόσιο. Να φύγουν οι χαρακτηρισμοί δασών, να εξαφανιστεί ο αιγιαλός, να μην είναι πια το νερό δημόσιο αγαθό.

Τώρα που βρήκαν αριστερό θα θάψουνε 5-6 ... εκατομμύρια

Democracy... new BIOS installed

Έγραψα πριν "Πάρτε το χαμπάρι.Μόνο αν ξεσηκωθούμε εμείς οι "απλοί" άνθρωποι και εκδιώξουμε την πολιτική τάξη των κομματόσκυλων και το συρφετό τους μπορεί και να γλιτώσουμε"

Το κίνημα των Podemos στην Ισπανία είναι μια καλή κίνηση από τα κάτω και εκμεταλλεύεται το ίδιο το σύστημα για να πάρει την εξουσία. Το ίδιο έκανε το τΣυΡιζΑ και εδώ αλλά αυτοί ήταν ήδη πολύ σάπιοι για οτιδήποτε και προσωπικά δεν έχω εμπιστοσύνη σε κανέναν κομματικό!!!! και παλιού τύπου κόμματα.

Θεωρώ ως λύση /αφού η ένοπλη εξέγερση μάλλον δεν ταιριάζει στον κώλο του Έλληνα και ούτε έχω την διάθεση να με φάνε σα μοναχικό μαλάκα / να γίνει ένας νέος πολιτικός σχηματισμός που θα είναι ο ίδιος το παράδειγμα αυτού που θα πρεσβεύει και της αλλαγής που θα φέρεις.

Μια μικρή αναδρομή της τελευταίας ελπίδας από κόμμα, τον τΣυΡιζΑ

Ο ΣυΡιζΑ από το 2012 και μετά γνώρισε μια ραγδαία άνοδο ποσοστών παρά την ισχυρή αριστερή ρητορική, και όχι απλώς αντιμνημονιακή. Αυτό παρά την εικόνα που τον παρουσίαζαν τα ΜΜΕ μέχρι τότε (μιας εξωκοινοβουλευτικής, πλήρως αντισυστημικής δύναμης).

Από το 2010 έως τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ο Ελληνικός λαός συνέχισε να βιώνει μια σκληρή ταξικά πολιτική που υποβαλλόταν από τους διεθνείς τοκογλύφους. Αποτέλεσμα ήταν μεγάλα ποσοστά ψηφοφόρων να κινηθούν προς το ΣυΡιζΑ, με σκοπό να δοκιμάσουν μια διαφορετική πρόταση διακυβέρνησης. Ήδη από τις Ευρωεκλογές και περιφερειακές εκλογές του 2014 προαναγγέλθηκε η εκλογική νίκη για πρώτη φορά ενός πραγματικά αριστερού κόμματος.

Η διακυβέρνηση του ΣυΡιζΑ ξεκίνησε ελπιδοφόρα και η κοινωνία φαινόταν να στηρίζει όλο και πιο μαζικά την κυβέρνηση. Αποκορύφωμα το δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου 2015 όπου, πέρα από κάθε προσδοκία  και προπαγάνδα, τα 2/3 του Ελληνικού Λαού στήριξε το ΟΧΙ.

Το δημοψήφισμα κατέδειξε δύο πολύ σημαντικά πράγματα. Πρώτον την ταξική ποσόστωση και δεύτερον την εντολή του Λαού στην κυβέρνηση να διαπραγματευτεί μέχρι τέλους, ακόμη και αν αυτό σήμαινε ρήξη.

Το τι συνέβη είναι γνωστό. Την ίδια μέρα έφυγε από απαίτηση των δανειστών ο ΥπΟικ. Την επόμενη μέρα ο Πρωθυπουργός, και θριαμβευτής του δημοψηφίσματος, κάλεσε τους ηττημένους πολιτικούς αρχηγούς του «Μένουμε Ευρώπη» για να χαραχτεί κοινή πολιτική. Μια εβδομάδα μετά υπήρξε παράδοση άνευ όρων.

Από κει και μετά ξεκινά η επιχείρηση (άγνωστο από πότε σχεδιάστηκε, αλλά σίγουρα παλιότερα) ώστε να κοπούν τα αριστερά βαρίδια από το κυβερνών κόμμα.

