Τι παραμύθια πουλάτε ρε ψευταράδες;

 

Τυχαίνει καμιά φορά και εκ παραδρομής μπορεί να πέσω πάνω σε ειδήσεις ή στον Ευαγγελάτο. Τι γέλιο ρίχνω με την προπαγάνδα που κάνουν οι έγκριτοι δεν περιγράφεται. Είναι τόσο καταφανή τα ψέματα και τόσο ξεδιάντροπα που αναρωτιέμαι ποια ζώα τους πιστεύουν, ενώ είμαι σίγουρος πως και τα ζώα δεν θα τους πίστευαν.

Πάμε συνοπτικά. Ευαγγελάτος(ο γνωστός εισαγγελάτος που όλοι αγαπήσαμε με τον κετσέ lol): "Φτάσαμε στο σημείο ένας Πούτιν να απειλεί την Ευρώπη". 

ROLFLMAO (για τους παλιους του IRC: Rolling on the floor laughing my ass out)

Αυτά δεν θα τα λέγαμε ούτε για πλάκα. Σαν Να λέμε "Ποιος Πουτιν ρε πουτινάκια. Εμείς έχουμε Κούλη... Μερτζ... Μακρόν....". Ευρωπαϊκή ισχύς: Αυτή που η Αμερικανίδα έλεγε το 2014 μιλώντας για την Ουκρανία "Ποιος τη γαμεί την Ευρώπη". Μαλάκα μου... αλλά γίνεται όλο και ποιο αστείο.

Χατζηνικολάου χθες στην τηλεόραση που λέει τις ειδήσεις (ό,τι του λένε να πει δηλαδή): "Ο Πούτιν απειλεί την Ευρώπη". και βάζει ρε μαλάκα βίντεο που ο Πούτιν λέει επί λέξη:

"Έχουμε πει 100 φορές ότι δεν θέλουμε πόλεμο με την Ευρώπη. Αν η Ευρώπη μας κάνει πόλεμο εμείς είμαστε έτοιμοι". Ρε μαλάκες εσείς που πιστεύετε τον κάθε Χατζη Νίκο τι πίνετε και δεν μας δίνετε; Ε;

Η Ευρώπη ακολουθεί passive-aggressive πολιτική. Επιτίθεται και κάνει το θύμα. Και βγαίνει ο Δένδιας και μιλά για φέρετρα με την Ευρωπαϊκή σημαία πάνω. Ούτε καν την Ελληνική...Για να πλουτίσει η Γερμανική βιομηχανία και να επανεξοπλιστεί η Γερμανία (ξανά).

Αυτό, ότι μας απειλεί η Ρωσσία το έχουν καραμέλα οι προπαγανδιστές των συμφερόντων των αφεντικών τους. Εδώ ο Κούλης, η Nτόρα είπαν ότι είμαστε σε πόλεμο με την Ρωσσία. Και βγήκε η Ζαχάροβα και είπε "Εμείς δεν είμαστε σε πόλεμο με την Ελλάδα". Σαν το ανέκδοτο με τον ελέφαντα και τα μυρμήγκια. Ξεφτιλιστήκαμε ως "Ευρωπαίοι".

Και επειδή δεν μιλάω μόνο για την προπαγάνδα με την Ρωσσία(Ουκρανία) αλλά για την προπαγάνδα των ΜΜΕ γενικά:

Χασαπόπουλος το πρωί: "Ο Τραμπ(αρίφας) μίλησε λέει με τον Μαδούδο και του είπε να φύγει με τους δικούς του γιατί ... (απειλές τύπου Τραμπ-ούκου)". Για να καταλάβω, Θα πάρει κάποιος άσχετος τον Χασαπόπουλο τηλέφωνο και θα του πει "Φύγε από το σπίτι σου γιατί θα έρθω και θα σε γαμίσω και σένα και τους δικούς σου!". Θα έφευγε ο Χασαπόπουλος; Προφανώς όχι. Αλλά τι σχόλιο έκανε για το τηλεφώνημα: "θέλει να το παίξει ηγέτης ο Μαδούρο". Μάλιστα, που έχει εκλεγεί και που το πραξικόπημα που οργάνωσε η Αμερική με έναν απίθανο, ένα τσιράκι, που έτρεξε και ο Κούλης ως πρώτο τσιράκι να αναγνωρίσει, έπεσε στο κενό. Μάλιστα. Σιγόνταρε και Βούλγαρη.

Συνέχισε, πάντως το κρεσέντο ψέματος και προπαγάνδας ο Χασαπόπουλος (έγκριτος. Τον θυμάμαι από την περίοδο των μνημονίων). "Ο Τραμπ-ούκος θέλει να χτηπήσει τα ναρκωτικά που παράγονται στην Βενεζουέλα".

Τι καλός άνθρωπος ο Τραμπ-αρίφας. Τα ναρκωτικά θέλει να χτυπήσει, όχι να πάρει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου που είναι κρατικοποιημένα Στη Βενεζουέλα. Το έχουν αποδείξει άλλωστε. Δύο αποτυχημένα πραξηκοπήματα εναντίον του εκλεγμένου(και αυτού) Τσάβες που τα κρατικοποίησε από Αμερικανικές εταιρίες πετρελαίου που δεν άφηναν τίποτα στον λαό της Βενεζουέλας. Αν ανοίξουμε αυτό το κεφάλαιο, που έκανε πραξικοπήματα η Αμερική για να αρπάξει τον πλούτο των χωρών, δεν θα τελειώσουμε ποτέ.

Θέλει τόσο πολύ να χτυπήσει το ναρκεμπόριο ο Τραμπ(-ούμπουκος της Μελάνια), ναρκωτικά που διακινεί η CIA (ROLFLMAO), που με δική του προεδρική χάρη απελευθερώθηκε ο πρώην πρόεδρος της Ονδούρας Χουάν Ορλάντο Ερνάντες καταδικασμένος για εμπόριο ναρκωτικών!!!

"Ο Χερνάντες καταδικάσθηκε στις ΗΠΑ τον Ιούνιο του 2024 και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 45 ετών επειδή βοήθησε ώστε να γίνει η Ονδούρα ένα «ναρκοκράτος», σύμφωνα με Αμερικανούς εισαγγελείς, οι οποίοι είπαν ότι χρησιμοποίησε την προεδρία του για να διευκολύνει τους λαθρεμπόρους να μεταφέρουν στις Ηνωμένες Πολιτείες μεγάλες ποσότητες κοκαΐνης".

Α! Πολύ γρήγορα ξεβρακώθηκε και ο Μαϊντανός... Μαμντάνυ: "Αυταρχικά καθεστώτα της Κούβας και της Βενεζουέλας. Δικτάτορας ο Μαδούρο".  Μάλιστα. Και στην βενεζουέλα μοιράζουν όπλα στον κόσμο. Ποιος δικτάτορας το έκανε αυτό ποτέ αλήθεια. Γελάνε και τα μάρμαρα.

Τι ζούμε ρε μαλάκες και καθόμαστε απαθείς!

Ιστορίες επιτυχίας αρίστων, ένα παραμύθι για την μακρινή χώρα του Κουλιστάν

*σήμερα θα γελάσουμε με το Κουλιστάν

Παραμύθι παραμύθι,

Δως του κλώτσο να γυρίσει

Παρμύθι ν’ αρχινίσει

 Μια φορά και έναν καιρό σε μια μακρινή χώρα που τη λέγαν Κουλιστάν, ζούσαν κάποιοι κάτοικοι που είχαν την εντύπωση ότι ήταν οι πιο γαμάτοι κάτοικοι του πλανήτη τους και η χώρα τους η ομορφότερη χώρα του γαλαξία.

