Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Anarchy in the U.K.

...και εγένετο της πουτάνας.
Βγήκε η αρχούσα τάξη της Βρετανίας και άρχισε τις περικοπές. Είναι εύκολο να περικόπτεις από τους άλλους, αυτούς που δεν σε χρηματοδοτούν. Μέχρι και τριπλασιασμό των διδάκτρων στα πανεπιστήμια.
Και ξεσηκώθηκε το σύμπαν. Και έγιναν φασαρίες με τα εκεί σκυλιά φύλακες... τους μπάτσους ντε, που νομίζουν ότι φυλάνε πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια (το αντίστοιχο αγγλικό φαντάζομαι)αλλά απλώς φυλάνε τα χρήματα των αφεντικών των πολιτικών.
Και σπάσανε οι κουκουλοφόροι. Και φωνάξανε οι νέοι. Και έπεται συνέχεια.
Τα έβλεπα λοιπόν αυτά και θυμήθηκα τα δικά μας καραγκιοζάκια (στη γλώσσα των ζαράκηδων και του μπαρμπουτιού καραγκιοζάκια είναι τα ζάρια που από τη μια μεριά έχουν βάλει υδράργυρο ώστε να έρχεται η άλλη).
Αυτά τα γελοία υποκείμενα που με περισπούδαστο ύφος κουνούσαν το δάχτυλο πίσω από το τζάμι της τηλεόρασεις βρίζοντας τα παιδιά που εξεγέρθηκαν.
Αυτοί οι τύποι που τους λέει το αφεντικό τους: "Το συμφέρον μου είναι αυτό... " - π.χ. "Το συμφέρον μου είναι να υπογραφεί το μνημόνιο ώστε να έχω εργαζόμενους με 592 ευρώ".
Βγαίνει το καραγκιοζάκι στην ΤιΒι και αρχίζει "Αν δεν υπογραφεί το μνημόνιο θα καταστραφούμε...", "Αν αντιδράσετε στο μνημόνιο θα βουλιάξουμε", "Αν δεν δείξετε συναίνεση θα μας πάρει ο διάολος τον πατέρα".
Και τότε λέγανε διάφορα και όταν πείστηκε και φοβήθηκε ο νοικοκύρης και δεν κατέβηκε με το παιδί του στο δρόμο έσβησαν όλα αφήνοντας την κουβέντα στους θεωρητικούς, μακριά από την πλέμπα.
Είχε ο καιρός γυρίσματα όμως και το σπίτι του νοικοκύρη βγαίνει στο σφυρί γιατί δεν κατάφερε να νιώσει, κενός από αισθήματα όπως οι περισότεροι ενήλικες που κοιτάνε μόνο την πάρτη τους και την τσέπη τους, αυτό που ερχόταν. Κοινωνία χωρίς όραμα χρεωκοπεί. Και χρεοκωπήσαμε..! Έτσι απλά και με όρους που υποβάλλουν το διεθνές και εντόπιο κεφάλαιο.
Το μόνο που μένει ως λύση είναι η πλήρης ανατροπή του συστήματος που εργάζεται ακούραστα για να έχουν να τρώνε αυτοί που είχαν πάντα να φάνε πολλά και η επινόηση ενός νέου συστήματος. Ενός συστήματος χωρίς τις μασέλες που μας ρουφήξαν το μεδούλι.
Anarchy in the GR λοιπόν:

2 σχόλια:

Dimitris είπε...

Τι ωραια που ηταν στις παρελασεις την 25η Μαρτιου, που οι πολιτικοι φοβοντουσαν. Φοβος χρειαζεται, αφου δεν υπαρχει σεβασμος. Φοβος για τη ζωη τους, την αξιοπρεπεια τους, την περιουσια τους. Και πολλα γιαουρτακια που κανουν καλο και στην επιδερμιδα.

Οσο για το αγγλικο πατρις θρησκεια οικογενεια, ειναι το περιφημο for king/queen and country. Απο την αλλη, εκει ο απλος κοσμος τρωει λιγοτερο κουτοχορτο απο τους δικους μας, οποτε δεν ακουν αποκλειστικα το καθε λογης φερεφωνο.

Polykarpos είπε...

Το πράγμα έχει τελειώσει.
Ο Γιωργάκης μας χρεοκωπεί για να δώσει όσο πιο πολλά γίνεται στους δανειστές μας (που τους έδιναν τις μίζες, ειδικά εκεί στο ΠαΣοΚ).
Δεν μένει άλλη λύση απο εξέγερση και ανατροπή του σκηνικού.
Όπως είπε και ο Γιανναράς νέα εθνοσυνέλευση και νέο Σύνταγμα
Καλός και αυτός, όταν εξεγειρόταν η νεολαία ξιφουλκούσε υπέρ της νόμιμης τάξης που μας οδήγησε εδώ.
Λες και οι Έλληνες το '21
εξεγέρθηκαν με τις νόμιμες διαδικασίες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Αν δεν σταματήσουμε την ανταλλαγή των ζωών μας με τα ομόλογα των δανειστών τώρα τη γαμήσαμε εμείς!!!

Συνολικές προβολές σελίδας