Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2026

Η παπαριά του μεσαίου χώρου και η καραμέλα της μεσαίας τάξης

 


Το δούλεμα που μας ρίχνουν οι ελίτ δεν λέγεται.

σκεφτόμουν ότι το μεγαλύτερο κόλπο τους είναι που κατατάσσουμε τους εαυτούς μας.

Ο στόχος που μας δειχνουν συνεχώς τα κανάλια και τα τσιράκια των ιδιοκτητών τους, οι πολιτικοί, είναι η μεσαία τάξη.

Ποια τάξη είναι αυτή; Αυτή ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους.

Τα μάτια μας στην μεσαία τάξη, κόπτονται όλοι δημόσια και εμείς οι μαλάκες ψαρώνουμε. Και αν νιώθουμε φτωχοί στόχος είναι να γίνουμε μεσαία τάξη. Τόσο παπάρες. Όχι να εξαλείψουμε την τάξη των πουσίων, αλλά να είμαστε πάνω από τους "φτωχούς". 

Και έτσι ζούμε ένα είδος "αμερικάνικου ονείρου". Να γίνουμε μεσαία τάξη. Να ξεπεράσουμε το όριο φτώχειας, που έχουν θέσει οι πλούσιοι για μας. Έτσι να έχουμε κάτι να ελπίζουμε.

ΔΕΝ υπάρχει μεσαία τάξη μαλάκα εργαζόμενε. Όπου και να δουλεύεις, από το χωράφι μέχρι το γραφείο. Με τσάπα ή με πληκτρολόγιο, αν είσαι εξαρτώμενος από ένα είδος μισθού τότε είσαι εργατική τάξη. Αν σου κόψει τον μισθό αυτός που σου τον δίνει πήρες τον πούλο. Αν νομίζεις ότι έχεις ίδια συμφέροντα με το αφεντικό σου είσαι και κάθαρμα. Δεν έχεις ίδια συμφέροντα και όταν δεν θα σε χρειάζεται θα σε πατήσει κάτω μέχρι να λιώσεις χωρίς κανένα έλεος.

Η μόνη τάξη που ανήκεις είναι η εργατική, γιατί πουλάς την εργασία σου και σε εκμεταλλεύονται για αυτή την εργασια. Καρπώνονται την υπεραξία της εργασίας σου ως κέρδος και όσο μπορούν θα συμπιέζουν την αξία της εργασίας σου για περισσότερο κέρδος. Αν θες να είσαι "μεσαία" τάξη, δηλαδή ναζήσεις καλύτερα απο τους φτωχούς και ας είναι φτωχοί για πάντα είσαι και προδότης της τάξης σου.


Όσο αφορά τον πολιτικά "μεσαίο" χώρο, είναι η ίδια ακριβώς φαινάκη. Δεν υπάρχει μεσαίος χώρος. Υπάρχει μόνο εξυπηρέτηση συμφερόντων μέσω της νομοθεσίας. Η υποτιθέμενη κατάταξη ακροδεξια-δεξιά-μεσαίος χώρος-αριστερά-ακροαριστερά είναι ο τρόπος να επιλέγεις ως πιο "μετροπαθή" δυνάμεις που είναι διαχειριστές του καπιταλισμού, δηλαδή της μπουρζουαζίας, αλλά έχουν ένα θελκτικό όνομα.  Όποτε χρειάστηκε όμως η πλουτοκρατία έδειξε ποιος πραγματικά κυβερνα: Από την "λαϊκή" δεξία, στους σοσιαλδημοκράτες και στην "αριστερα", όλοι συντάχθηκαν με τις επιταγές της διεθνούς και εγχώριας πλουτοκρατίας σφαγιάζοντας το επίπεδο αωής των πολιτών. 

Στην πραγματικότητα η μόνη κατάταξη που είναι λογική για τους πολιτικούς είναι ποια τάξη υποστηρίζουν και ποιο σύστημα. Καπιταλιστικό ή όχι.

Όχι καπιταλιστικό σίγουρα για τους εργάτες


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Συνολικές προβολές σελίδας