Μέσα σε μια χαυνωτική ατμόσφαιρα αρχαίου κλέους οι κάτοικοι αυτοί ζούσαν τις ζωές τους πολύ δύσκολα καθώς την εξουσία νέμονταν δύο τρεις οικογένειες που είχαν σπίτια με μεγάλα τζάκια και ο πλούτος της χώρας μοιραζόταν μεταξύ των τζακιών και των ολιγαρχών, που για το συμφέρον τους ψήφιζαν νόμους τα τζάκια, με το αζημίωτο πάντα.

Παρόλο που οι ιθαγενείς αυτής της χώρας δεινοπαθούσαν τα μάλλα δεν φαινόταν να βάζουν μυαλό και συνέχισαν να ψηφίζουν τα ίδια τζάκια ξανά και ξανά και μάλιστα φανατικά, σαν ποδοσφαιρική ομάδα. «Η ομάδα μου να κερδά και ας γαμηθούν όλα» έλεγαν με χουλιγκανική αφέλεια.

Αυτό άρεσε πολύ στους ολιγάρχες, που κρυβόταν πίσω από τις κουρτίνες του επιτυχημένου προτύπου, του ευεργέτη και του πυλώνα της κοινωνίας.

Όσο έβλεπαν το χαυνωμένο πλήθος να χειροκροτά τους καταπιεστές του τόσο ζήταγαν όλο και περισσότερα να τους δοθούν από τον κόπο ή ακόμη και από τη δυστυχία του «όχλου», όπως τους έβλεπαν.

Σπουδαίο παράδειγμα, που δεν ήταν η εξαίρεση αλλά ο κανόνας που επιβεβαιώνει κάθε κανόνα, ήταν ο επιχειρηματίας Λέσβιος. Αυτός είχε μια μεγάλη επιχείρηση που όμως ήταν εξαιρετικά ενεργοβόρα. Είχε όμως την ισχύ να κανονίζει την τιμή ρεύματος με την Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού ως ήθελε. Όμως, όπως κάθε πλούσιος, ήταν και άπληστος. Έτσι δεν πλήρωνε και τους λογαριασμούς του παρόλο που είχαν μειωμένη τιμή. Χρώσταγε 500 μύρια (έτσι ήταν το νόμισμα στην εξωτική αυτή χώρα) και δεν τον πείραζε κανείς, αφού η χασούρα της επιχείρησης έπεφτε στις πλάτες των ιθαγενών.

Ο Λέσβιος όμως ήταν παμπόνηρος, πανούργος. Σκέφτηκε: «Γιατί να εξαρτώμαι από κάθε γελοίο πολιτικό να μην πληρώνω την ενέργεια που καταναλώνω και να μην έχω δική μου εταιρία ενέργειας. Διάολε, γιατί να μην ε πληρώνουν εμένα για την ενέργειά που καταναλώνουν οι πλεμπαίοι και εγώ να κανονίζω την τιμή;»

Προβληματίστηκε πάνω στο ζήτημα μερικές μέρες. Βλέπετε η πώληση ηλεκτρικού ρεύματος ήταν δημόσια σε αυτή την μπανανία που ονομαζόταν από τους πολιτικούς προπαγανδιστές τωνολιγαρχών «Τελευταία Σοβιετία της Ηπείρου». Έπρεπε να φύγει από τη μέση το εμπόδιο της κρατικής διαχείρισης και να μην βάλει χρήματα για να κάνει τη δική του εταιρία. «Δεν είναι επένδυση όταν βάζεις δικά σου λεφτά» σκεφτόταν.

Βρήκε όμως τη λύση. Πήρε τρεις τέσσερεις φίλους τηλέφωνο και άρχισαν να βάζουν μέσα την κρατική εταιρία δις μύρια. Οι ζημίες της δημόσιας εταιρίας φούσκωναν και φούσκωναν σαν μπαλόνι σε ταινία θρίλερ που περιμένεις να δεις τον κλόουν τέρας να βγει πίσω από το μπαλόνι και να σε φάει.

Στο μεταξύ, έβαλαν τους πολιτικούς να κατηγορούν το κράτος για τη ζημία που έχει η εταιρία ρεύματος και πως αυτή πέφτει πάνω στους καταναλωτές. Φόβο και τρόμο έσπερναν τα κανάλια που άνηκαν στους ίδιους ή παρόμοιους ολιγάρχες. Τόσο πολύ είχε φοβηθεί ο πολίτης του Κουλιστάν που δεν σκεφτόταν ότι ο πολιτικός που έβριζε το κράτος ουσιαστικά έβριζε τον εαυτό του ως άχρηστο γιατί δεν διαχειριζόταν σωστά το κράτος. Έτσι αντί το αφεντικό, οι πολίτες, να απολύσει τον άχρηστο υπάλληλό του υπουργό, έγινε το αντίθετο. Ο υπάλληλος υπουργός διέλυσε την δημόσια επιχείρηση.

Καθώς έτρεχε το σχέδιο διάλυσης της επιχείρησης ένα πρόβλημα είχε ανακύψει. Ένα πρόβλημα περιβαντολλογικό. Ήταν αλήθεια πως ο πλανήτης υπέφερε από την ανθρώπινη δραστηριότητα και οι συνέπειες έρχονταν με ταχύτητα καταπάνω στους κατοίκους και φαινόταν ότι θα είναι τρομακτικές αυξάνοντας τα δεινά των φτωχών κυρίως του πλανήτη.

Ο Λέσβιος όμως πίστευε ότι η κρίση γεννά ευκαιρίες. Κάθε κρίση. Όσο σοβαρή και αν είναι και όσα δεινά και αν συσσωρεύει στους πολλούς. «Διάολε», έλεγε, «ακόμη και αν δεν υπάρχουν κρίσεις πρέπει να τις εφευρίσκουμε».

Με πυξίδα το ρητό του και με τσιράκια τους πολιτικούς της κάθε κυβέρνησης, πέρασε ένα ειδικό τέλος ανάπτυξης και χρήσης ΑΠΕ (ανανεώσιμων πηγών ενέργειας). Βέβαια η σκέψη δεν θα ήταν καθόλου κακή αν η ΔΕΗ είχε βάλει το χαράτσι προς όλους τους κατοίκους του Κουλιστάν και μετά η παραγωγή φτηνού ρεύματος θα επέστρεφε πίσω τα χρήματα με χαμηλές τιμές στους καταναλωτές.

Όμως τα λεφτά πήγαν στους 3-4 ολιγάρχες που ήδη είχαν αγοράσει φτηνή γη που χρειάζοταν για τις εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών. Επιπλέον έβαλαν τις κυβερνήσεις να διαλύσουν δασοπυρόσβεση και πυροσβεστικό σώμα και να το αποψιλώσουν από πτητικά και άλλα μέσα ώστε οι φωτιές να ξεριζώσουν τους νόμους προστασίας περιοχών που τις έβλεπαν φιλέτα. Έτσι καιγόταν δάση που ανήκαν σε όλους και έμπαιναν ανεμογενήτριες που ανήκαν σε έναν.

Όλα κυλούσαν ρολόι. Τικ-τακ. Τικ-τακ.

Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ο Λέσβιος και οι 3-4 φίλοι του έβαλαν τους πολιτικούς, που και ξύλο να φάνε πάλι ξένα συμφέροντα εξυπηρετούν, να ανακοινώσουν την διάλυση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού, να κρατήσουν την διανομή ρεύματος και τη συντήρηση του δικτύου (το κοστοβόρο κομμάτι που συνεχίζει να επιβαρύνει τους ιθαγενείς) και έκαναν και μια Ρυθμιστική αρχή για τα μάτια του κόσμου. Να έχει την ψευδή πεποίθηση ότι το κράτος ελέγχει, που στην πραγματικότητα ελέγχεται.