Όταν έγινε και αυτό οι εκλογές ήταν αναπόφευκτες και το αποτέλεσμα σε ένα κόσμο λίγο πολύ ζαλισμένο, αποπροσανατολισμένο όσο και απογοητευμένο ήταν αναμενόμενο.

Η πιο απλή και αληθής απάντηση για το πώς συνέβησαν όλα αυτά είναι «Επειδή μπορούσαν να συμβούν».

Η περίπτωση ΣυΡιζΑ κατέδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο το κυρίαρχο – για τον Λαό - πρόβλημα του πολιτικού συστήματος ως θεσπισμένη λειτουργία. Το πολιτικό πλαίσιο διαλύεται και οι ιδεολογικές αντιστάσεις καταρρέουν αρκεί ο επικεφαλής και μόνο να το αποφασίσει.

Προφανώς η Δημοκρατική λειτουργία είναι στην διακριτική ευχέρεια του ενός. Ένα κόμμα, μία κυβέρνηση, δηλαδή μία χώρα μπορεί να ελεγχθεί ελέγχοντας μόνο μια μικρή ομάδα, ή αυτόν που στέκεται στην κορυφή της πυραμίδας.

Ο πολίτης είναι, δικαίως, από επιφυλακτικός έως αρνητικός στις παραδοσιακές κομματικές δομές που τις αντιλαμβάνεται και ως οχήματα επαγγελματικής αποκατάστασης προσώπων ή ομάδων ενώ ο ίδιος  (ο πολίτης) δεν έχει  κανένα λόγο στο πολιτικό γίγνεσθαι, δηλαδή στην ίδια του τη ζωή.

Αυτό που πρέπει να παρουσιαστεί "ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ" είναι όχι ένα άλλο κόμμα, έναν άλλο σωτήρα αλλά ένα άλλο σύστημα. Ένα σύστημα όπου πραγματικά η γνώμη της βάσης μετράει.

Όπου η θέληση της βάσης αποτελεί την δικλείδα ασφαλείας στις αποφάσεις και στον προσανατολισμό του συστήματος λήψης αποφάσεων και διακυβέρνησης.

Όπου αυτό το παράδειγμα κομματικής δομής θα είναι η επόμενη πολιτειακή κατάσταση (κάτι που ψέλλιζε ο ΣυΡιζΑ στις εκλογές του 2012 λόγω των απόνερων του κινήματος των πλατειών. Μάλιστα είχε κάνει και επιτροπή σοφών για την αλλαγή του Συντάγματος προς αμεσοδημοκρατικότερες δομές).

Πρέπει να πειστεί η κοινωνία ότι κάθε πολιτικός δεν θα είναι άμοιρος ευθυνών για τα λόγια του προεκλογικά και τις πράξεις του μετεκλογικά.

Πρέπει να πειστεί ο πολίτης ότι οι καρέκλες δεν θα είναι πιασμένες από τα ίδια πρόσωπα εσαεί.

Πρέπει να ξέρει ότι η θέλησή του είναι θεσμικά κατοχυρωμένη και κανείς δεν μπορεί να την παρερμηνεύσει κατά το δοκούν.

Είναι αναγκαίο ο Λαός να μπορεί να δρομολογεί εξελίξεις στον πυρήνα του συστήματος, όπως με προτάσεις νόμων και ενεργοποίηση δημοψηφισμάτων. Θεσπισμένα και δεσμευτικά.

Και όχι μόνο..

Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για να συμβεί αυτό, ειδικά από

στελέχη που είναι συνηθισμένα για πολλά έτη σε συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, συμπεριφοράς ακόμη και αυθεντίας. Ο πιο δύσκολος τρόπος είναι αυτός της αυτοκατάργησης, για να γίνει μια αρχή που θα παραδώσει στη βάση την εξουσία.

Θέσμιση αιρετότητας όλων των θέσεων.

Σαφής διαδικασία ανάκλησης κάθε θέσεως.

Περιορισμός θητειών σε κάθε βαθμίδα κομματική, συνδικαλιστική, βουλευτική.

Πειραματισμός με δομές και λειτουργίες που δημιουργούν ρήγματα στα στεγανά οποιασδήποτε δομής, π.χ. εισαγωγή κληρωτών από καταλόγους σε όλες της επιτροπές, γραμματείες κλπ στο ελάχιστο ποσοστό του 5% που δεν δημιουργεί πρόβλημα στις λειτουργίες και στην ποσόστωση αλλά βάζει έναν παράγοντα τυχαιότητας που δυσκολεύει τον έλεγχο του συστήματος.

