Μούργοι και Στουρνάρια

Βγήκε ακόμα ένας μούργος ονόματι Μέργος, από αυτούς που πληρώνονται αδρά από τις δικές μας τσέπες και το δικό μας αίμα, και είπε ότι είναι υψηλός ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα.
Είπε ακόμη αυτός ο Μούργος, που τον πληρώνουμε εμείς αδρά, ότι αν μειωθεί ο μισθός θα έρθει η ανάπτυξη.
Βέβαια αμέσως μετά βγήκε ο Βρούτσης - που παλιότερα είχε πει ότι δεν είναι δυνατόν να παίρνει κάποιος συντάξεις 1.000 ευρώ ενώ οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας παίρνουν 485 - και διέψευσε. Διέψευσε ο ψεύτης ο Βρούτσης αφού πρώτα είχαν διαψεύσει την διαρροή που είχε γίνει από αυτόν για την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας.
Διέψευσε έτερος ψεύτης τον Μούργο, το στουρνάρι ο Στουρνάρας, ο προϊστάμενός του Μούργου.
Και αφού διέψευσαν οι ψεύτες τον εαυτό τους, ο Όλι Ρεν θύμισε ότι στο Μνημόνιο 2  υπάρχει όρος επανεξέτασης του κατώτατου μισθού και ο κύκλος έκλεισε.

Οι νεοφιλελεύθεροι σταυροφόροι, αυτά τα γλοιώδη τυπάκια, οι σάλιαγκες των πλουσίων παγκοσμίως, οι βρυκόλακες των λαών, νιώθουν ότι ανήκουν σε μια αριστοκρατία που οι υπόλοιποι πρέπει να υπηρετούν με ευλάβεια, ταπεινότητα και αυταπάρνηση. Μια αριστοκρατία ελέω θεού που δημιουργεί μια κοινωνία κανιβάλων. Μια κοινωνία χειρότερη από ζούγκλα. Στη ζούγκλα υπάρχει ανάγκη και κορεσμός της πείνας, ακόμη και το λιοντάρι σταματά να κυνηγά όταν χορτάσει. Ο πλούσιος, ο άπατρις, ο απάνθρωπος, ο άπληστος δεν σταματά ποτέ.

Αυτοί λοιπόν οι τύποι, με τις ευλογίες και τη βοήθεια τις παγκόσμιας και εγχώριας οικονομικής ελίτ χρησιμοποιούν την επίφαση της Δημοκρατίας - τον κοινοβουλευτισμό - και με τη χρήση μαζικής προπαγάνδας από τα ΜΜΕ που τους ανήκουν εδραιώνουν μια ψευδεπίγραφη νομιμότητα. Από κει και μετά εξυπηρετούν τα συμφέροντα του συστήματος και με την ισχύ και τη βία που τους παρέχει η δυνατότητα νομοθεσίας και κατόπιν επιβολής και καταστολής απορυθμίζουν πλήρως την αγορά και την κοινωνία.

Ξεριζώνουν τις ζωές των ανθρώπων καταργώντας οποιαδήποτε έννοια κοινωνικής παροχής και δημόσιας μέριμνας. Διαμορφώνουν μια κατάσταση όπου η συντριπτική πλειονότητα βρίσκεται να παλεύει σε έναν ορυμαγδό και στην υπερπροσπάθεια που καταβάλει για επιβίωση γίνεται αδύνατον να αντισταθεί στη λαίλαπα που έχει πέσει πάνω της.

Και έρχεται η ανάπτυξη για την ολιγαρχία του πλούτου, ατούς που έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν και να ελέγχουν τα κέντρα άσκησης νομοθετικής εξουσίας. Ανάπτυξη σημαίνει πια η δυνατότητα είκοσι οικογενειών, των παρατρεχάμενών τους και των πολιτικών αποστόλων τους να πλουτίζουν άμετρα και να διαχειρίζονται όλη την ισχύ ενός οργανωμένου κράτους-δυνάστη.

Η θέση του λαού στην ανάπτυξη είναι αυτή του σκλάβου, του δουλοπάροικου. Του ατόμου με την ατομική σύμβαση εργασίας που θα προσέρχεται να διαπραγματευτεί με το κεφάλι σκυμμένο, χωρίς καν το αφαιρεμένο προνόμιο της απεργίας και με όλη την φασιστική δύναμη των δυνάμεων καταστολής - που απαρτίζονται από ανεξέλεγκτους ψυχασθενείς - να δύνανται να προφυλάσσουν την ηρεμία των αφεντικών.

Και η δική σου αντίδραση;
Πότε θα ξεπεράσεις το φόβο ότι θα χάσεις τα πάντα ενώ ξέρεις ότι θα στα πάρουν έτσι και αλλιώς;
Πότε θα ξεπεράσεις την ελπίδα ότι θα σε λυπηθούν και θα σταματήσουν στο σημείο που θα μπορείς έστω να επιβιώσεις κάπως;  Δεν θα σταματήσουν.
Πόσο θα πιστεύεις ότι θέλουν το καλό σου τη στιγμή που σε θάβουν;

Και να σου πω την αλήθεια, όσο δεν ξεσηκώνεσαι να απαιτήσεις τη ζωή σου καλά κάνουν και σε γαμούν Στουρνάρια και Μούργοι. Και όσο σκύβεις το κεφάλι σου τουρλώνεται ο κώλος σου ραγιά.