Έδωσαν άδεια στον Λέσβιο και στους 3-4 να κάνουν ιδιωτικές εταιρίες πώλησης ενέργειας. Μάλιστα για να ελέγχονται καλύτερα οι τιμές από το καρτέλ των 4-5 έφτιαξαν το «Χρηματιστήριο Ενέργειας» όπου θα διαπραγματευόταν η τιμή του ρεύματος ημερήσια και θα καθοριζόταν τελικά από μία πολύπλοκη εξίσωση με πολλούς αγνώστους (τους 4-5 επιχειρηματίες πίσω από τα φώτα βασικά που έμεναν άγνωστοι από τον κόσμο.)

«Θα μειωθούν οι τιμές» είπε περήφανα ο υπουργός που ήξερε όμως ότι δεν ήταν έτσι. Τα χάπατα οι ιθαγενείς τον πίστεψαν όμως. Και όπως συνέβη όλες τις φορές που έγινε το ίδιο, η τιμή αυξήθηκε. Αυξήθηκε μάλιστα δραματικά, μέχρι που υπερδιπλασιάστηκε.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καταγραφεί μια δυσαρέσκεια στους κατοίκους του Κουλιστάν. Για τους πολιτικούς αυτό δεν ήταν καλό. Έπρεπε να φτιάξουν την εικόνα τους αλλά ο Λέσβιος δεν ήταν διατεθειμένος να χάσει ούτε μία τρύπια δεκάρα (παλιό νόμισμα του Κουλιστάν). Είδε όμως μια νέα ευκαιρία σε αυτή την κρίση.

«Άκου» είπε στον πρωθυπουργό του Κουλιστά Κούλη. «Είναι ευκαιρία να βγάλουμε περισσότερα λεφτά και ταυτόχρονα να φτιάξεις την εικόνα σου».

«Πως;» απόρησε ο Κούλης με βλέμμα αγελαδινό.

«Θα επιδοτήσεις το ρεύμα από τα λεφτά του κράτους».

«Και πως θα μας βοηθήσει αυτό» έκανε μη μπορώντας να συλλάβει το πανούργο σχέδιο του Λέσβιου.

«Αχ ρε Κούλη, σε κάναμε και πρωθυπουργό τρομάρα σου». Ο Κούλης έσκυψε το κεφάλι. «Άκου προσεκτικά. Ποιανού είναι τα κρατικά χρήματα που θα επιδοτήσεις τους λογαριασμούς;»

«Του κράτους» είπε εκείνος.

«Δηλαδή;» έκανε με νόημα ο Λέσβιος.

«Των ιθαγενών» απάντησε με αυτοπεποίθηση ο Κούλης. Είχε αρχίσει να καταλαβαίνει.

«Ά! Μπράβο» τον επικρότησε ο Λέσβιος. «Και που θα πάνε αυτά τα λεφτά;»

«Σε σένα» είπε ο Κούλης χαμογελώντας.

«Ακριβώς» έκανε ο Λέσβιος. «Και οι πλέμπα θα νομίζει ότι τα λεφτά τα δίνεις εσύ για να τους ξαλαφρώσεις οικονομικά ενώ είναι ήδη δικά τους που απλώς πάνε νόμιμα σε μένα».

«Ιδιοφυές» έκανε με έκπληξη ο Κούλης. «Δεν θα το σκεφτόμουν ποτέ».

«Γι’ αυτό είσαι πολιτικός και γω αφεντικό σου» του είπε μειδιώντας ο Λέσβιος.

Το σχέδιο πέτυχε απόλυτα. Οι ιθαγενείς πλήρωναν υπερβολικούς φόρους και χαράτσια το κράτος για να λειτουργεί, το κράτος έδινε ένα κομμάτι στον Λέσβιο και οι βλάκες νόμιζαν ότι το κράτος τους συμμερίζεται και δουλεύει για το συμφέρον τους. Μάλιστα έφτασαν σε τέτοιο σημείο ηλιθιότητας που όταν η κυβέρνηση για να παραπλανήσει σε σχέση με το ύψος του λογαριασμού έκανε την συχνότητα πληρωμής από δίμηνη σε μηνιαία κάποιοι να πουν «Τι παραπονιέστε μίζεροι; Εκατό πλήρωνα πριν, εκατό πληρώνω και τώρα. Απλώς τώρα είναι κάθε μήνα αντί για δίμηνο».

Τόσο είχε δουλέψει ο εκμαυλισμός από τα μέσα που οι κάτοικοι πλήρωναν υπερδιπλάσια το ρεύμα τους, δεν ήταν πια δημόσια η παροχή ενέργεια – που θα μπορούσε να κάνει και κοινωνική πολιτική και που ήταν και στρατηγικής σημασίας. Είχαν πληρώσει από την τσέπη τους υποδομές και εγκαταστάσεις που ανήκαν σε κάποιους πολύ λίγους και αυτοί έλεγχαν πλήρως τις τιμές από ένα προϊόν που παραγόταν δωρεάν από τον Ήλιο και τον αέρα.

Ο Λέσβιος έγινε πολύ πλούσιος σε πάρα πολύ μικρό διάστημα. Τόσο πλούσιος που έγινε η πρώτη του επιχείρηση, η ενεργοβόρα, παγκόσμιας εμβέλειας και με τον κόπο και το υστέρημα, και μερικές φορές και με το αίμα και τις ζωές ανθρώπων που θα έμεναν στο σκοτάδι γιατί δεν θα είχαν να πληρώσουν ρεύμα, μπήκε στα μεγάλα χρηματιστήρια του κόσμου. Και αυτό τα ΜΜΕ του Κουλιστάν, που ελεγχόταν όπως είπαμε από τους ίδιους ή άλλους της κάστας τους το παρουσίαζαν ως μια συλλογική επιτυχία, που θα επηρέαζε θετικά τους κατοίκους της χώρας και ο Λέσβιος έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως πρότυπο επιτυχίας, στυλοβάτης της κοινωνίας και εν γένει ευεργέτης όλων. Εν τω μεταξύ αυτός συνέχιζε την αφαίμαξη από την δική του εταιρίας ενέργειας αδιάλειπτα.

Το ίδιο και το κράτος που λίγο παλιότερα είχε περάσει όλες τις πηγές νερού, ακόμη και της καταστάσεις του νερού(λέγε με βροχή) στη κεντρική δημόσια εταιρία ύδρευσης. Τώρα συνένωνε τις κατά τόπους δημοτικές εταιρίες στην κεντρική και έφτιαχνε νέα ρυθμιστική αρχή ύδρευσης και αποχέτευσης. Ίσως ο Λέσβιος, ή κάποιος άλλος Λέσβιος διείδε την επικείμενη κρίση λειψυδρίας και αντιλήφθηκε μια νέα ευκαιρία για κέρδος στην πλάτη των κατοίκων του Κουλιστάν.

Και ζήσαν οι ολιγάρχες πάρα πολύ καλά, εξαιρετικά καλά μην πω και οι άλλοι βυθιζόταν στη φτώχεια, αυτοί και το μέλλον των παιδιών τους, για να τρέφουν πολιτικούς και υπερ-πλούσιους.

Γεγονότα και πρόσωπα μπορεί να είναι και αληθινά

 

Εκρηκτικά τρικάκια

 Τρικάκια: Συσκευές που περιέχουν εκρηκτική ύλη αναμεμιγμένη με ραδιενεργά κατάλοιπα ώστε κάτα την έκρηξη να διασκορπίζονται στο χώρο και να τον μολύνουν. Το αποτέλεσμα είναι εκτός από τους νεκρούς λόγω της έκρηξης και της διασποράς των θραυσμάτων να γίνεται ακατοίκιτη η πληχθήσα περιοχή λόγω ραδινέργειας και να αυξάνονται τα θύματα σε βάθος χρόνου.