Όταν έτρεχε το Σύνταγμα το 2011 προσπάθησα να περιγράψω μια δομή που να είναι αποδεκτή λόγω της εφικτότητας όπως την αντιλαμβάνεται η κοινωνία, ή όπως νομίζω εγώ ότι την αντιλαμβάνεται.

Αν υπάρξει ένας πολιτικός σχηματισμός από τα κάτω έχει υποχρέωση να αλλάξει το ίδιο το σύστημα, τα ηγετικά του μέλη να είναι σε διαδικασία ελέγχου, κατάργησης και συνεχούς ανανέωσης.

Το παραθέτω λοιπόν εκείνο το κείμενο και προσκαλώ για τις γνώμες σας αν είναι εφικτό ένα τέτοιο κίνημα... Ένα σύστημα ρευστό στη θέση και τη βουλή του ίδιου του Δήμου

27/05/2011 Πλατεία Συντάγματος

Είμαστε όλοι εδώ ως πολίτες γιατί πολίτες υπάρχουν και χωρίς κόμματα

Κόμματα χωρίς πολίτες δεν υπάρχουν.

Δεν φέραμε μαζί κομματική ταυτότητα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε πολιτικούς προβληματισμούς ή αιτήματα.

Δεν ήμαστε ρηχοί, απλώς έχουμε χιλιάδες απόψεις, όσοι είμαστε ο καθένας από εμάς.

Δεν χρειαζόμαστε ηγέτη ή καθοδηγητή για να σκεφτούμε, όσο αν λυπεί αυτό τους ηγέτες και τους καθοδηγητές.

Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι εμείς είμαστε οι πραγματικοί άνθρωποι.

Εμείς αποφασίζουμε πως θα ζήσουμε.

Καθένας εχθές έφερνε κάτι που ζητούσε, ανοργάνωτα, στα λόγια, σκόρπιες σκέψεις. Καθένας από μας μπορεί να κάνει τις προτάσεις του και να αρχίσουμε να τις μαζεύουμε. Γνωρίζουμε όλοι τους κοινούς προβληματισμούς μας.

Καθένας μας έχει πολλά να συνεισφέρει στον προβληματισμό και πολλές απαντήσεις να δώσει και να πάρει.

Όλοι μαζί θα μαζέψουμε τις σκόρπιες σκέψεις μας και θα βρεθούν αυτοί που θα τις βάλουν σε μια σειρά. Στο τέλος εμείς θα τις εγκρίνουμε άλλωστε.

1.      Εθνοσυνέλευση και νέο Σύνταγμα ΤΩΡΑ.

2.      Πρέπει να εισαχθεί στην πολιτική η έννοια του κληρωτού, αυτού που θα κληρωθεί σε μια θέση, γιατί στη δημοκρατία οι πολίτες πρέπει να μπορούν να αναλάβουν οποιαδήποτε θέση διακυβέρνησης. Η θέσεις των κληρωτών θα είναι στην νομοθετική εξουσία, όπου θα εκφράζουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

3.      Τα λευκά ψηφοδέλτια θα ακυρώνουν θέσεις από τους κομματικούς σχηματισμούς και θα τις δίνουν σε νέους κληρωτούς. Οι θέσεις θα αφαιρούνται ποσοστιαία. 10% λευκά τότε 10% αφαίρεση θέσεων.

4.      Η θέση του κληρωτού θα είναι περιορισμένης διάρκειας ώστε να εναλλάσσονται τα πρόσωπα. Ίσως εξάμηνο ή ετήσιο το πολύ.

5.      Η νομοθετική εξουσία θα αποκοπεί πλήρως από την εκτελεστική. Ο βουλευτής στη θητεία του δεν θα μπορεί να γίνει υπουργός. Αν κάνει σωστή δουλειά με τους νόμους ας βάλει υποψηφιότητα για εκτελεστικός (κυβέρνηση)

6.      Οποιοσδήποτε βουλευτής μπορεί να ανακληθεί σε κάθε έτος αν ζητηθεί από ορισμένο αριθμό πολιτών (τα 2/3 ίσως) της περιφέρειάς του. Αν κάποιος με ξεγέλασε και πήρε την ψήφο μου ή απλώς διαπίστωσα την ανεπάρκειά του τότε δεν είναι δυνατόν να τον λούζομαι για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, άσε που είναι επικίνδυνο.

