Θα τους κάνουν να φτύσουν αίμα

Το μπάζο, υπουργός μπαζώματος

Νομίζατε ότι θα έφτανε που εξ αιτίας τους χάθηκαν τα παιδιά τους;

Ότι θα έφτανε που μπάζωσαν τον χώρο άμεσα αποκαλύπτοντας ότι θα κάνουν τα πάντα για να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους και το τι παράνομο εύφλεκτο φορτίο μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία;

Ότι θα έφτανε που μπαζώνοντας τον χώρο παραπέταξαν τα υπολείμματα των σορών των αγαπημένων τους σαν σκουπίδια σε κάποιο χωράφι; 

Ότι θα ήταν αρκετό να τους δείξουν το γκροτέσκο πρόσωπο μιας πολιτείας που δρα υπέρ των συμφερόντων των λίγων παίζοντας με τις ζωές των παιδιών τους ζάρια;

Ότι θα ήταν αρκετό να βάλουν στρατούς από τρολλ να τους επιτίθενται προσπαθώντας να δολοφονήσουν τα παιδιά τους δεύτερη φορά;

Ότι θα έφτανε η επίσημη απαξίωση από τα βορβορώδη στόματα τον Φλωρίδη, Άδωνι, Βορίδη κ.α.;

Όχι τίποτα δεν είναι αρκετό για να εμπεδώσουν αυτοί, και όλοι εμείς, ποιος εξουσιάζει και πόσο.

Φριχτοί μέχρι τέλους θα κάνουν τα πάντα για να φτύσουν οι συγγενείς αίμα. 

https://www.facebook.com/reel/1934218597191842?t=71

Δύο χρόνια φτιαχνόταν η αίθουσα για να φιλοξενήσει την δίκη και φτιάχτηκε με τέτοιο τρόπο για να τους κάνει την ζωή εκεί μέσα αβίωτη, Να τους δείξει ότι τους έχουν σαν κοπάδι. Πόσο μικροί είναι μπροστά τους.

Και ταυτόχρονα μοίρασαν δημόσιο χρήμα σε κολλητούς και εργολάβους να φάνε. 1,5 εκατομμύριο ευρώ για την αίθουσα. Business as usual οι καργιόληδες.

Και ειδικά για τον Αλβανό (όπως τον αποκαλούν απαξιωτικά τα τρολλ του Μαξίμου), τον κ. Ρούτσι, που μπήκε μπροστά για να γίνουν εκταφές και να μπορέσει να βρεθεί από τι καήκαν ζωντανά κάποια παιδιά. Γι' αυτόν έχουν ειδική μεταχείριση. Έναν μπάτσο να τον παρακολουθεί. Να του δείχνει το κράτος την βία που θα του ασκήσει όταν σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας. Να τον εκφοβίσουν.

Μαφία, ομερτά, αυτό είναι το σύγχρονο ελληνικό κράτος του Μητσοτάκη, της ΝΔ, του καπιταλισμού εν γένει.

Η Δικαιοσύνη έχει γίνει πράξη αντίστασης πια και την απαιτούμε με κάθε τρόπο.

Ταΐζοντας το Vampyr

Μετά την δήλωση του Κούλη ό,τι πρέπει να μπούμε στην πυρηνική εποχή, ξεκωλώθηκαν και τα ΜΜΕ να μας πείσουν "τι καλή που είναι η πυρηνική ενέργεια" και βέβαια το μεγάλο τυράκι "Θα έχουμε φτηνό ρεύμα".

Ως χαχόλοι που είμαστε, με μνήμη μικρότερη από το χρυσόψαρο, ξεχνάμε ότι τα ίδια έλεγαν και για τις ΑΠΕ(Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας). Και πριν γίνει οποιαδήποτε εγκατάσταση μας χρέωσαν το τέλος ΑΠΕ στους λογαριασμούς και πήραν την μερίδα του λέοντος οι ολιγάρχες(Μυτιλιναίος, Περιστέρης, Βαρδηνογιάννης, οι συνήθεις ύποπτοι), με επιδοτήσεις, παραχωρήσεις βουνοκορφών κλπ. Και ανί να πέσει η τιμή διπ[λασιάστηκε.

Τι συνέβη τώρα και θέλουν πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, που θέλει και ο Κούλης; 

Δεν είναι βέβαια η εξάρτηση της ΕΕ από το πετρέλαιο. 

Δεν είναι τα περιβαντολλογικά αισθήματα των ελίτ.