Από κάτω βλέπουμε τις θανατηφόρες συσκεύες που χρησιμοποιήθηκαν μπροστά από το σπίτι του Τασούλα, του κομματόσκυλου της ΝΔ που το έκανε πρόεδρο της Ελληνικής Ολιγαρχικής Συμμορίας

Και μη μου πείτε ότι είναι απλώς χαρτάκια που μεταφέρουν μήνυμα-γνώμη και δεν συνιστά επίθεση γιατί όλα τα ΜΜΕ διαφωνούν οριζόντια και κάθετα και καταδικάζουν την επίθεση . ΧΜ! και βέβαια η κυβέρνηση να διαμαρτύρεται εντόνως, διότι εκφράζεται γνώμη και αντίρρηση. Εκφράζεται!

Επίθεση είναι και οι γνώμη και σφαίρες της οι λέξεις... Ίσως πρέπει να μας κόψουν τις γλώσσες, για να μη διαβούμε τον Ρουβίκωνα

Τρέμει η Όλγα

Τρέμει η Όλγα μην ακουστεί τίποτα για τα αφεντικά της, εγχώρια και ξένα, τραπεζίτες και εργολάβους.
Είναι γνωστό από παλιά ότι όταν πάει σε μια χώρα το ΔΝΤ παίρνει τους τηλεαστέρες δημοσιοκάφρους και τους κάνει μαθήματα πως και τι να λένε ώστε να υποστηρίζουν τα συμφέροντά του έναντι των λαών.
Η Ολγίτσα ως γριά ... γκουχ γκουχ κότα σπούδασε και τηλεσκηνοθεσία. Εδώ τη βλέπετε να δίνει CUT στο Γλέζο όταν μιλάει για τραπεζίτες.
Το τριχωτό τσουτσέκι δίπλα της με ύπουλο τρόπο, όπως αρμόζει στο χαρακτήρα του, υποσκάπτει το κύρος του Γλέζου (όσο υποσκάπτουν το κύρος της πάστας τα σκατά που έχουν ίδιο χρώμα) αναφέροντας ότι θα γυρίσει με αυτοκίνητο (δεν μπαίνει σε αεροπλάνο ο Γλέζος).

Δώστε την Όλγα και κάθε τηλεδωσίλογο στο λαό ΤΩΡΑ.

Και για να μη ξεχνάμε ποια είναι η δουλειά σαςναζί φυλάξτε τ' αφέντικά σας

Συνήθως όταν μιλάμε για λαϊκή νίκη, επικράτηση, επανάσταση, εννοούμε την προσπάθεια που καταβάλλουν - επιτυχώς ή όχι - ομάδες από τον πληθυσμό που έχουν κοινή συνείδηση στόχου,  είναι αρκετά επιθετικές και διαθέτουν μια κρίσιμη μάζα ώστε να διεκδικήσουν κάτι. 

Αν οι ομάδες αυτές φανούν αρκετά ισχυρές τότε λειτουργούν ως πυρήνας συσπείρωσης "ιδεολογίας" για πολλούς. 

Αυτό συμβαίνει επειδή το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι ουδέτεροι, άχρωμοι και άοσμοι όσο αφορά την πολιτική τους θέση ακόμη και σε καιρούς που η επιβίωσή τους βασίζεται σε αυτό.

Η μη σταθερή πολιτική θέση, η έλλειψη καθαρού στόχου, η απουσία λογικής επεξεργασίας της στάσης απέναντι στα γεγονότα και ο χειραγωγούμενος (κυρίως από τα ΜΜΕ) καθορισμός της διαβάθμισης των προτεραιοτήτων φέρνει την πλειονότητα του πληθυσμού να είναι ευάλωτη στη σύγχυση που θέλει να επιφέρει η ελίτ. 

Ως ελίτ ορίζεται η οικονομικά ισχυρή τάξη. Όχι πια αυτή που έχει τα μέσα παραγωγής αλλά αυτή που κρατά την δυνατότητα πίστωσης για αυτούς που έχουν τα μέσα παραγωγής αλλά και για τα ίδια τα κράτη. 

Η απολιτίκ εποχή προέκυψε όχι με την ευμάρεια - όπως αφορίζουν πολλοί - αλλά με τον σχεδιασμένο εκμαυλισμό μεγάλων στρωμάτων της κοινωνίας. Με τη χρήση τους εμετικού life style (όπως ξεκίνησε από τον Κωστόπουλο στα μέσα της δεαετίας του 1980 και συνεχίστηκε με ένταση και φτηνό δανεισμό) οδηγώντας στον ατομικισμό, στον κυνισμό με πρώτη προτεραιότητα το βόλεμα. Ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα για το πολιτικό σύστημα κατ' αρχάς που ήθελε τον κάθε αμοραλιστή Πάγκαλο να μπορεί να εμπορεύεται τις επανεκλογές του. 

Ήταν πολύ χρήσιμο και για τις εγχώριες ελίτ γιατί μπορούσαν να διαπλακούν χωρίς έλεγχο με τον κάθε διαχειριστή της εξουσίας και να καρπώνονται τον δημόσιο πλούτοπου τους παραχωρούσε ο κάθε Πάγκαλος, Σημίτης, Αντώνάκης, Γιωργάκης.  

Όταν εμφανίστηκαν στο προσκήνιο οι διεθνείς ελίτ του χρηματοπιστωτικού συστήματος οι εγχώρια αστική τάξη, αρχοντοχωριάτες και εθελόδουλοι δυτικολιγούριδες που ήταν από πάντα, υπέκυψαν στα κελεύσματα άμεσα και χωρίς αντίσταση. Η σοσιαλδημοκρατία του δυτικού κόσμου ήταν ήδη ξεπουλημένη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα από καιρό. Είχε διαπλακεί με αυτό με σκοπό να διαμοιράζει τα κέρδη από τις φούσκες του συστήματος διασφαλίζοντας τις επανεκλογές. Όταν ήρθε η ώρα ήταν ένας χρήσιμος, πειθήνιος δούρειος ίππος.

Το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα ήταν ότι ο πληθυσμός,  απρόσωπος όπως είναι ο ψηφοφόρος, αντέδρασε.Την δυναμική αντίδραση του 2010 την αντιμετώπισαν με την υπόθεση της MARFIN που έκοψε την δυναμική στην πρώτη μεγάλη διαδήλωση που απειλούσε να μετουσιωθεί σε συνειδητή πάλη. 

Το 2011 με τις πλατείες το προδοτικό κράτος έκανε επίδειξη της δύναμης καταστολής και της αναλγησίας του. Όπως αναφέρω πιο πάνω, αυτό ήταν ένα τμήμα του κόσμου που αντιδρούσε δυναμικά - ως όφειλαν όλοι κατά τη γνώμη μου. 

Το πρόβλημα παρέμεινε. Κάποια στιγμή θα ερχόταν η ώρα της κάλπης και εκεί δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι ενάντια στο αίσθημα αντίδρασης του λαού απέναντι στο πολιτικό πια σύστημα.

Εδώ εισέρχεται ο σκοτεινός ρόλος της "χρυσής αυγής".

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε το εξής γεγονός. Για χρόνια τα καθεστωτικά ΜΜΕ παρουσίαζαν ως τον πιο αντισυστεμικό χώρο τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς δεν ήταν αφού κινείται στα πλαίσια του κοινοβουλευτισμού, όμως είχαν ανάγκη να τον παρουσιάζουν έτσι. 