7.      Η εκτελεστική εξουσία θα ψηφίζεται. Δεν καταλαβαίνω γιατί να μη γνωρίζω από πριν ποιος θα είναι ο υπουργός οικονομικών, ή οι υποψήφιοι υπουργοί οικονομικών. Δεν θέλω εκπλήξεις σε αυτούς που θα κυβερνήσουν. Υπάρχει κίνδυνος να μου λένε «Μαζί τα φάγαμε». Και εδώ μπορεί να ισχύσει η ανάκληση και πάλι το ποσοστό και ο χρόνος είναι συζητήσιμα.

8.      Παρόμοιες οι διαδικασίες και στην δικαστική εξουσία, δεν είναι δυνατόν να διορίζονται οι δικαστές και να είναι τσιράκια της αδιάσπαστης εκτελεστικής-νομοθετικής εξουσίας.

9.      Αποκομματικοποιήση του κράτους, πολύ βασικό. Στην Ελλάδα δεν έχουμε δημόσιο έχουμε κομματικό κράτος. Το ΑΣΕΠ που καταστρατηγήθηκε από παντού πρέπει να γίνει μόνη πηγή εισόδου στο δημόσιο χωρίς παρεκκλίσεις.Το πώς θα ισχυροποιηθεί και πως θα λειτουργήσει θα πρέπει να το πουν πιο ειδικοί.

10.   Δεν θα γίνεται αναθεώρηση του Συντάγματος χωρίς δημοψήφισμα

11.   Δεν θα περνά προϋπολογισμός χωρίς δημοψήφισμα

12.   Δεν είναι δυνατόν να υπογράφεται μνημόνιο χωρίς δημοψήφισμα

13.   Δεν θα υπάρχει καμία ασυλία για όλους του δημόσιους υπαλλήλους.

14.   Για κάποιον που μπαίνει στην πολιτική θα καταγράφεται η περιουσία του και βγαίνοντας θα ελέγχεται, μην έχει πολλά σπίτια και πολλές offshore.

15.   Η τεχνολογία επιτρέπει πια τη συμμετοχή των πολιτών στην άσκηση της εξουσίας ανεξαρτήτως του αριθμού τους.

16.   Ένας ικανός αριθμός πολιτών μπορεί να προκαλέσει δημοψήφισμα για οποιονδήποτε λόγο.

17.   Μπορεί, με συγκεκριμένες συνθήκες που δεν τις ξέρω, να ανακαλέσει κυβερνητικό ή βουλευτή ή συνδικαλιστή. Τα δικαστήρια, δεν ξέρω από ποιόν βαθμό, θα στελεχώνονται με σώμα ενόρκων για να μεταφέρουν την αίσθηση δικαίου της κοινωνίας.

18.   Η διάρκεια της κυβερνητικής, βουλευτικής, δικαστικής και συνδικαλιστικής θητείας θα είναι δύο τετραετίες μόνο. Ας ανανεωνόμαστε συνεχώς, κανείς δεν είναι αλάνθαστος και αυθεντία.

19.   Δύο ανακλήσεις από το αξίωμα στερεί το δικαίωμα στη συμμετοχή για να ξαναλάβει κάποιος αξίωμα, ίσως για δέκα χρόνια – να θυμίζει εξοστρακισμό.

20.   Στο τέλος κάθε θητείας γίνεται απολογισμός από σώμα ευθύνων (θα συγκροτείται προσωρινά, ίσως με κλήρωση ειδικών) και θα ελέγχει αν αυτά που ελέχθησαν προεκλογικά έγιναν και αν όχι για ποιόν λόγο. Θα πρέπει και εδώ να θεσμοθετηθούν ποινές με κάποιο τρόπο. Πρέπει να πάψουν τα προεκλογικά προγράμματα να είναι εκθέσεις ιδεών τρίτης δημοτικού και να λέει κάθε ένας ότι του έρθει για να βγει.

21.   Τα ίδια που ισχύουν για τους βουλευτές και τον τρόπο εκπροσώπησης θα ισχύουν και στην εκπροσώπηση στον συνδικαλισμό για να μην έχουμε εργατοπατέρες.