Δεν είναι ο πόνος τους για το ακριβό ρεύμα που πληρώνει η εργατική τάξη, όταν οι ελίτ έχουν εξαιρεθεί με διάφορους τρόπους. Περίεργο πάντως όταν η ηλιακή ενέργεια και η αιολική ανανεώνονται διαρκώς και χωρίς κόστος να χρεωνόμαστε τα διπλά από πριν.

Είναι το βουλιμικά ενεργοφάγο βαμπίρ που ακούει στο όνομα Ai ή τεχνητή νοημοσύνη. Δεν φτάνει η ενέργεια που παράγει ο πλανήτης με όλους τους τρόπους για τη ρυφήξει και να σχεδιάσει την κάθε παπαριά που έχει ο καθένας στην γκλάβα του για να την δείξει στο διαδίκτυο. Ως προϊόν το AI πρέπει να χρησιμοποιείται συνεχώς και να σε κρατά συνδεδεμένο. Η χρήση είναι ανεξέλεγκτη, αν και δεν ξέρω ποιο είναι το όριο. Επίσης, από τη στιγμή που άνοιξε αυτή η πόρτα δεν πρόκειται να κλείσει έτσι και αλλιώς.

Όμως οι τεχνοφεουδάρχες χρειάζονται ρεύμα. Πολύ ρεύμα. Πάρα πολύ ρεύμα. Και φτηνό. Έτσι απαίτησαν από τις κυβερνήσεις να βάλουν πυρηνικά. Να δεις που πάλι θα πληρώσουμε κάποιο τέλος για να στηθούν. Το ΑΙ θα το παίρνει επιδοτούμενο, όλο και κάποια δικαιολογία θα βρεθεί γι'αυτό: θέσεις εργασίας, επενδύσεις, παπαριές καμαρωτές κ.ο.κ. Και βέβαια η τιμή του ρεύματος δεν θα πέσει για την εργατική τάξη. Και μια και είδαμε τον Κούλη να βγαίνει λαγός για το θέμα, οι ίδιοι ολιγάρχες που έχουν τις ΑΠΕ, αυτοί θα βάλουν και την πυρινική ενέργεια.

Δεν μας είπαν όμως τι γίνεται όταν γίνει ατύχημα. Ποτέ δεν μηδενίζεται ο κίνδυνος μιας φυσικής καταστροφής, ή ενός πολέμου, μιας δολιοφθοράς, ακόμη και ενός μετεωρίτη. Πόση είναι η ραδιενεργή μόλυνση και για πόσο χρόνο; Α! και μην ξεχνάμε τα ραδιενεργά απόβλητα.

Εισαγγελάτος speaking

 

Πλειοδοτούν τα ΜΜΕ των ολιγαρχών που είναι και εφοπλιστές που μεταφέρουν και πετρέλαιο ποιος θα κάνει την μεγαλύτερη προπαγάνδα υπέρ του ιSSραήλ και των παιδόφιλων των ΗΠΑ

Μας πρήζουν τα @@ για το θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων, ενώ προπαγανδίζουν όταν έρχεται καμιά ιερή σαγιονάρα ή ιερό κάστανο να πάνε τα πρόβατα να προσκυνήσουν.

Τώρα βγάζουν και Ιρανές(οι γυναίκες συγκινούν περισσότερο υποθέτω) που λένε τι κακά πράγματα συμβαίνουν στο Ιραν, σίγουρα συμβαίνουν αλλά άλλο η αναίσχυνυη προπαγάνδα. 

Όπως σήμερα ο γνωστός Εισαγγελάτος που δικάζει τα πάντα. Έλεγε η Ιρανή μάρτυρας πως χρειάζεται υπογραφή του άντρα για να χειρουργηθεί μια γυναίκα.

Εν τω μεταξύ η πραγματικότητα: Σύμφωνα με τον ιρανικό αστικό κώδικα, ένας ενήλικας (άνδρας ή γυναίκα) που έχει σώας τας φρένας έχει το δικαίωμα να δώσει ο ίδιος συναίνεση για τη δική του ιατρική περίθαλψη.

Να δω ποιος Α.Ρ.Δ. θα προλάβει αύριο να βγάλει την είδηση για τα μωρά Εβραίων που σκοτώνουν οι Ιρανοί στις θερμοκοιτήδες. Και πάλι στο Ιράν είναι η μεγαλύτερη και πιο ακμάζουσα εβραϊκή κοινότητα σε μουσουλμανικό κράτος

Η ιδεολογική κυριαρχία της απανθρωπιάς

Είναι δύσκολο να βρω μια αρχή και να προχωρήσω με λογικά βήματα σε μια ανάλυση, όσο μπορώ να το κάνω. Προσπαθώντας να ενημερωθώ για κοινωνικοπολιτικά που αφορούν είτε εσωτερικά είτε τα διεθνώς γεγονότα παρατηρώ κάτι ένα πρότυπο που ίσως δεν είναι ξεκάθαρο ή φαίνεται ασύνδετο αλλά διατρέχει τα πάντα από το άτομο σε μια χώρα μέχρι τα ίδια τα κράτη και τις σχέσεις τους.