Πρώτον, διότι πρέπει να καθιερώνεται συνεχώς στον κόσμο ότι φορέας πολιτικής είναι το κοινοβουλευτικό σύστημα και εκτός αυτού δεν πρέπει να αναζητάς κάτι. Αναρχία, εξωκοινοβουλευτική αριστερά, αντιεξουσιαστικός χώρος αυτόνομη σκέψη κλπ είναι επικίνδυνα για το σύστημα.
Δευτερον, η ελευθεριότητα στη δομή του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με την πειθαρχία που επιδεικνύει το ΚΚΕ και η φιλική στάση του απέναντι στο εξωκοινουβουλευτικό χώρο το κάνουν αντιπαθή στην ιεραρχική δομή του συστήματος. Αποκορύφωμα ήταν το φόρτωμα των Δεκεμβριανών του 2008 στον ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζω εξ ιδίων ότι είναι ψέμα αλλά έπρεπε να φανεί ότι μόνο μέσα από το σύστημα μπορεί να εκπορεύεται οποιαδήποτε αντίδραση (πρώτος λόγος) και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο μόνος χώρος - και ορθά - που στάθηκε στα γεγονότα κριτικά ως κοινωνικό φαινόμενο (λόγος δεύτερος).

Έτσι εμπεδώθηκε η αντίληψη του αντισυστημικού κόμματος από τα ΜΜΕ στον κόσμο. 

Τούτων δεδομένων, ήταν προφανές ότι όσοι ήθελαν να αντιδράσουν στο πολιτικό σύστημα που τους εξαθλίωνε ραγδαία θα στρεφόταν στο ΣΥΡΙΖΑ μόνο και μόνο γιατί τον έδειχναν ως αντισυστημικό. 

Έπρεπε να βρεθεί ένας νέος πόλος ώστε να ανακόψει αυτή την πορεία πριν τις εκλογές. Ένας πόλος που θα φαινόταν πιο αντιδραστικός, πιο αντισυστεμικός, σχεδόν underground, μόνο που στην περίπτωση της ΧΑ αυτό ήταν κυριολεκτικό, "υπόκοσμος".

Χρειαζόταν και κάτι ακόμη για να στραφεί ο απρόσωπος πληθυσμός προς την ακροδεξία με την ναζιστική ιδεολογία. Αυτό ήταν μάλλον εύκολο. Με την ψυχολογία στο ναδίρ, χωρίς πολιτική σκέψη και την μικροαστική αντίληψη να έχει καλλιεργηθεί εδώ και δεκαετίες το μόνο που χρειαζόταν ήταν να εξάρει κάποιος το συναίσθημα και να βρει έναν εύκολο εχθρό. Τι ποιο εύκολο από το "Πατριωτισμός" και "Μετανάστης". Το μόνο που έμενε ήταν να στηθεί η κάμερα για τις ειδήσεις των 8.

Αυτό που έγινε στην Ελλάδα γινόταν κατά κόρον στην Ευρώπη του μεσοπολέμου (βλ.πορεία προς τη Ρώμη των φασιστών, τάγματα εφόδου των ναζί κλπ,) στην Αγγλία όμως απέτυχε με ένα τρόπο που επιβεβαιώνει τη συγκεκριμένη ανάλυση:

Κάπου στις αρχές του 1930 το φασιστικό κόμμα της Αγγλίας πήγε να κάνει μια μεγάλη πορεία στο Λονδίνο που θα κατευθυνόταν προς τις εργατικές συνοικίες. Μια επίδειξη δύναμης που θα λειτουργούσε ως μαγνήτης στη μάζα. Εκεί συσπειρώθηκαν λοιπόν αριστεροί, κομμουνιστές, αριστεριστές και αναρχικοί για να τους αντιμετωπίσουν. Ήταν προφανές ότι αν επικρατούσαν οι φασίστες η εργατική τάξη - που παραδοσιακά είναι η βάση της αριστεράς - θα στρεφόταν στον άλλο πόλο δύναμης, μιας δύναμης υπόσχεσης για καλλίτερη διεκδίκηση των αιτημάτων της.

Η εκεί κυβέρνηση αποφάσισε να κρατήσει ουδέτερη στάση, γνωρίζοντας την ισχύ των αριστερών δυνάμεων. Η πορεία επίδειξη μετατράπηκε σε μακελειό. Κυριολεκτικά τους έλιωσαν στο ξύλο!!! Από τότε δεν ξανασκέφτηκαν να ξεμυτήσουν και έπαψε να λειτουργεί ως πόλος ιδεολογικής συσπείρωσης διότι φάνηκαν αδύναμοι.

Αντιθέτως εδώ το επίσημο κράτος που εκτρέφει την πιο φασιστική αστυνομία - επειδή είναι τόσο διεφθαρμένο χρειάζεται ιδεολογική ισχύ στις δυνάμεις καταστολής - αποφάσισε, κατόπιν εντολής των αφεντικών προφανώς, να στηρίξει την χρυσή αυγή που ούτε ρεύμα ήταν ούτε κρίσιμη μάζα διέθετε.

Έφτασε η προπαγάνδα από τα ΜΜΕ και η στήριξη της αστνομίaς(!!!) στο δρόμο. Με την προστασία του φασιστικού επίσημου κράτους η ΧΑ φάνηκε και φαίνεται -δεν είναι ακόμη πραγματικά πάντως - ισχυρή και έτσι δρα ως πόλος έλξης των ουδέτερων. Το ευτύχημα είναι ότι επειδή αυτοί οι τύποι είναι υπόκοσμος δεν έχουν καταφέρει να πείσουν την πλατιά μάζα να συνταχθεί μαζί τους στο δρόμο. Επίσης το συντριπτικό ποσοστό αυτών που τους ψήφισαν δεν θα κατέβουν ποτέ δίπλα τους διότι τους επέλεξαν να "αντιδράσουν" αντί γι' αυτούς. Όμως αν δεν ξεμπλέξουμε με αυτούς γρήγορα τελικά, ίσως, αποκτήσουν την κρίσιμη μάζα που θα τους δώσει πραγματική κινηματική ισχύ και τότε θα είναι πιο δύσκολα.

Προσθήκη. Εδώ και μερικές μέρες τα ξένα μέσα και εφημερίδες έχουν ξεκινήσει μια προπαγάνδα για την έλλειψη δημοκρατίας στην Ελλάδα. Μου θυμίζει έντονα την εποχή που ο Γιωργάκης, εκτελώντας εντολές, γύρναγε με τους άλλους δοσίλογους του ΠαΣοΚ στον κόσμο και μας συκοφαντούσε ως τεμπέληδες, ανίκανους και διεφθαρμένους. Έτσι εξαλείφθηκε κάθε πιθανότητα αντίδρασης από τους λαούς της Ευρώπης, αφού ήμαστε ειδική περίπτωση και μας αξίζει ότι παθαίνουμε.
Έτσι και τώρα προετοιμάζεται το έδαφος για να ανεχτούν το καθεστώς που ετοιμάζεται να επιβληθεί ώστε να ολοκληρωθεί η μετατροπή της Ελλάδας σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη.