Εμείς θα θέσουμε τους κανόνες και τις προτεραιότητες της ζωής μας. Εμείς έχουμε την ευθύνη.

Αν είναι να καταστραφούμε, το κάνουμε και μόνοι μας με δική μας ευθύνη και μεγαλύτερη αξιοπρέπεια.

Όλοι τα σκεφτόμαστε καιρός να τα πούμε, καιρός να εφαρμοστούν.

Μιλήστε, ήμαστε πια πολλοί και θα ακουστούμε!

Τι δεν καταλαβαίνεις δηλαδή;

Για να δούμε...
Ψήφισες την "αντισυστημική" χρυσή αβγή για να ρίξει ξύλο σε αυτούς που σε "πρόδωσαν". Τι έγινε από τότε που βγήκε;
Την έπεσε στην Κανέλη του ΚΚΕ που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Την έπεσε στη Δούρου του ΣυΡιζΑ που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Την έπεσε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Την έπεσε σε αριστεριστές που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Την έπεσε σε αναρχικούς που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ.
Σκότωσε αντιφασίστα Έλληνα εργάτη, που είναι αντιμνημονιακό μπλόκ
Σε Πασόκο, που σε έχωσε με τα μπούνια στο ΔΝΤ, μούγκα
Σε νεοδημοκράτη που σε κορόιδεψε με 18 ψέματα προεκλογικά, κότα.
Στους εφοπλιστές και τους βιομήχανους, στην οικονομική ελίτ, στο κεφάλαιο, οσφυοκάμπτες.
Από όλα αυτά τι δεν καταλαβαίνεις δηλαδή;

Και για να μη ξεχνάμε ποια είναι η δουλειά σαςναζί φυλάξτε τ' αφέντικά σας

Συνήθως όταν μιλάμε για λαϊκή νίκη, επικράτηση, επανάσταση, εννοούμε την προσπάθεια που καταβάλλουν - επιτυχώς ή όχι - ομάδες από τον πληθυσμό που έχουν κοινή συνείδηση στόχου,  είναι αρκετά επιθετικές και διαθέτουν μια κρίσιμη μάζα ώστε να διεκδικήσουν κάτι. 

Αν οι ομάδες αυτές φανούν αρκετά ισχυρές τότε λειτουργούν ως πυρήνας συσπείρωσης "ιδεολογίας" για πολλούς. 

Αυτό συμβαίνει επειδή το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι ουδέτεροι, άχρωμοι και άοσμοι όσο αφορά την πολιτική τους θέση ακόμη και σε καιρούς που η επιβίωσή τους βασίζεται σε αυτό.

Η μη σταθερή πολιτική θέση, η έλλειψη καθαρού στόχου, η απουσία λογικής επεξεργασίας της στάσης απέναντι στα γεγονότα και ο χειραγωγούμενος (κυρίως από τα ΜΜΕ) καθορισμός της διαβάθμισης των προτεραιοτήτων φέρνει την πλειονότητα του πληθυσμού να είναι ευάλωτη στη σύγχυση που θέλει να επιφέρει η ελίτ. 

Ως ελίτ ορίζεται η οικονομικά ισχυρή τάξη. Όχι πια αυτή που έχει τα μέσα παραγωγής αλλά αυτή που κρατά την δυνατότητα πίστωσης για αυτούς που έχουν τα μέσα παραγωγής αλλά και για τα ίδια τα κράτη. 

Η απολιτίκ εποχή προέκυψε όχι με την ευμάρεια - όπως αφορίζουν πολλοί - αλλά με τον σχεδιασμένο εκμαυλισμό μεγάλων στρωμάτων της κοινωνίας. Με τη χρήση τους εμετικού life style (όπως ξεκίνησε από τον Κωστόπουλο στα μέσα της δεαετίας του 1980 και συνεχίστηκε με ένταση και φτηνό δανεισμό) οδηγώντας στον ατομικισμό, στον κυνισμό με πρώτη προτεραιότητα το βόλεμα. Ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα για το πολιτικό σύστημα κατ' αρχάς που ήθελε τον κάθε αμοραλιστή Πάγκαλο να μπορεί να εμπορεύεται τις επανεκλογές του. 

Ήταν πολύ χρήσιμο και για τις εγχώριες ελίτ γιατί μπορούσαν να διαπλακούν χωρίς έλεγχο με τον κάθε διαχειριστή της εξουσίας και να καρπώνονται τον δημόσιο πλούτοπου τους παραχωρούσε ο κάθε Πάγκαλος, Σημίτης, Αντώνάκης, Γιωργάκης.  