Ξεκίνησα σκεπτόμενος πως θυμάμαι μια καλλίτερη εποχή (ποτέ δεν υπήρξαν καλλίτερες εποχές με τον όρο πιο αγνές), μια εποχή που κυρίαρχη ιδεολογία φαινόταν να είναι η ανθρωπιά. Λέω φαινόταν γιατί μπορεί να μην ήταν, απλώς να προπαγανδιζόταν. Εν πάση περίπτωσει, δεν αποθεωνόταν η ισχύς και ωμή δύναμη ως αρετές. Θυμάμαι από τα τέλη της δεκαετίας του '70 να μιλάει η κοινωνία για αλληλεγγύη στον αδύναμο. Να φιλοξενείται στην Ελλάδα ο Γιασέρ Αραφάτ της PLO(Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης). Να υπάρχουν σχέσεις με χώρες έξω και κατά απόκλιση από τη θέλησή τους, από τους ισχυρούς - Λιβύη, Ιράν, Ανατολικό μπλοκ. Να καταδικάζονται οι επεμβάσεις των ΗΠΑ με μαζικές πορείες και διαδηλώσεις, βλ. Γιουγκοσλαβία.

Ακόμη και ο καπιταλισμός ως μορφή ασύδοτης λειτουργίας της αγοράς ήταν καταδικαστέος και ο πλούτος δεν θεωρούταν δείγμα ικανότητας και αρετής. Τουναντίον, ήταν δείγμα κακής ποιότητας ανθρώπων που, όπως έλεγε το ρητό της εποχής: "Δεν πήγαιναν με τον σταυρό στο χέρι". Διάολε, την δεκαετία του '80 λέγαμε στο Λύκειο ότι η μόνη οργάνωση την Ελλάδα που έχει στόχους και τους εκτελεί είναι η 17Ν, βρίσκοντας κάποιο είδους δικαίωσης στην αδικία της ανισότητας και της εξουσίας. Όχι, δεν ήταν καμιά ιδεατή κοινωνία αγγελικά πλασμένη. Far from it. Οι σκατάνθρωποι είναι σκατάνθρωποι αλλά δεν αποθεωνόταν η σκατοψυχιά. Υπήρχε μια έννοια κοινωνικής σύνδεσης και μια, έστω και αόριστη, ιδέα για το κοινό καλό. 

Όμως πολύ γρήγορα όλα άλλαξαν. Όσο να πεις δεν περιμένεις σε μια δεκαετία να χαθεί κάθε έννοα αυτό που ονομαζόταν ανθρωπιά, δηλαδή ανθρώπινες αξίες που μορφοποιήθηκαν μέσα σε αιώνες φιλοσοφικής σκέψεις (με τεράστια ελληνική συμβολή αλλά προφανώς όχι μόνο - έχω λόγο που το αναφέρω. Προφανώς η ανθρώπινη σκέψη είναι πανανθρώπινη όταν είναι αληθινή) και αιματηρούς ταξικούς αγώνες. Κυρίως ταξικούς, από την σεισάχθεια του Σόλωνα μέχρι τους αγώνες ενάντια στην αποικιοκρατία. Διότι οι εθνικοί αγώνες, όσο σεβαστοί και αν είναι, δεν σημαίνει ότι έχουν εχθρό την απανθρωπιά της άρχουσας τάξης, που άλλοτε τις καπηλεύεται και άλλοτε τις καπελώνει.

Και όμως, φτάσαμε στο σημείο να είναι πρότυπα "άνθρωποι" σαν τον Μασκ και κάποιον Adrew Tate(ξέρω λίγα πράγματα για τον τύπο από σπόντα αλλά βλέπω την εικόνα του να θεωρείται αυτή της επιτυχίας, θα προσπαθήσω να αναλύσω στη συνέχεια.