Όπως υποδεικνύουν οι δύο πρώτες φωτογραφίες οι φασιστικές πρακτικές είναι το μακρύ χέρι του νεοφιλελεύθερου κράτους. Άνθρωποι συνηθισμένοι να υποτάσσονται σε ιεραρχίες, παίζουν εκούσια (η ηγεσία) ή ακούσια (οι οπαδοί που έχουν δηλητηριαστεί τα μυαλά τους με μισαλοδοξία και μισανθρωπισμό) υπηρετούν την ελίτ που τους χρησιμοποιεί για να διχάσει στην αρχή και για να επιβάλει με τη βία στη συνέχεια τα συμφέροντά της. Η πατρίδα χάνει την ουσία της έννοιας της και ταυτίζεται είτε με το κράτος (ρίζα κρ. κρέω ωμότητα, οι δύο μπράβοι του Δία ήταν το Κράτος και η Βία που έδεσαν τον Προμηθέα στον Καύκασο) είτε με μια συγκεχυμένη απροσδιόριστη ερμηνεία που ιεραρχικά οδηγεί στην ελίτ - ο επιχειρηματίας ταυτίζεται με την πρόοδο και την ανάπτυξη και αντιμετωπίζεται περίπου ως σωτήρας. Ο λαός/δήμος βγαίνει από την έννοια και αντιμετωπίζεται ως εχθρός. Η χρυσή αυγή είναι ο φορέας της διαστρέβλωσης της έννοιας "πατρίδα" που θα οδηγήσει στην επιτυχία των σκοπών των διεθνών τοκογλύφων και της εγχώριας ελίτ, στρέφοντας την προσοχή των "πολιτών" σε αποδιοπομπαίους τράγους, όπως έκαναν και οι ναζί στην Γερμανία, όπου ενώ κυνηγούσαν τους τσιγγάνους, τους κομμουνιστές και κατόπιν τους Εβραίους οι ιδιοκτήτες της KRUPS, MERCHENTES, κλπ πλούτιζαν.

ΥΓ Το παιχνίδι ξεκαθαρίζει για όποιον θέλει να δει. Το επίσημο κράτος παίζει το παιχνίδι της διασποράς του τρόμου και του μίσους ώστε να βρει ένα τρόπο να μας διαιρέσει όλους για να χορεύουν οι πλούσιοι στα κουφάρια των φτωχών, Ελλήνων και ξένων.

Θα έπρεπε να προβληματίζει ότι το επίσημο κράτος αφήνει επίτηδες αυτά τα φαινόμενα βίας (με την προστασία ή/και τη συμμετοχή της αστυνομίας) να εκτραχυνθούν, χρησιμοποιώντας από τη μία τη χρυσή αυγή και το μίσος που σπέρνει με την ελπίδα ή βεβαιότητα να οδηγηθούν τα πράγματα, όταν θα συμφέρει τους τοκογλύφους, στις πιο ακραίες καταστάσεις.
Δε είναι το πρόβλημά μας να διώξουμε τους μετανάστες από τους σκουπιδοτενεκέδες για να πάμε εμείς να φάμε από εκεί.
Το πρόβλημά μας είναι να μην είναι κανένας στους σκουπιδοτενεκέδες γιατί αν ανέχεσαι έστω και έναν τότε κάποιος άλλος θα ανεχτεί εσένα όταν έρθει η σειρά σου.

Το άσπρο , μαύρο.

Βρήκα το παρακάτω άρθρο και θεωρώντας το πολύ σημαντικό το αναδημοσιεύω.
Κάνω ένα εισαγωγικό σημείωμα, διότι τόσο καιρό, σχεδόν τρία χρόνια, λέω τα ίδια πράγματα και ζω τις ίδιες καταστάσεις. Το θέμα είναι να ενημερωθούμε για να μπορούμε να ερμηνεύουμε τα νοήματα αυτών που μας βομβαρδίζουν.

Θυμάμαι με την αναγγελία της εισόδου μας στο ΔΝΤ είχα πει σε τότε φίλο μου ότι αν δεν βγούμε με χατζάρες στους δρόμους θα μας αφανίσουν...Θυμάμαι την απάντησή του, "Αν βγείτε τότε εγώ θα βγω με τους άλλους". Στην διάρκεια 3 ετών παρακολουθώ με έκπληξη αυτούς που ο τρόμος τους έχει κυριεύσει τόσο πολύ ώστε να ψηφίζουν αλλοπρόσαλλα στις τελευταίες εκλογές ("πειρατές", προφανώς τους λείπει το δωρεάν κατέβασμα) και να κλείνονται όλο και περισσότερο σε μια συμπεριφορά που παρόλο τους οδηγεί τελικά, αυτούς και τα παιδιά τους, στον οικονομικό μαρασμό, ακόμη και στο βιολογικό θάνατο, μένουν παθητικοί, απαθείς και μάλιστα επιθετικοί απέναντι στις μόνες λογικές λύσεις, στη μόνη λογική ερμηνεία των γεγονότων. Με τον καιρό μεταβάλλονται οι ίδιοι σε ορκισμένους πολέμιους κάθε πραγματικής λύσης. Τα ψυχολογικά αίτια τα αναλύει το άρθρο, επισημαίνω όμως το σημείο που αναφέρει περί ανάθεσης. Σήμερα στο φαρμακείο του ΕΟΠΥΥ κάποιος ταλαιπωρημένος είπε "Καλά κάνει η χρυσή αυγή και τους ξεσκίζει".

Επειδή αυτό θα έμενε ως φράση στους παρευρισκόμενους, κυρίως ηλικιωμένους, τον έκραξα άσχημα και επέμεινα ότι 1ον η ΧΑ (χαχα) δεν ξεσκίζει κανέναν που να έχει σημασία, πλην φτωχοδιαβόλων σαν τον ίδιο 2ον φωνάζει κάποιον να αναθέσει την οργή του και τον τσαμπουκά που δεν τολμά να κάνει ο ίδιος όπως οφείλει. 

Εκλογές έγιναν και όλα τα όπλα του ολιγαρχικού συστήματος - ΜΜΕ, προπαγάνδα, τρόμος, εκλογικό σύστημα, νόμοι, έστρεψαν τμήμα του λαού σε συγκεκριμένα μονοπάτια. Όμως ακόμη και έτσι, ποτέ οι ανατροπές και οι επαναστάσεις δεν έγιναν από όλο το λαό αλλά από κρίσιμες μάζες. Αυτή υπάρχει(;). Η άποψή μου δεν έχει αλλάξει, και τώρα πια - για να φύγουν οι διαχειριστές των ξένων και μόνο συμφερόντων θα χρειαστεί (φοβάμαι) αίμα. Όχι από πυρήνες τρομοκρατίας (που είναι και αυτοί μάλλον ενταγμένοι στο σύστημα τρομοκράτησης του ίδιου του κράτους) αλλά από μαζικές εξεγέρσεις.

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/psyxanalysi-toy-mnimonioy-ena-programma-xeiragogisis-ton-ellinon-toy-dim-konstan

‘Οσο χειρότερη η πραγματικότητα, τόσο την αρνούμαστε. Διαθέτουμε αμυντικό μηχανισμό που μας ξυπνάει όταν βλέπουμε εφιάλτες. ‘Όταν ο εφιάλτης είναι πραγματικός μας κοιμίζει, όπως τις στρουθοκαμήλους, που χώνουν το κεφάλι στην άμμο. Αρνούμαστε την πραγματικότητα που δεν αντέχουμε.