Όταν εμφανίστηκαν στο προσκήνιο οι διεθνείς ελίτ του χρηματοπιστωτικού συστήματος οι εγχώρια αστική τάξη, αρχοντοχωριάτες και εθελόδουλοι δυτικολιγούριδες που ήταν από πάντα, υπέκυψαν στα κελεύσματα άμεσα και χωρίς αντίσταση. Η σοσιαλδημοκρατία του δυτικού κόσμου ήταν ήδη ξεπουλημένη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα από καιρό. Είχε διαπλακεί με αυτό με σκοπό να διαμοιράζει τα κέρδη από τις φούσκες του συστήματος διασφαλίζοντας τις επανεκλογές. Όταν ήρθε η ώρα ήταν ένας χρήσιμος, πειθήνιος δούρειος ίππος.

Το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα ήταν ότι ο πληθυσμός,  απρόσωπος όπως είναι ο ψηφοφόρος, αντέδρασε.Την δυναμική αντίδραση του 2010 την αντιμετώπισαν με την υπόθεση της MARFIN που έκοψε την δυναμική στην πρώτη μεγάλη διαδήλωση που απειλούσε να μετουσιωθεί σε συνειδητή πάλη. 

Το 2011 με τις πλατείες το προδοτικό κράτος έκανε επίδειξη της δύναμης καταστολής και της αναλγησίας του. Όπως αναφέρω πιο πάνω, αυτό ήταν ένα τμήμα του κόσμου που αντιδρούσε δυναμικά - ως όφειλαν όλοι κατά τη γνώμη μου. 

Το πρόβλημα παρέμεινε. Κάποια στιγμή θα ερχόταν η ώρα της κάλπης και εκεί δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι ενάντια στο αίσθημα αντίδρασης του λαού απέναντι στο πολιτικό πια σύστημα.

Εδώ εισέρχεται ο σκοτεινός ρόλος της "χρυσής αυγής".

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε το εξής γεγονός. Για χρόνια τα καθεστωτικά ΜΜΕ παρουσίαζαν ως τον πιο αντισυστεμικό χώρο τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς δεν ήταν αφού κινείται στα πλαίσια του κοινοβουλευτισμού, όμως είχαν ανάγκη να τον παρουσιάζουν έτσι. 

Πρώτον, διότι πρέπει να καθιερώνεται συνεχώς στον κόσμο ότι φορέας πολιτικής είναι το κοινοβουλευτικό σύστημα και εκτός αυτού δεν πρέπει να αναζητάς κάτι. Αναρχία, εξωκοινοβουλευτική αριστερά, αντιεξουσιαστικός χώρος αυτόνομη σκέψη κλπ είναι επικίνδυνα για το σύστημα.
Δευτερον, η ελευθεριότητα στη δομή του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με την πειθαρχία που επιδεικνύει το ΚΚΕ και η φιλική στάση του απέναντι στο εξωκοινουβουλευτικό χώρο το κάνουν αντιπαθή στην ιεραρχική δομή του συστήματος. Αποκορύφωμα ήταν το φόρτωμα των Δεκεμβριανών του 2008 στον ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζω εξ ιδίων ότι είναι ψέμα αλλά έπρεπε να φανεί ότι μόνο μέσα από το σύστημα μπορεί να εκπορεύεται οποιαδήποτε αντίδραση (πρώτος λόγος) και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο μόνος χώρος - και ορθά - που στάθηκε στα γεγονότα κριτικά ως κοινωνικό φαινόμενο (λόγος δεύτερος).

Έτσι εμπεδώθηκε η αντίληψη του αντισυστημικού κόμματος από τα ΜΜΕ στον κόσμο. 

Τούτων δεδομένων, ήταν προφανές ότι όσοι ήθελαν να αντιδράσουν στο πολιτικό σύστημα που τους εξαθλίωνε ραγδαία θα στρεφόταν στο ΣΥΡΙΖΑ μόνο και μόνο γιατί τον έδειχναν ως αντισυστημικό. 