Κατ' αρχάς να υπογραμμίσω το γεγονός ότι μια ατομοκεντρική δομή, που δεν είναι σε καμιά περίπτωση κοινωνία, με ακραίο ανταγωνισμό μεταξύ των μελών είναι αυτό που προωθεί ο καπιταλισμός, με όποιον επιθετικό προσδιορισμό - είτε της αγοράς, είτε ως νεοφιλελεύθερος. Αυτό εξυπηρετεί ένα και μόνο δόγμα: "Διαίρει και βασίλευε" ώστε οι πολίτες - εργαζόμενοι και εργάτες - να είναι συνεχώς απασχολημένοι με την ατομική διαδρομή ή επιβίωση και να μην μπορούν να συνασπίζονται διεκδικώντας από την άρχουσα τάξη δικαιώματα. Αυτό είναι καθαρό εξετάζοντας το μοντέλο που λειτουργεί στις ΗΠΑ και από κει έχει διασπαρεί στον πλανήτη, με το καλό ή το κακό - βλ. όλες τις προσπάθειες, επιτυχημένες ή όχι, να αλλάξουν τα καθεστώτα κατά πως βολεύουν τα επιχειρηματικά συμφέροντα των ΗΠΑ πρωτίστως. 

Εδώ στην Ελλάδα η διαδικασία αλλαγής αυτής της κοινωνικής δομής έγινε με τα μνημόνια, ένα κοινωνικό σοκ που αποπροσανατόλισε την κοινωνία ώστε παραδόθηκε τελικά στη νέα αυτή μορφή που περιέγραψε η Θάτσερ: "Δεν υπάρχει κοινωνία. Μόνο το άτομο και ίσως η οικογένειά του". Ίσως η οικογένειά του. Βασικό μότο εδώ ήταν "Να απαλλαχθούμε από την ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς" δίνοντας ένα πολιτικό πρόσημο στην προσπάθεια πλύσης εγκεφάλου των πολιτών που γνώριζαν ότι το κράτος υποχρεούται - γιατί υπάρχει άλλωστε; - να δίνει κοινωνικές παροχές, ανταποδοτικές των φόρων που πληρώνουν. 

Για να απαλλαγούν όμως από αυτή την ιδεολογική κυριαρχία πρέπει να εμπεδωθεί ότι ο καθένας είναι μεν μόνος του και παλεύει εναντίον όλων των άλλων - κακόμοιρων σαν τον ίδιο - αλλά πρέπει να καλυφθεί και η ορμέμφυτη ανάγκη του ανθρώπινου είδους που πρέπει να νιώθει ότι ανήκει κάπου. Για να καλυφθεί αυτή η ανάγκη (δόμησης κοινωνίας για κοινό σκοπό έλεγε ο Αριστοτέλης) χρησιμοποιήθηκαν αφηρημένες έννοιες που μάλιστα έπρεπε να δίνουν και κάποια αίσθηση ανωτερότητας ώστε να θες να συμμετάσχεις. Το "έθνος" είναι η πιο εύκολη καραμέλα μαζί με το "πατρίδα". Αφηρημένα αφού το αρχαίο "ομόγλωσσων, ομόθρησκων, όμαιμων" ή το πιο σύγχρονο "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια" δεν είναι σίγουρο τι εκφράζει για τον καθένα. Όσο αφορά τον αρχαίο ορισμό, φαντάζομαι ότι η ομοιογένεια της εποχής δεν εκφράζεται πια. Το φασιστικό σύγχρονο είναι εντελώς παράταιρο έτσι και αλλιώς αφού η έννοα της παραδοσιακής οικογένειας έχει αλλάξει έτσι και αλλιώς μέσα από τις κοινωνικές διεργασίες στον χρόνο. Άλλωστε δεν ήταν ένα σταθερό πράγμα. Ήταν περίοδοι διευρυμένης οικογένειας, πυρηνικής και μονογονεϊκής και ότι άλλο είναι τώρα. Βέβαια σημασία δεν έχει η μορφή της οικογένειας αφού σκοπός και μόνο είναι να είναι τα παιδιά σε ασφαλές περιβάλλον με αγάπη και να νιώθουν ευτυχισμένα. Ό,τι επιτυγχάνει τον σκοπό αυτό. Άλλωστε και για τους αρχαιολάτρες ή τους ελληναράδες, δεν πρέπει να ξεχνάνε ότι, ας πούμε, στην αγαπημένη τους Σπάρτη τα αγόρια αποχωρούσαν από την οικογένεια από τα επτά τους. Έτσι και αλλιώς τίποτα δεν είναι ακίνητο γιατί σαπίζει, όπως και η Σπάρτη.