«Να μη φοβάστε ούτε τις αρρώστιες, ούτε τον πόνο, ούτε τον θάνατο, να φοβάστε τον φόβο» Επίκτητος

Προ ημερών είδα έναν παληό φίλο και συμφοιτητή μου. Επί δυόμισυ χρόνια με κατηγορεί ότι είμαι «Κασσάνδρα», συστηματικά απαισιόδοξος. Του απαντώ ότι η Κασσάνδρα, κεντρικό πρόσωπο της Ιλιάδας, είχε στην πραγματικότητα δίκηο, όχι άδικο. Αν ο Πρίαμος την κράταγε στο Παλάτι και δεν έβαζε τον Δούρειο ‘Ιππο εντός των τειχών, η Τροία θα σωζόταν. Ανά εξάμηνο παραδέχεται ότι είχα προηγουμένως δίκηο, αντιδρά όμως στις «επικαιροποιημένες», όλο και χειρότερες εκτιμήσεις μου. Την τελευταία φορά τούπα ότι όσα κάνει η τρόικα στην Ελλάδα μέσω της «κυβέρνησης» δεν είναι «λάθος», είναι η τυπική συμπεριφορά επίτροπου τραπέζης, που μπήκε σε επιχείρηση και την εκκαθαρίζει κανιβαλλιζοντάς την. Δεν του άρεσε η ιδέα. Θύμωσα και τούπα να σκίσει το πτυχίο του φυσικού. Θεμέλιο της επιστήμης είναι να ξεκινάμε από αυτό που πραγματικά συμβαίνει, όχι από αυτό που νομίζουμε, θέλουμε ή δεν θέλουμε να συμβαίνει. Στα περισσότερα ζητήματα μπορεί να υπάρχουν πολλαπλές ερμηνείες/απόψεις, το ποτήρι είναι «μισογεμάτο» ή «μισοάδειο». Αν σε κάτι δεν χωρεί έλλογη διαφωνία είναι στο ελληνικό πρόγραμμα σωτηρίας-καταστροφής.  

Τις προάλλες συμμετείχα σε τηλεοπτική συζήτηση. Κουβεντιάζαμε για το φορολογικό νομοσχέδιο, το ΠΑΣΟΚ, τη λίστα Λαγκάρντ. Σε κάποια στιγμή τους είπα ότι η συζήτηση δεν έχει νόημα – συζητάμε επί «εικονικής πραγματικότητας». Έχουμε ασθενή με terminal μεταστατικό καρκίνο και συζητάμε διάφορα αποτελέσματα της αρρώστιας, τι συμβαίνει στα πόδια, τα νεφρά, την καρδιά, λες και εκεί είναι το ζήτημα, σα να μπορούμε να βρούμε ορθολογική θεραπεία στα επιμέρους, ασκώντας κριτική στον γιατρό για την α’ ή β΄ επιλογή, αγνοώντας ότι δεν έχει στην πραγματικότητα κανένα τρόπο να αποτρέψει το μοιραίο. Σχολιάζουμε την «κυβερνητική πολιτική», κάνουμε ρεπορτάζ να μάθουμε τι σκέφτεται ο Στουρνάρας ή ο Βενιζέλος, τη στιγμή που αυτοί δεν υπάρχουν ως αποφασίζοντα υποκείμενα, η χώρα κυβερνάται απευθείας από την τρόικα, παρούσα ακόμα και στα γραφεία του Υπουργείου Οικονομίας, με σχηματισμένη άποψη για πόσο και τι στρατό χρειαζόμαστε, πόσα κατοικημένα νησιά θα έχουμε, γιατί πρέπει να νομιμοποιήσουμε το φακελάκι στα νοσοκομεία!

Το αληθινό έργο που παίζεται δεν είναι «φορολογική μεταρρύθμιση», «αγορά ομολόγων», «ασφαλιστικό». Είναι «Η δολοφονία μιας χώρας». Αυτός που φοράει την άσπρη μπλούζα του γιατρού είναι ο δολοφόνος. Στον άρρωστο παρέχεται τεχνητή αναπνοή και στήριξη της καρδιακής λειτουργίας με … δόσεις, ενώ του αφαιρούνται, ένα-ένα, τα ζωτικότερα όργανα, οι βασικές κρατικές λειτουργίες και ότι απέμεινε να στηρίξει οικονομία/κοινωνία.

Ψυχολογικές προϋποθέσεις του Μνημονίου

Γιατί ο «ασθενής» υπομένει, με περιορισμένες διαμαρτυρίες, τέτοια αγωγή;Για να επιτευχθεί παρόμοιο «θαύμα», ασκείται, κατά την εκτίμησή μας, το πιο φιλόδοξο πείραμα χειραγώγησης κοινωνίας στην ιστορία, κέντρο του οποίου είναι η «προεξόφληση θανάτου». Δεν χρειάζεται όμως να συμφωνήσετε με την εκτίμησή μας για να παρακολουθήσετε τη σκέψη μας, αν προτιμάτε υποθέστε ότι αυτά γίνονται τυχαία. ‘Οπως κι αν γίνονται, γίνονται.

Η μέθοδος χειραγώγησης βασίζεται στην τροποποίηση των κεντρικής σημασίας πληροφοριών που δέχεται το «νευρικό σύστημα» της κοινωνίας. Μοιάζει θεμελιωδώς με την (αυτό)απονομιμοποίηση του σοβιετικού καθεστώτος μέσω της «γκλάσνοστ», τον τρόπο που χρησιμοποιεί ο Σόρος για να βγάζει λεφτά, ή τη βρετανική λίρα από το ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα, ή τους τρόπους χειραγώγησης των μετοχών. ‘Ισως και με τον τρόπο που οργανώνεται πιθανώς η βιοχημική «πληροφορία» στο κυτταρικό περιβάλλον, ώστε να προκαλείται καρκίνος σε ανεπιθύμητους ηγέτες.

Στον ασθενή ασκείται καταστολή με πρόκληση τρόμου/σύγχυσης. Η διαρκής εναλλαγή σεναρίων τρόμου και δήθεν ελπίδων (επικοινωνιακή πολιτική διαδοχικών κυβερνήσεων), υπό την καθοδήγηση της τρόικας, προκαλεί ακραία φαινόμενα σύγχυσης, εντείνει τον τρόμο, καταστρέφει κάθε εθνική αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, συνδυαζόμενη με διαρκή αυτοδιάψευση της πολιτικής και κρατικής ηγεσίας («πατέρα», στηρίγματος του έθνους).

Το «επικοινωνιακό» πρόγραμμα αποβλέπει στην ενστάλαξη πένθους (για την απώλεια της χώρας), που καθιστά ανώφελη προσπάθεια συγκροτημένης διάσωσής της (διακοπή μνημονίου, επαναδιαπραγμάτευση, ρήξη αν δεν επιτευχθεί), εκμηδενίζει κάθε κοινωνικό κεφάλαιο (αμοιβαία εμπιστοσύνη), πολλαπλασιάζει ιδιοτελείς («καρκινικές») αντιδράσεις, ενθαρρύνοντας τον «κοινωνικό αυτοματισμό». Κεντρικό υποστηρικτικό ρόλο παίζει η ενοχή («όλοι μαζί τα φάγαμε», «εμείς φταίμε») προκαλώντας «αυτοάνοσες» αντιδράσεις, καταθλιπτική διοχέτευση της επιθετικότητας στον εαυτό μας (εξ αυτού έχουμε αυτοκτονίες, όχι δολοφονίες), αποτρέποντας εξωτερική διοχέτευση της οργής (εξέγερση).

Μέθοδοι αποφυγής εξέγερσης

Αν δεν εφαρμοζόταν ένα τέτοιο σύνθετο σύστημα επικοινωνιακής χειραγώγησης, ο άρρωστος θάσπαγε κάποια στιγμή τα σωληνάκια, θα σκότωνε τον γιατρό και θάκανε μπάχαλο το ευρωπαϊκό νοσοκομείο, που μοιάζει απελπιστικά με θάλαμο αερίων. Παρόλη την «κούρα», ο άρρωστος έκανε έναν πρώτο καυγά στις 28.10.11, με τη δύναμη του ‘Όχι (σ.σ. http://kopria.blogspot.gr/2011/10/blog-post_28.html) των προγόνων του, ανάγκασε να του φέρουν νέους γιατρούς, αντικαθιστώντας τον πρώτο που τούλεγε ότι θα τον κάνει καλά σε ένα χρόνο (έξοδος στις αγορές). Τώρα, οι καινούριοι γιατροί λένε όλο και πιο παράλογα πράγματα, προσπαθούν να τον αποβλακώσουν, μιλώντας αίφνης για ανάπτυξη (κυριολεκτικό αντίθετο της ύφεσης) εν μέσω  της μεγαλύτερης ύφεσης στην ιστορία! Ο άρρωστος είναι σχεδόν βέβαιος ότι πάει στον θάνατο, αλλά στην πραγματικότητα, η διάψευση των διαβεβαιώσεων, σε συνδυασμό με τον όλο και πιο προφανή παραλογισμό του επίσημου, δημόσιου λόγου, τον αποτρελλαίνει. «Παραδόξως», είναι το ίδιο το γκρέμισμα των αυταπατών που τον τρομάζει, τον παραλύει, τον αποθαρρύνει όλο και περισσότερο, πείθοντάς τον ότι δεν υπάρχει λύση, άρα ας μη σκέφτεται το πρόβλημα.