Έπρεπε να βρεθεί ένας νέος πόλος ώστε να ανακόψει αυτή την πορεία πριν τις εκλογές. Ένας πόλος που θα φαινόταν πιο αντιδραστικός, πιο αντισυστεμικός, σχεδόν underground, μόνο που στην περίπτωση της ΧΑ αυτό ήταν κυριολεκτικό, "υπόκοσμος".

Χρειαζόταν και κάτι ακόμη για να στραφεί ο απρόσωπος πληθυσμός προς την ακροδεξία με την ναζιστική ιδεολογία. Αυτό ήταν μάλλον εύκολο. Με την ψυχολογία στο ναδίρ, χωρίς πολιτική σκέψη και την μικροαστική αντίληψη να έχει καλλιεργηθεί εδώ και δεκαετίες το μόνο που χρειαζόταν ήταν να εξάρει κάποιος το συναίσθημα και να βρει έναν εύκολο εχθρό. Τι ποιο εύκολο από το "Πατριωτισμός" και "Μετανάστης". Το μόνο που έμενε ήταν να στηθεί η κάμερα για τις ειδήσεις των 8.

Αυτό που έγινε στην Ελλάδα γινόταν κατά κόρον στην Ευρώπη του μεσοπολέμου (βλ.πορεία προς τη Ρώμη των φασιστών, τάγματα εφόδου των ναζί κλπ,) στην Αγγλία όμως απέτυχε με ένα τρόπο που επιβεβαιώνει τη συγκεκριμένη ανάλυση:

Κάπου στις αρχές του 1930 το φασιστικό κόμμα της Αγγλίας πήγε να κάνει μια μεγάλη πορεία στο Λονδίνο που θα κατευθυνόταν προς τις εργατικές συνοικίες. Μια επίδειξη δύναμης που θα λειτουργούσε ως μαγνήτης στη μάζα. Εκεί συσπειρώθηκαν λοιπόν αριστεροί, κομμουνιστές, αριστεριστές και αναρχικοί για να τους αντιμετωπίσουν. Ήταν προφανές ότι αν επικρατούσαν οι φασίστες η εργατική τάξη - που παραδοσιακά είναι η βάση της αριστεράς - θα στρεφόταν στον άλλο πόλο δύναμης, μιας δύναμης υπόσχεσης για καλλίτερη διεκδίκηση των αιτημάτων της.

Η εκεί κυβέρνηση αποφάσισε να κρατήσει ουδέτερη στάση, γνωρίζοντας την ισχύ των αριστερών δυνάμεων. Η πορεία επίδειξη μετατράπηκε σε μακελειό. Κυριολεκτικά τους έλιωσαν στο ξύλο!!! Από τότε δεν ξανασκέφτηκαν να ξεμυτήσουν και έπαψε να λειτουργεί ως πόλος ιδεολογικής συσπείρωσης διότι φάνηκαν αδύναμοι.

Αντιθέτως εδώ το επίσημο κράτος που εκτρέφει την πιο φασιστική αστυνομία - επειδή είναι τόσο διεφθαρμένο χρειάζεται ιδεολογική ισχύ στις δυνάμεις καταστολής - αποφάσισε, κατόπιν εντολής των αφεντικών προφανώς, να στηρίξει την χρυσή αυγή που ούτε ρεύμα ήταν ούτε κρίσιμη μάζα διέθετε.

Έφτασε η προπαγάνδα από τα ΜΜΕ και η στήριξη της αστνομίaς(!!!) στο δρόμο. Με την προστασία του φασιστικού επίσημου κράτους η ΧΑ φάνηκε και φαίνεται -δεν είναι ακόμη πραγματικά πάντως - ισχυρή και έτσι δρα ως πόλος έλξης των ουδέτερων. Το ευτύχημα είναι ότι επειδή αυτοί οι τύποι είναι υπόκοσμος δεν έχουν καταφέρει να πείσουν την πλατιά μάζα να συνταχθεί μαζί τους στο δρόμο. Επίσης το συντριπτικό ποσοστό αυτών που τους ψήφισαν δεν θα κατέβουν ποτέ δίπλα τους διότι τους επέλεξαν να "αντιδράσουν" αντί γι' αυτούς. Όμως αν δεν ξεμπλέξουμε με αυτούς γρήγορα τελικά, ίσως, αποκτήσουν την κρίσιμη μάζα που θα τους δώσει πραγματική κινηματική ισχύ και τότε θα είναι πιο δύσκολα.