Ομόθρησκο υποθέτω δεν υπήρχε ποτέ στην περιοχή αυτή, πριν την επιβολή του χριστιανισμού, που και σε αυτόν επιβλήθηκαν από τον Κωνσταντίνο τα τέσσερα συγκεκριμένα ευαγγέλια, γιατί κυκλοφορούσαν πολλά και έβγαιναν συνεχώς νέα. Άσε που δεν ήταν η θρησκεία του "ομόθρησκου" ορισμού. Τώρα πια δεύτερη σε πλήθος κατηγορία είναι οι άθεοι και με τάση ανόδου. Και βέβαια πολίτες της χώρας είναι, ή θα έπρεπε να λογίζονται ως τέτοιοι, όσοι βρίσκονται και ζουν εδώ προσφέροντας την εργασία και τα ταλέντα τους στην ευημερία της χώρας και της κοινωνίας εν συνόλω. 

Δεν ασχολούμαι με το "όμαιμο" διότι είναι γελοίο να αναφέρεσαι στο DNA. Πέρα από αυτό, οι προσμίξεις είναι που δίνουν δύναμη στο γενετικό υλικό των ειδών, όσοι γνωρίζουν από βιολογία το ξέρουν αυτό καλά. Έτσι λειτουργεί η φύση, δεν υπάρχει "καθαρόαιμο". Μάλιστα, αυτή η προσέγγιση που την είχαν οι γαλαζοαίματοι της εποχής των ευγενών υποβίβασε τόσο πολύ το γενετικό κώδικα των απογόνων τους που παρουσίαζαν ασθένειες όπως η αιμορροφιλία. Δεν λέω ότι πρέπει να αντιγράφουμε την φύση πάντως γιατί είμαστε το μοναδικό είδος που ξεπερνά τον γενετικό του προγραμματισμό. Είναι όμως επιχείρημα γι αυτούς που φέρνουν ως παράδειγμα την φύση για να τεκμηριώσουν τις ρατσιστικές και φασιστικές θέσεις τους. Και την θέση ότι ο καπιταλισμός είναι φυσική διεργασία. Δεν είναι, γι αυτό σπαταλιούνται πόροι και χρήματα για να εμπεδώνεται συνεχώς αυτή η απάτη.

Ένα φρούτο που ξεπήδησε μέσα στην κοινωνία, ειδικά μέσα στα κοινωνικά δίκτυα, είναι η έννοια του "alpha male". Το αρσενικό που είναι δυνατό, ισχυρό και εξουσιάζει τους γύρω του. Ένα πρότυπο που προωθούν διάφοροι στυλ Adrew Tate. Κάπου είδα ότι ο τύπος είχε υποστηρίξει ότι το αρσενικό που έχει παιδιά μόνο εντός γάμου και δεν έχει σπείρει το DNA του όπου υπάρχει γυναίκα, δεν είναι αρσενικό. Αυτό μιμείται την εικόνα στο ζωικό βασίλειο όπου το ισχυρότερο, σε βιολογική μυϊκή δύναμη, αρσενικό βαράει κάθε άλλο στην φυλή/ομάδα του και "γαμάει" όλα τα θηλυκά μόνο αυτό. "Βαράει και δέρνει" δηλαδή μέχρι να εμφανιστεί το επόμενο να βαρέσει το ίδιο και να πάρει την θέση του.

Βέβαια οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν λειτουργούν έτσι πια, αν λειτουργούσαν έτσι ποτέ. Οι άνθρωποι άρχισαν να σχηματίζουν πόλεις, πολιτισμό και κοινωνικοοικονομικά συστήματα με σκοπό την ευμάρειά τους, την ασφάλειά τους και την εξασφάλιση ενός καλλίτερου μέλλοντος. Καμιά επίτευξη του ανθρώπινου είδους, εννοιολογική, επιστημονική, τέχνης, τεχνολογίας δεν προέκυψε από παρθενογένεση από έναν και μόνο άνθρωπο. Ήταν πάντα προϊόν συλλογικής δουλειάς βασισμένης σε βήματα που έγιναν από προηγούμενους. Και η βίαιη επικράτηση του ισχυρότερου ποτέ δεν πήγε τα πράγματα μπροστά, γι’ αυτό απορρίφθηκε - αν υπήρξε ποτέ- το μοντέλο του "alpha male" στον άνθρωπο, γιατί τον κρατούσε πίσω. Αν ηγείται κάποιος σε μια κοινωνία, είναι μεγάλο "αν", το κάνει επειδή η κοινωνία συναινεί και τον επιλέγει γι αυτόν τον ρόλο για όσο χρονικό διάστημα θέλει. Ή έτσι θα έπρεπε. Όχι, δεν μιλώ για τις δυτικές "δημοκρατίες" γιατί το σύστημα έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε αυτές να είναι ολιγαρχίες αφού ο δήμος/λαός δεν έχει κανέναν λόγω στην διαδικασία νομοθέτησης ώστε να κρατεί την εξουσία: "Δήμος-κρατεί=Δημοκρατία".