Το έργο μοιάζει πια με γκραν-γκινιόλ, με πλοκή αντάξια ενός Κάφκα, μια διαδοχή ονείρων και παραισθήσεων, όπως αυτή που χαρακτηρίζει την Πείνα του Κνουτ Χάμσεν, ή την τραγική ιστορία πρώην παλληκαριών που, αφού «σπάσουν» στα χέρια των βασανιστών, βυθίζονται στον σαδομαζοχισμό, χωρίς άλλο ρόλο να μπορούν πια να παίξουν από αυτόνα του χαφιέ. Πίσω από τη φαινομενική «ηρεμία» του ελληνικού λαού, τρομακτικές καταστροφές συντελούνται στον ατομικό και συλλογικό ψυχισμό, που ένας Θεός ξέρει που θα βγάλουν (πολύ επίκαιρη η επανεκδοθείσα «Ψυχοπαθολογία της Πείνας, του Φόβου και του ‘Αγχους», συλλογικό έργο τεσσάρων ψυχιάτρων για την Κατοχή).

Υπάρχει στενή σύνδεση-αλληλεπίδραση «ψυχικού» και οικονομικού προγράμματος. Η δομή ενός προγράμματος «σοκ και δέους» (Κλάιν), όπως το εφαρμοζόμενο - πιλοτικά για τον «πρώτο κόσμο» - προϋποθέτει ότι ο λαός θα βρίσκεται προ όλο και μεγαλύτερων υλικών, νομικών, πολιτικών, αντικειμενικών δυσκολιών να διακόψει το πρόγραμμα, η χώρα θα εξασθενεί ταχύτερα από την ανάπτυξη αντιδράσεων, για να μπορεί διαρκώς ο φόβος να νικά τον ορθολογισμό, εγκλωβίζοντας το αγωνιούν υποκείμενο στη «δίνη θανάτου».

Πιθανότητες διάρρηξης του κύκλου της απάθειας

Μερικοί πιστεύουν ότι η εξέγερση δεν θάρθει ποτέ, ο ελληνικός λαός θα συνεχίσει «ομαλά» τη συλλογική του, υλικο-ηθική αυτοκτονία. Η παθητικότητα κυριαρχεί ακόμα. Προ διετίας, μια πλειοψηφία απαντούσε ότι χρειαζόταν επανάσταση στη χώρα, ήθελαν όμως να την κάνει κάποιος άλλος. Ενδόμυχα πίστευαν ότι η Ευρώπη θα μας σώσει τελικά. Τώρα αρχίζει να ακούγεται, πρώτη φορά μετά την πτώση της κυπροκτόνου, αμερικανοκίνητης χούντας, η ευχή «μια ερπύστρια να τους πατήσει». Και στις δύο περιπτώσεις, ο ‘Ελληνας δεν νοιώθει δύναμη και σιγουριά να κάνει κάτι, περιμένει «εξωτερικό» σωτήρα.

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με σιγουριά το μέλλον. Η φαινομενική ηρεμία, η απάθεια που τράβηξε ήδη πολύ περισσότερο από ότι πολλοί περίμεναν, δεν φέρει από μόνη της την εγγύηση της διαιώνισής της. Μπορεί, αντίθετα, να συνιστά τη σημαντικότερη ένδειξη για μελλοντικό τσουνάμι, καθυστέρηση και παθητικότητα να είναι ένδειξη των αντιστάσεων, των ισχυρών φραγμάτων που χρειάζεται να σπάσουν για να γίνει έκρηξη, δηλαδή του πόσο μεγάλη θα είναι και πόσα θα συμπαρασύρει στο διάβα της. Στη φυσική η μάζα είναι μέτρο της αδράνειας – όσο πιο μεγάλη τόσο χρειάζεται συσσώρευση μεγάλης ενέργειας να την κινήσει, αλλά και τόσο μεγαλύτερη η ορμή της όταν κινηθεί. ‘Οσο δύσκολο να ξεκινήσει, τόσο δύσκολο θα είναι να σταματήσει.

Υπάρχουν τρεις παράμετροι που δεν εξετάσαμε στο παραπάνω άρθρο, που θα «συνεξαρτήσουν» το τελικό αποτέλεσμα. Είναι

α) οι δομές αλληλεγγύης, ισχυρό κοινωνικο-ψυχικό αντίσωμα στο πρόγραμμα κοινωνικού θανάτου,

β) οι ενδεχόμενες πρόοδοι της συνείδησης και η συγκρότηση ηγετικού εθνικού υποκειμένου,

γ)  η παροχέτευση της οργής σε «τρίτες» κατευθύνσεις (μετανάστες, «στρατηγική εσωτερικής έντασης», τυφλός «αντιγερμανισμός-αντιευρωπαϊσμός», ελληνοτουρκική ένταση).

Επίκαιρα (Konstantakopoulos.blogspot.com )

ΤΑ ΝΕΑ, σήμερα

Στο δρόμο, στο δρόμο, να σπάσουμε τον τρόμο!!!

Με τις νέες εξαγγελίες οι κλέφτες βάζουν ταφόπλακα σε όλη την κοινωνία.
Ψεύδονται αυτοαναιρούμενοι κάθε μέρα και κάθε μέρα βρίσκουν τρόπους για να αφαιμάξουν τον λαό. Αντί για έκπτωση σύμφωνα με την παλαιότητα, το νέο προσαυξημένο έως και 50% χαράτσι για τα ακίνητα πολλαπλασιάζεται με συντελεστή νεότητας. Τέλος επιτηδεύματος και εισφορές "αλληλεγγύης" (για τους φτωχούς δανειστές μας) εξαθλιώνουν όλο και περισσότερο όλο και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Κι όμως, ελάχιστοι είναι στους δρόμους για να διώξουν τους απατεώνες και τους δοσίλογους που μας κυβερνούν.
Κανένα από τα μέχρι τώρα προτάγματα δεν ξεσηκώνει τον αποχαυνωμένο Έλληνα.
Μέχρι και τοποτηρητή έφεραν που κάνει πια επίσημη την κατοχή της χώρας.
Γιατί; Τι περιμένει;
Να ξεκινήσουν οι υπουργοί του ΠαΣοΚ μαζί με την Τρόικα και να γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι και να ζητούν να κατεβάσει τα παντελόνια να τον πηδήξουν;
Ακόμη και αυτό να γίνει βλέπω πολλούς να το κάνουν...

Που είναι εκείνες οι μέρες 28-29/06/2011 στο Σύνταγμα. Τότε που για λίγο φάνηκε ότι και η πιο σκληρή καταστολή από το κράτους δεν θα μας έκαμπτε;

Μα τόσο εύκολα τα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού σπέρνουν τον τρόμο;
Στο δρόμο, στο δρόμο, να σπάσουμε τον τρόμο!!!