Κατώτατη αναξιοπρέπεια

Σοβαρό εμπόδιο στην ομαλή λειτουργία της  αγοράς εργασίας στην Ελλάδα αποτελεί η ύπαρξη νομοθετημένου κατώτατου μισθού, επισημαίνει σε ανάλυσή της η ALPHA BANK και χαρακτηρίζει «αδιανόητη» τη στάση της πολιτείας να συνεχίζει να επιβάλει με νόμο τους κατώτατους μισθούς.

Η ALPHA BANK χαρακτηρίζει ως εξαιρετικά υψηλό το επίπεδο του κατώτατου μισθού που ισχύει για μια οικονομία σε κρίση, όπως η ελληνική και επισημαίνει ότι έχει χαθεί πλέον η σύνδεση μεταξύ του νομοθετικά προσδιορισμένου κατώτατου ημερομίσθιου και της πραγματικής αμοιβής στην αγορά.
πηγή (θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει!)

Κάπου μετά την βιομηχανική επανάσταση το Αγγλικό κράτος έβγαλε νόμο για να μειώσει την εργασία παιδιών 6-12 ετών στις 12 ώρες την ημέρα. Βιομήχανοι και λόρδοι διαμαρτυρήθηκαν για την παρέμβαση του κράτους στην ελεύθερη αγορά, όπως και την επιβολή του νομοθετήματος ενάντια στη θέληση των παιδιών και των γονιών τους να δουλέψουν στη φάμπρικα.

Όπως λέει ο Old Boy εδώ

Με αυτόν τον ξέφρενο ρυθμό που έχουν πάρει τα πράγματα, το επόμενο αδιανόητο θα είναι η στάση της πολιτείας να συνεχίζει να απαγορεύει με νόμο την παιδική εργασία και το μεθεπόμενο αδιανόητο η στάση της πολιτείας να συνεχίζει να απαγορεύει με νόμο το δουλεμπόριο.

Πρόσεξε ότι από όλα τα υπόλοιπα επίθετα του λεξιλογίου επιλέγεται το «αδιανόητη». Αδιανόητο είναι πλέον ό,τι δεν θυμίζει ντικενσιανή κοινωνία. Μόνο εντός του Ντίκενς μπορεί να κινηθεί η σχολή σκέψης τους. Ο Ντίκενς είναι το μόνο πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης στο οποίο ευθέως και απερίφραστα πλέον αναφέρονται, αφού αυτό μας πρέπει βάσει της χαμηλής μας ανταγωνιστικότητας, των χρεών και των ελλειμμάτων μας.

Με αυτόν τον ξέφρενο ρυθμό που έχουν πάρει τα πράγματα, το αληθινά αδιανόητο θα είναι να συνεχίσουμε να ελπίζουμε ότι τα επόμενα χρόνια θα φέρουν κάτι διαφορετικό από τελειωτική κατάλυση της δημοκρατίας και μεγαδόσεις αίματος χυμένου σε εξεγέρσεις.

Θα ήθελα να έχω μπροστά μου τον τύπο που έγραψε την ανακοίνωση να του κάνω το αδιανόητο. Αλλά έρχεται και η σειρά των ξεφτιλισμένων χαρτογιακάδων...

Ο νεκρός

Ένας άνεργος δεν έχει κατώτατο, 13ο ή 14ο μισθό.

Ένας άστεγος δεν έχει σπίτι.

Ένας νεκρός δεν έχει ζωή.

θα αυτοκτονήσουμε ή θα τους κάνουμε να φτύσουν αίμα για να μας σκοτώσουν;

Ακόμη ένας άστεγος νεκρός. Πέθανε το βράδυ από το κρύο. Δεν ήταν από τις κόκκινες γραμμές του Παπαδήμου-δήμιου. Δεν ήταν η ζωή του η ανταγωνιστικότητα που προπαγανδίζει ο απρόσωπος-εκπρόσωπος Καψής. Πέθανε από το κρύο που είναι φυσικό φαινόμενο. Αυτό που τον οδήγησε στο θάνατο ήταν η ανέχεια, η φτώχεια, η εξαθλίωση.
Αυτά όμως δεν είναι φυσικά φαινόμενα. Δεν είναι χιόνι, δεν είναι καταιγίδα, δεν είναι κεραυνός.
Είναι πολιτική. Είναι αποφάσεις διεστραμμένων μυαλών που θεωρούν τους ανθρώπους υποχείρια, μέσα για να ευημερούν τα νομίσματα και μικρές ολιγαρχίες. Από τις ένοχες, υπόλογες πολιτικές τους έρχονται η φτώχεια, η ανέχεια και η εξαθλίωση και όχι από φυσικά αίτια.
Από φυσικά αίτια θα πεθάνουν οι εξουσιομανείς εξουσιαστές με τις υπόλογες αποφάσεις  και τις διεστραμμένες πολιτικές. Διότι είναι φυσικό η απληστία τους, η αναλγησία τους και η αλαζονεία τους να τους σπρώχνει ώστε να πιέζουν το λαό όλο και περισσότερο. Κάποια στιγμή ο Λαός, εξαθλιωμένος και πεινασμένος θα εξεγερθεί και τότε θα χορτάσει την δίψα του με το δικό τους αίμα και την πείνα του με τις σάρκες τους. Διότι αυτή είναι η φυσική επόμενη κατάσταση και αυτά είναι τα φυσικά αίτια που θα  οδηγήσουν στο θάνατο τα αποκτηνωμένα μεγαλόσχημα δίποδα.