Όμως το εντελώς αποτυχημένο και ηλίθιο μοντέλο του "alpha male" παρόλο που δεν έχει καμιά βάση στην κοινωνία προωθείται. Και είναι περίεργο αυτό αφού η ίδια η κοινωνία απομονώνει τέτοια άτομα και τα καταστέλλει με δομές όπως η δικαιοσύνη. Στην ουσία έχουμε φτιάξει θεσμούς για να προστατευόμαστε από τέτοιες αντικοινωνικές εγκληματικές συμπεριφορές.

Παρόλα αυτά είναι χρήσιμο να υπάρχει ένα τέτοιο πρότυπο για τα στρώματα της κοινωνίας που είναι αμόρφωτα ώστε να κρατιούνται εκτός κοινωνικών δομών. Να ταΐζονται με το όνειρο να γίνουν δυνατά σε μυς αλλά αδύναμα στο μυαλό ώστε να εξυπηρετούν ένα σύστημα που δομείται στην ατομικότητα και όχι στις αρχές της συλλογικότητας.. 

Η προώθηση αυτού του μηνύματος έχει και άλλη χρησιμότητα. Όταν θεωρείται αρετή η ισχύς τότε πρέπει τα άτομα της κοινωνίας να προβάλλουν αυτό το πρότυπο σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Ως άτομο πρέπει να είσαι ιεραρχικά ισχυρός για να αυτοπραγματωθείς. επειδή δεν είσαι ποτέ ο ισχυρότερος τότε ψάχνεις να ενταχθείς σε κάποιον που φαντάζει ισχυρότερος, και βέβαια αυτό θα γίνει με σύγκριση με κάποιον που φαντάζει πιο αδύναμος ώστε να επιβεβαιωθείς. Οι μετανάστες είναι ικανός στόχος. Έτσι από την πολιτεία προβάλλεται η ισχύς -εγκληματική, παράνομη, καταχρηστική και  απάνθρωπη με όποιο τρόπο και αν το δεις- ώστε να επιθυμείς να ενταχθείς με την μεριά του ισχυρού αφού αυτό είναι το μόνο ποιοτικό χαρακτηριστικό που ψάχνεις. Δείχνει βέβαια τεράστιο ψυχικό έλλειμμα, κοινωνιοπάθεια και άλλα συμπλέγματα που κάνουν το άτομο χειραγωγήσιμο. Ισχυρός είναι και ο πλούσιος - όχι με τον τρόπο του "alpha male" που μπορείς αλλά έχει αναμφισβήτη ισχύ απέναντί σου οπότε είναι ΄κατανοητό το tattoo που είδα σε κάποιον νεαρό που έκανε πολεμικές τέχνες: "Get rich or die trying". 

Και ερχόμαστε στα κράτη και τις διακρατικές σχέσεις. Ενώ παλιότερα η χρήση παράνομης βίας ενός ισχυρού κράτους έναντι ενός πιο ανίσχυρου έφερνε αντιδράσεις και διαμαρτυρίες στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και της ηθικής και ήταν η κυρίαρχη ιδεολογία αυτή, τώρα κυρίαρχα επικρατεί το δίκαιο του ισχυρού σε βαθμό που θεσμικοί (πρωθυπουργός/υπουργοί) να υποστηρίζουν τις παράνομες δράσεις των ΗΠΑ σε Βενεζουέλα, Κούβα, Ιράν. Μάλιστα ο πιο ακραίος, για διάφορους ιδιοτελείς λόγους, υπουργός Γεωργιάδης φτάνει σε σημείο να απορρίπτει το Διεθνές δικαστήριο της Χάγης και να υποβαθμίζει τον θεσμικό ρόλο του ΟΗΕ. Το κάνει αυτό γνωρίζοντας ότι βλάπτει την ίδια του την χώρα, αφού η χώρα είναι συνεχώς αντιμέτωπη με τη επιθετικότητα της γείτονας Τουρκίας που η ισχύς της είναι πια περιφερειακή και χρησιμοποιώντας τα ίδια τα επιχειρήματα των στελεχών της ελληνικής κυβέρνησης να δικαιολογήσει επιθετικό, προληπτικό, παράνομο πόλεμο εναντίον μας. "Η σωστή πλευρά της ιστορίας" δνε είναι με τον ισχυρό. Είναι με το δίκιο.