Προσθήκη. Εδώ και μερικές μέρες τα ξένα μέσα και εφημερίδες έχουν ξεκινήσει μια προπαγάνδα για την έλλειψη δημοκρατίας στην Ελλάδα. Μου θυμίζει έντονα την εποχή που ο Γιωργάκης, εκτελώντας εντολές, γύρναγε με τους άλλους δοσίλογους του ΠαΣοΚ στον κόσμο και μας συκοφαντούσε ως τεμπέληδες, ανίκανους και διεφθαρμένους. Έτσι εξαλείφθηκε κάθε πιθανότητα αντίδρασης από τους λαούς της Ευρώπης, αφού ήμαστε ειδική περίπτωση και μας αξίζει ότι παθαίνουμε.
Έτσι και τώρα προετοιμάζεται το έδαφος για να ανεχτούν το καθεστώς που ετοιμάζεται να επιβληθεί ώστε να ολοκληρωθεί η μετατροπή της Ελλάδας σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη.

Όπως υποδεικνύουν οι δύο πρώτες φωτογραφίες οι φασιστικές πρακτικές είναι το μακρύ χέρι του νεοφιλελεύθερου κράτους. Άνθρωποι συνηθισμένοι να υποτάσσονται σε ιεραρχίες, παίζουν εκούσια (η ηγεσία) ή ακούσια (οι οπαδοί που έχουν δηλητηριαστεί τα μυαλά τους με μισαλοδοξία και μισανθρωπισμό) υπηρετούν την ελίτ που τους χρησιμοποιεί για να διχάσει στην αρχή και για να επιβάλει με τη βία στη συνέχεια τα συμφέροντά της. Η πατρίδα χάνει την ουσία της έννοιας της και ταυτίζεται είτε με το κράτος (ρίζα κρ. κρέω ωμότητα, οι δύο μπράβοι του Δία ήταν το Κράτος και η Βία που έδεσαν τον Προμηθέα στον Καύκασο) είτε με μια συγκεχυμένη απροσδιόριστη ερμηνεία που ιεραρχικά οδηγεί στην ελίτ - ο επιχειρηματίας ταυτίζεται με την πρόοδο και την ανάπτυξη και αντιμετωπίζεται περίπου ως σωτήρας. Ο λαός/δήμος βγαίνει από την έννοια και αντιμετωπίζεται ως εχθρός. Η χρυσή αυγή είναι ο φορέας της διαστρέβλωσης της έννοιας "πατρίδα" που θα οδηγήσει στην επιτυχία των σκοπών των διεθνών τοκογλύφων και της εγχώριας ελίτ, στρέφοντας την προσοχή των "πολιτών" σε αποδιοπομπαίους τράγους, όπως έκαναν και οι ναζί στην Γερμανία, όπου ενώ κυνηγούσαν τους τσιγγάνους, τους κομμουνιστές και κατόπιν τους Εβραίους οι ιδιοκτήτες της KRUPS, MERCHENTES, κλπ πλούτιζαν.

ΥΓ Το παιχνίδι ξεκαθαρίζει για όποιον θέλει να δει. Το επίσημο κράτος παίζει το παιχνίδι της διασποράς του τρόμου και του μίσους ώστε να βρει ένα τρόπο να μας διαιρέσει όλους για να χορεύουν οι πλούσιοι στα κουφάρια των φτωχών, Ελλήνων και ξένων.

Θα έπρεπε να προβληματίζει ότι το επίσημο κράτος αφήνει επίτηδες αυτά τα φαινόμενα βίας (με την προστασία ή/και τη συμμετοχή της αστυνομίας) να εκτραχυνθούν, χρησιμοποιώντας από τη μία τη χρυσή αυγή και το μίσος που σπέρνει με την ελπίδα ή βεβαιότητα να οδηγηθούν τα πράγματα, όταν θα συμφέρει τους τοκογλύφους, στις πιο ακραίες καταστάσεις.
Δε είναι το πρόβλημά μας να διώξουμε τους μετανάστες από τους σκουπιδοτενεκέδες για να πάμε εμείς να φάμε από εκεί.
Το πρόβλημά μας είναι να μην είναι κανένας στους σκουπιδοτενεκέδες γιατί αν ανέχεσαι έστω και έναν τότε κάποιος άλλος θα ανεχτεί εσένα όταν έρθει η σειρά σου.