Στην Ελλαδάρα μας των Ελ-λαδέμπορων που τσιρίζουν την ανωτερότητα
της τάξης τους και της από πάνω, αναβίωσε – αν είχε φύγει ποτέ – ο θεσμός της φεουδαρχίας.
Εμείς οι κολίγοι, οι δουλοπάροικοι δουλεύουμε για να
φορολογούμαστε ώστε να τρέφεται αυτή η ευγενής τάξη των βδελλών, που τσιρίζει
ότι είμαστε μίζεροι που φωνάζουμε τη μιζέρια μας και τους χαλάμε την αισθητική τους.
Δεν βγάζουμε το σκασμό όταν φορολογούμαστε. Κάνουν ότι μας δίνουν
ένα – από την καλή τους την καρδιά και όχι από το δικό μας αίμα – και μας παίρνουν
δέκα.
Στερούν από τους γονείς μας, από μας, από τα παιδιά μας ό,τι
έχουμε πληρώσει και πληρώνουμε για να είναι δικό μας. Υγεία, πλήρωσε για
χειρουργηθείς, και άμα σου λάχει θα σου κάνει ρουσφέτι ο αδίστακτος υπουργός για
να τον γράψουν τα social,
να πουν το όνομά του τα γιουσουφάκια των εφοπλιστών στα κανάλια. Παιδεία, που
θα περικόψουν τους εισαχθέντες, θα περικόψουν τους δασκάλους, θα περικόψουν τα
κονδύλια, για να φτύσουν αίμα οι δικοί τους, αν τους έχει μείνει καθόλου, να
χώσουν σε ιδιώτες μήπως και έχουν ένα καλλίτερο μέλλον στο εξωτερικό. Υποδομές
με διόδια στο έλεος των παραχωρησιούχων.
Και κυβερνά ο γόνος της μεγάλης βδέλλας που είναι θεϊκό
δικαίωμα της αγίας οικογένειας να πίνει το αίμα των ιθαγενών για να έχει
κόκκινα μάγουλα όλο υγεία αυτός και η φάρα του έξω από τις ώρες αναμονής στα
δημόσια νοσοκομεία που θεωρεί δική του περιουσία.
Και κάνει σόου να δείξει στους ιθαγενείς ότι τους δίνει το
καλλίτερο μετρό που κόστισε περισσότερο από κάθε άλλο στην Ευρώπη, με την
μεγαλύτερη καθυστέρηση και δώρα στην ευγενή τάξη των εργολάβων την επίσημη
καθυστέρηση που ανακοίνωσε ο ίδιος, για να τους αποζημιώσει με τα λεφτά μας.
Και πλουτίζει η οικογένεια με μετοχές σε διυλιστήρια. Και διαλύουν
την Υγεία για να πας στην CVC
που θα κάνει ιατρική σχολή και που δουλεύει εκεί η αγία κόρη.
Και ζητούν Σιωπή.
Ζητούν Σιωπή όταν μας πίνουν το αίμα.
Ζητούν Σιωπή όταν μας στοιβάζουν σε ράντζα.
Ζητούν Σιωπή όταν ανεβάζουν τις τιμές των φαρμάκων
Ζητούν Σιωπή όταν δίνουν το σπίτι σου στο Fund που οι ίδιοι φώναξαν
Ζητούν Σιωπή όταν σκοτώνουν τα παιδιά μας στα τραίνα.
Και τσιρίζει την ανωτερότητά του ο υπουργός πωλητής για να
καταλάβουμε την κατωτερότητά μας όλοι εμείς και να σκύβουμε το κεφάλι όταν μιλά
ο υπουργός και τα γάντια χειροκροτούν.
Χαίρε Υπουργέ, ευγενή, αριστοκράτη. Μην ξεχνάς ότι στο βάθος της ανέχειας
που επιβάλεις με την ευχαρίστηση και την αλαζονεία «Μη μου παίρνει την δόξα ο
Τόμσεν και η Τρόικα, Εγώ έκλεισα τα νοσοκομεία, Εγώ ακρίβυνα τα φάρμακα, Χρόνια
μου πολλά» αχνοφαίνεται να λαμπυρίζει η κοφτερή λεπίδα της Γκιλοτίνας και η
λεπίδα καθώς θα πέφτει θα κάνει «Βζίιιιιν».