Το θέμα δεν είναι ότι κάποιοι, ακόμα και αν είναι θεσμικοί, συμπεριφέρονται έτσι. Το θέμα είναι ότι εκπαιδεύουν και μεγάλο τμήμα του πληθυσμού να αποδέχεται την επιβολή των πράξεων του ισχυρότερου. Και συνεχώς προβάλλεται η ισχύς ώστε να υποκύψουν στην εικόνα αυτή όλο και περισσότερη. Στην παρουσίαση των ΜΜΕ για τον παράνομο πόλεμο εναντίον του Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, και συνολικά της δύσης πια, δεν προβάλλεται το διεθνές δίκαιο που στην ουσία δικαιώνει την άμυνα του Ιράν. Διάολε, αμύνεται υπέρ βωμών και εστιών τώρα. Δεν προβάλλεται ότι ο πρωθυπουργός του Ισραήλ είναι επικηρυγμένος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από το Διεθνές Δικαστήριο. Προβάλλεται η ωμή ισχύς των επιτιθέμενων. Τα όπλα, η τεχνολογία με σκοπό να προσχωρήσουν σε αυτή την θέση, την θέση του δίκαιου του ισχυρού, όλο και περισσότεροι άνθρωποι. 

Έτσι επιτυγχάνεται και ο υπέρτατος σκοπός: Η αποδοχή του δίκαιου του ισχυρού που είναι στην πραγματικότητα οι ολιγάρχες. Το αποτέλεσμα είναι η αποδοχή τους στην κορυφή της πυραμίδας της εξουσίας και η αποδοχή της δυνατότητας που τους δίνει ένα σύστημα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους ώστε να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη πλουτίζοντας πάνω στο αίμα της εργατικής τάξης παγκόσμια χωρίς αντίδραση.

Παγκόσμια επικρατεί "Η ιδεολογική κυριαρχία της απανθρωπιάς και της αποκτήνωσης» και όσο το ανεχόμαστε είμαστε συνένοχοι

 

Το ιSSραήλ είναι χριστιανικής έμπνευσης και δημιουργίας

Ξέρετε πως έγινε το θεοκρατικό ιSSραήλ; Πως γίνεται και δημιουργήθηκε το αποικιοκρατικό ρατσιστικό ναζιστικό, μιλιταριστικό, καρκινικό μόρφωμα;

Ξέρετε πως σχεδιάστηκε ως βήμα για να έρθουν οι εσχατολογικές (σκατολόγοι γαρ) μέρες και η 2η παρουσία (αφού δεν έρχεται μόνη της θα την φέρουν οι ίδιοι οι μαλάκες).
Ξέρετε γιατί στις ΗΠΑ οι αξίες της δύσης δεν είναι "χριστιανικές" αλλά "ιουδαιοχριστιανικές" (χρειάζονται βέβαια και βίντεο προέδρων που αποδεικνύουν πως είναι παιδοβιαστές);
Ιδού:
Οι Χριστιανοί Σιωνιστές είναι άτομα, κυρίως από τον χώρο του Προτεσταντισμού (και ιδιαίτερα του Ευαγγελικού δόγματος), που υποστηρίζουν την ύπαρξη και την ενίσχυση του κράτους του Ισραήλ για θρησκευτικούς και θεολογικούς λόγους.

Η βασική τους πεποίθηση διαφέρει από τον πολιτικό σιωνισμό, καθώς εδράζεται σε ερμηνείες της Βίβλου.

Κύριες Πεποιθήσεις
Η Υπόσχεση του Θεού: Πιστεύουν ότι η γη του Ισραήλ δόθηκε στον εβραϊκό λαό από τον Θεό ως "αιώνια διαθήκη", όπως περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη (π.χ. στη Γένεση).

Εσχατολογία: Πολλοί Χριστιανοί Σιωνιστές συνδέουν την επιστροφή των Εβραίων στην πατρίδα τους με τις προφητείες για τη Δευτέρα Παρουσία. Θεωρούν ότι η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948 είναι ένα απαραίτητο "σημάδι" των εσχάτων ημερών.

Ευλογία και Κατάρα: Βασίζονται στο εδάφιο "Θα ευλογήσω αυτούς που σε ευλογούν και θα καταραστώ αυτόν που σε καταριέται", θεωρώντας ότι η ευημερία των εθνών εξαρτάται από τη στάση τους απέναντι στο Ισραήλ.

Πολιτική Επιρροή
Το κίνημα είναι ιδιαίτερα ισχυρό στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οργανώσεις όπως η Christians United for Israel (CUFI) ασκούν έντονη πίεση (lobbying) στην κυβέρνηση για:

Την παροχή στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας στο Ισραήλ.

Την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως αδιαίρετης πρωτεύουσας.

Την υποστήριξη των εποικισμών στη Δυτική Όχθη.

Σχέση με τον Ιουδαϊσμό
Η σχέση αυτή είναι συχνά πολύπλοκη. Ενώ το κράτος του Ισραήλ αποδέχεται τη στρατηγική και πολιτική τους στήριξη, υπάρχει θεολογική απόσταση. Κάποιες εσχατολογικές θεωρίες των Χριστιανών Σιωνιστών προβλέπουν τον μελλοντικό εκχριστιανισμό των Εβραίων, κάτι που δεν συνάδει με την εβραϊκή πίστη.
Η ιστορική εξέλιξη του Χριστιανικού Σιωνισμού είναι μια διαδρομή αιώνων, η οποία ξεκίνησε πολύ πριν από τον πολιτικό σιωνισμό των ίδιων των Εβραίων. Τα κυριότερα στάδια είναι τα εξής:

1. Οι Ρίζες στον Πουριτανισμό (16ος - 17ος αιώνας)
Μετά τη Μεταρρύθμιση, πολλοί Πουριτανοί στην Αγγλία άρχισαν να διαβάζουν την Παλαιά Διαθήκη κυριολεκτικά. Αντί να ερμηνεύουν τις υποσχέσεις του Θεού προς το Ισραήλ ως «μεταφορικές» για την Εκκλησία, πίστεψαν ότι οι Εβραίοι έπρεπε να επιστρέψουν στην Παλαιστίνη προκειμένου να εκπληρωθούν οι βιβλικές προφητείες και να επιστρέψει ο Χριστός.

2. Ο «Αγγλο-Ιουδαϊσμός» και ο 19ος αιώνας
Στη βικτοριανή Αγγλία, η ιδέα της αποκατάστασης των Εβραίων στην Παλαιστίνη έγινε δημοφιλής σε υψηλά κοινωνικά στρώματα.

Λόρδος Σάφτσμπερι: Ήταν ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές, ο οποίος πίεσε τη βρετανική κυβέρνηση να δημιουργήσει προξενείο στην Ιερουσαλήμ το 1838.

Πολιτικά κίνητρα: Η Βρετανία άρχισε να βλέπει την παρουσία των Εβραίων στην περιοχή ως έναν τρόπο να ελέγξει τους εμπορικούς δρόμους προς την Ινδία και να αποδυναμώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

3. Η Διακήρυξη Μπάλφουρ (1917)
Ένα κομβικό σημείο στην ιστορία. Ο Άρθουρ Μπάλφουρ, ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών που υπέγραψε τη διακήρυξη για τη δημιουργία «εθνικής εστίας» για τους Εβραίους, ήταν ο ίδιος επηρεασμένος από χριστιανικές σιωνιστικές ιδέες. Θεωρούσε την επιστροφή των Εβραίων ως μια πράξη «ιστορικής δικαιοσύνης» βασισμένη στη βιβλική παράδοση.

4. Η Άνοδος στις ΗΠΑ (20ός αιώνας)
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948, το κέντρο βάρους μετατοπίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

1967 (Πόλεμος των Έξι Ημερών): Η κατάληψη της Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ θεωρήθηκε από πολλούς Ευαγγελικούς ως «θαύμα» και απόδειξη ότι ζούμε στις έσχατες ημέρες.

Δεκαετία του '70 και '80: Εμφανίζονται τηλεοπτικοί κήρυκες (όπως ο Jerry Falwell και ο Pat Robertson) που μετέτρεψαν τον Χριστιανικό Σιωνισμό σε μια πανίσχυρη πολιτική δύναμη, συνδέοντάς τον άρρηκτα με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

5. Η Σύγχρονη Εποχή
Σήμερα, ο Χριστιανικός Σιωνισμός εκφράζεται μέσα από τεράστιες οργανώσεις, όπως η CUFI (Christians United for Israel), η οποία αριθμεί εκατομμύρια μέλη. Αυτές οι ομάδες χρηματοδοτούν τη μεταφορά Εβραίων στο Ισραήλ (Aliyah) και ασκούν πίεση για την επέκταση των οικισμών, θεωρώντας ότι οποιαδήποτε παραχώρηση γης από το Ισραήλ είναι αντίθετη προς το θέλημα του Θεού.